پیونداگر فعالیتی قابل شناسایی و نظارت از سوی دستگاه دولتی باشد آن را فعالیت رسمی مینامیم مثلا یک ک…
انتشار: 2026/08/22 20:41 UTCدریافت: 2026/08/22 21:18 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/22 21:18 UTC
پیونداگر فعالیتی قابل شناسایی و نظارت از سوی دستگاه دولتی باشد آن را فعالیت رسمی مینامیم مثلا یک کارخانه نوشابهسازی ابتدا مجوز های لازم را از دولت میگیرد و کمیت و کیفیت آن توسط سازمانهای دولتی قابل نظارت است همچنین اطلاعات کلی این بنگاهها مانند امار اشتغال،مالیات،محصول و…. قابل ثبت است و هر بنگاهی که یکی از شرایط بالا را نداشته باشد فعالیت غیر رسمی است،مانند تولید مواد مخدر،تولیدات خانگی،مسافرکشی،خدمات خانگی و… این فعالیت ها نه به راحتی قابل شناسایی هستند و نه قابل نظارت و از ویژگیهای آنها کوچک بودن،خانوادگی بودن، کم بودن شاغلین،عدم استفاده از فناوری بالا و انعطاف پذیری بالا در نوع و حجم محصول است و همین باعث می شود که این بنگاهها نتوانند سرمایه های کلان از نظام بانکی،ارتقای فناوری،استفاده از نیروی متخصص را اجرا و نتواند کیفیت محصولات خود را توسعه دهند و همین مسئله استاندارد را کاهش میدهد که پیامد سنگینی برای مصرف کنندگان است.تمامی مبادله های اقتصادی و اجتماعی برپایه اصل استانداردی که توسط منابع رسمی تعریف شده صورت میپذیرد در غیر این صورت باید در انجام هر مبادله هزینه سنگینی پرداخت تا از کیفیت کالایی که خریداری میشود مطمئن بشویم از این مهم تر مهم ترین مسئله برای حضور در بازار جهانی و صادرات،استاندارد است.از انجا که فعالیت های خانگی،زیرزمینی و غیر رسمی قابل شناسایی و نظارت نیستند کالاهای تولیدی انها نیز قابل تایید برای استاندارد نیست.هنگامی که اکثریت جامعه را به حضور در فعالیت غیر رسمی تشویق میکنید باید بدانید این فعالیت ها نه تنها هزینه زندگی مردم را کاهش نمیدهد بلکه به شدت افزایش میدهد،همچنین به علت کوچک و عدم دسترسی تسهیلات با کوچک ترین شوک اقتصادی در کشور و جهان این بازارها فرومیپاشند برای همین است که میگویند بیش از 60 درصد کسب و کارها در ایران از 4 سال عمر خود عبور نمیکنند!چگونه میشود با این شرایط بیایید و کشور را به سمت فاجعه اقتصاد غیر رسمی سوق دهید؟مهدی ایراندوست@P_raetorio

