تو خیابون یه گوشه افتاده بوددیدمش، زیر لب زمزمه کردم:«میاد خاطراتم جلوی چشام»

لولا پرست هفت جد و آبادته. من مولا پرستم.

کاش مامان باباهامون هیچوقت پیر نمی‌شدن..

آدم اگه ندونه راحتتر زندگی می‌کنه.

اشکامو پاک کردم و سه میلیون و چهارصد و شصت و هشت تومن کارت کشیدم.

خسته شدم.سه بار، کتابفروشی‌های انقلاب و حومه رو گشتم که ویژه نامه آقا مجتبی رو پیدا کنم، ولی تموم کرده بود. تو سه بازه زمانی مختلف.نشستم اینجا. گریه‌ام گرفت.نه بخاطر اینکه اون مجله رو پیدا نکردم.بخاطر اینکه برای نشدن‌های قبلی خوب گریه نکرده بودم.غم‌هاتونو برای روز مبادا نگه ندارید. به درد نمیخوره.