🔻پارناب: عتیقه🔻زمانبَس: ضَربُالاَجَلپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
انتشار: 2026/08/18 17:14 UTCدریافت: 2026/08/18 19:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/18 19:05 UTC
🔻پارناب: عتیقه🔻زمانبَس: ضَربُالاَجَلپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
پستهای تلگرام — پارسیانجمن
🔻همنگری: موافقت در دیدگاه🔻ناهمنگری: اختلاف در دیدگاهپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
🔻کاتورهای: رَندوم🔻بَختاوَرد، بختکی: شانسیپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
🔻درختسان، داریزه: بنسایپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
🔷افغان کیست و افغانستان کجاست؟ (نگاهی به واژههای افغان و افغانستان در ادب فارسی)📄 عباس سلیمی آنگیل🔻 واژهی «افغان» و واژههای پیونددار با آن در شعر شاعران پیش از روزگار غزنویان دیده نمیشوند. 🔻واژهی «افغانستان»، در معنای جاینامی در هندوستان (پاکستان امروزی)، دستکم در متنهای سدهی هشتم هجری شاهد و نمونه دارد و ممکن است به پیش از سدهی هشتم هم برگردد، اما «افغانستان» در معنای امروزی، عمری کوتاه دارد. نه فقط سیستان و هرات و بلخ و بامیان و کابل و پنجشیر و... افغانستان نبودند، که حتی قندهار پشتوننشین هم افغانستان نامیده نمیشد. جاگیری و پاگیری استعمار بریتانیا در هندوستان بود که این آشفتگیها را پدید آورد. 🔻واژهی «افغان» بیشتر در آفریدههای شاعران و نویسندگانی پدیدار شده است که «یا در روزگار غزنویان زیستهاند یا اگر در دورههای پستر زندگی کردهاند، بیگمان با جغرافیای هندوستان و پیرامونش پیوندی داشتهاند.» 👈 «افغان کیست و افغانستان کجاست؟» را در «اینجا» بخوانید.پارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
🔻واژهگزینی🔻زَندامهپارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman
🔷 خورهای به نام طالب🔻گروه طالب در افغانستان در پیِ ریشهکن کردن زبان پارسی و تاراندنِ زوریِ پارسیزبانان است. شگفت آنکه سرانِ ایران و ماهانهبگیرانی که از خوانِ این زبان روزی میخورند، در برابر این بیداد خاموش ماندهاند. نباید گذاشت سرنوشتِ تلخی که بر زبان پارسی در سمرقند و بخارا رفت، در کابل و هرات دوباره شود.👈 یادداشت «خورهای به نام طالب» نوشتهی عباس سلیمی آنگیل را در «اینجا» بخوانید.پارسیانجمن 🔻@Parsi_anjoman






