چند نکته درباره فرهنگ رسانه و سواد مجازی و رسانهایعضو هر گروه کوچک یا جمعی که هستید و اعضای آن یکد…
انتشار: 2026/08/15 07:51 UTCدریافت: 2026/08/17 01:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 01:35 UTC
چند نکته درباره فرهنگ رسانه و سواد مجازی و رسانهایعضو هر گروه کوچک یا جمعی که هستید و اعضای آن یکدیگر را میشناسند، هیچوقت بدون توضیح، قهر و خداحافظی گروه را ترک نکنید. حتی یک جمله کوتاه برای توضیح و خداحافظی، نشانه احترام به دیگران است.نیازی نیست ابتدای هر بار آنلاین شدن، با همه مخاطبان سلام و احوالپرسی کنید. ارتباط مجازی هم مانند ارتباط واقعی، نیازمند رعایت تناسب و موقعیت است.جایگاه و مفهوم ایموجیها را بشناسید و بعد از آنها استفاده کنید. هر ایموجی ممکن است در یک موقعیت معنای متفاوتی داشته باشد و استفاده نادرست از آن گاهی باعث سوءتفاهم شود.اگر ادمین یا مدیر یک گروه یا کانال هستید، بدون اجازه و رضایت افراد، کسی را به گروه یا کانال اضافه نکنید. حریم خصوصی دیگران را رعایت کنیم.اگر مدیر یک گروه یا کانال هستید، اعتقادات، سلیقهها و علایق شخصی خود را به اعضا تحمیل نکنید. اگر شما به شعر، موسیقی، تاریخ، ورزش، مطالب مذهبی یا موضوع خاصی علاقه دارید، تصور نکنید همه اعضا مانند شما فکر میکنند. ادمین خوب کسی است که تا حد امکان سلایق مختلف مخاطبان را در نظر بگیرد.از طرف دیگر، اگر عضو یک کانال هستید، انتظار نداشته باشید فقط مطالب مورد علاقه شما منتشر شود. ممکن است یک نفر به تاریخ علاقهمند باشد، دیگری به مطالب علمی، فردی به مسائل اجتماعی و شخص دیگری به موضوعات مذهبی. یک رسانه خوب تلاش میکند برای سلیقههای مختلف محتوا داشته باشد.رسانهای که تولید محتوا بلد نباشد، ایدهای برای ارائه نداشته باشد و صرفاً مطالب دیگران را کپی و منتشر کند، بیشتر یک بازنشرکننده است تا یک رسانه واقعی. ارزش رسانه به انتخاب، تحلیل، تولید، خلاقیت و شیوه ارائه محتواست.هر مطلبی را بدون بررسی منتشر نکنیم. تعداد لایک، بازدید یا فوروارد شدن یک خبر، دلیل درست بودن آن نیست. قبل از انتشار خبرهای مهم، منبع و صحت آن را بررسی کنیم.عکسها و فیلمها را بدون توجه به تاریخ و محل انتشار آنها منتشر نکنیم. بسیاری از تصاویر و فیلمهای قدیمی، با عنوان اتفاقات جدید در فضای مجازی بازنشر میشوند.اگر مطلبی را از رسانه یا کانال دیگری برداشتهایم، بهتر است منبع آن را ذکر کنیم. رعایت حق تولیدکننده محتوا، بخشی از اخلاق رسانهای است.در انتشار عکس، فیلم و اطلاعات مربوط به افراد، حریم خصوصی آنها را رعایت کنیم. هر چیزی که در اختیار ما قرار گرفته، الزاماً اجازه انتشار عمومی ندارد.انتقاد کردن با تخریب کردن فرق دارد. میتوانیم از یک فرد، مدیر، رسانه یا یک مطلب انتقاد کنیم، اما نیازی به توهین، تحقیر، تمسخر و حمله شخصی نیست.در بحثهای مجازی، هدف را گم نکنیم. قرار نیست هر گفتوگویی به برنده و بازنده تبدیل شود. گاهی پذیرفتن اینکه «من اشتباه کردم» نشانه ضعف نیست؛ نشانه بلوغ رسانهای است.ادمین بودن به معنای صاحباختیار بودن بر اعضا نیست. ادمین در درجه اول مسئول نظم، احترام و سلامت فضای ارتباطی است.از حذف نظر مخالف فقط به دلیل مخالف بودن خودداری کنیم؛ البته توهین، تهدید، شایعهپراکنی و محتوای خلاف قوانین با «نظر مخالف» تفاوت دارد.در فضای مجازی چیزی به نام «شوخی بیهزینه» وجود ندارد. یک شوخی ممکن است برای شما ساده باشد اما برای شخص دیگری توهینآمیز یا آسیبزننده تلقی شود.قبل از ارسال هر پیام از خودمان بپرسیم: اگر همین جمله را حضوری روبهروی طرف مقابل میگفتم، باز هم همینطور بیانش میکردم؟تعداد اعضای زیاد، بازدید بالا و تعداد فالوورها بهتنهایی نشانه موفقیت یک رسانه نیست. اعتبار، اعتماد مخاطب، کیفیت محتوا و مسئولیتپذیری رسانه اهمیت بیشتری دارد.در فضای مجازی هر چیزی را که میبینیم باور نکنیم و هر چیزی را که باور کردیم منتشر نکنیم.سواد رسانهای یعنی بدانیم چه چیزی را ببینیم، چه چیزی را باور کنیم، چه چیزی را منتشر کنیم و چه زمانی سکوت کنیم.╭⊱🕊⊰╮🆔 @nikabadh✨ #نیکابادحسینی╰⊱🕊⊰╯
پستهای تلگرام — "دشت جهان"
نگاهی به سرود ملی ایران؛ از ابتدای انقلاب تا امروزدر سالهای ابتدایی پس از انقلاب ۱۳۵۷، سرود «جمهوری اسلامی به پا» بهعنوان سرود رسمی جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گرفت. این سرود در فضای آغازین انقلاب و شکلگیری نظام جدید ساخته شده بود و بیشتر بیانگر همان شرایط و فضای سیاسی آن دوران بود.حدود ۱۴ سال پس از انقلاب، در سال ۱۳۷۱، سرود ملی جدیدی جایگزین سرود قبلی شد. این سرود با آهنگسازی حسن ریاحی و شعری از ساعد باقری و عبدالجبار کاکایی ساخته شد و با عنوان «مهر خاوران» شناخته میشود مدت اجرای آن ۵۹ ثانیه است.اما سالها بعد موضوعی درباره شباهت بخشهایی از ملودی سرود ملی ایران با سرود ملی کره مورد توجه قرار گرفت. در یکی از مسابقات ورزشی میان ایران و کره جنوبی، هنگامی که سرود ایران پخش شد، برخی تماشاگران کرهای به تصور اینکه سرود ملی کشور خودشان در حال پخش است به حالت احترام ایستادندپس از انتشار این موضوع، بحثهایی درباره شباهت بخشهایی از دو سرود شکل گرفت. سرود ملی کره جنوبی در سال ۱۳۲۷ ساخته شداین موضوع در سالهای بعد نیز گاه مورد بحث قرار گرفت و انتقادهایی متوجه حسن ریاحی، آهنگساز سرود ملی ایران، شد. ریاحی شباهتها را تصادفی دانسته است؛ با این حال، برخی منتقدان این توضیح را نپذیرفتند و درباره میزان این شباهتها بحث ادامه پیدا کرددر سالهای اخیر نیز گاهی صحبتهایی درباره امکان ساخت یا اجرای سرودی جدید برای ایران مطرح شده؛ سرودی که به گفته طرفداران این ایده بتواند با فضای فرهنگی و حالوهوای امروز جامعه ایران تناسب بیشتری داشته باشد╭⊱🕊⊰╮🆔 @nikabadh✨ #نیکابادحسینی╰⊱🕊⊰╯
زندگی کن. و از همه ی لحظات زندگیت لذت ببرنه تضمینی به اومدنِ فرداستنه امکانی واسهیِ تغییرِ هر چی گذشت.اما، در «اکنون» میشه حضور داشت.🌱 •┈┈••✾❀🕊◍⃟♥️🕊❀✾••┈┈•💕فوت وفن های زندگی آرام╭⊱🕊⊰╮🆔 @nikabadh✨ #نیکابادحسینی╰⊱🕊⊰╯
💍 ازدواج در ۲۰ کشور دنیا؛ رسمهای جالب و متفاوت🇮🇷 ایران: مهریه و جهیزیه؛ از سکه و طلا تا پول و ملک.🇦🇫 افغانستان: در بعضی مناطق رسم ولور وجود دارد؛ خانواده داماد مبلغی به خانواده عروس میدهند. به زبان عامیانه میگویند «داماد برای عروس پول میدهد».🇹🇷 ترکیه: مهریه به سبک ایران ندارند؛ طلا دادن به عروس بسیار رایج است.🇮🇳 هند: در بعضی خانوادهها رسم جهیزیه از طرف خانواده عروس وجود دارد.🇨🇳 چین: در بعضی مناطق، خانواده داماد به خانواده عروس پول و هدیه میدهند.🇹🇭 تایلند: رسم «سینسود»؛ پول و طلا از طرف خانواده داماد.🇯🇵 ژاپن: مهریه سنتی ندارند؛ خانوادهها ممکن است برای شروع زندگی کمک کنند.🇰🇷 کره جنوبی: بیشتر تمرکز روی خانه و هزینه شروع زندگی است.🇩🇪 آلمان: مهریه و جهیزیه سنتی ندارند؛ قرارداد مالی ازدواج رایج است.🇫🇷 فرانسه: مسائل مالی با قانون و قرارداد ازدواج مشخص میشود.🇬🇧 انگلستان: مهریه قانونی وجود ندارد؛ قرارداد مالی قبل از ازدواج ممکن است تنظیم شود.🇺🇸 آمریکا: مهریه و جهیزیه سنتی ندارند؛ بعضی زوجها قرارداد Prenup میبندند.🇨🇦 کانادا: مشابه آمریکا؛ مسائل مالی با قانون و قرارداد مشخص میشود.🇦🇺 استرالیا: مهریه سنتی ندارند و زوجین معمولاً مستقل زندگی را شروع میکنند.🇧🇷 برزیل: مهریه سنتی وجود ندارد؛ وضعیت اموال میتواند با قرارداد مشخص شود.🇸🇪 سوئد: مهریه و جهیزیه سنتی ندارند و استقلال زوجین بیشتر است.🇵🇭 فیلیپین: مهریه سنتی ندارند؛ خانوادهها ممکن است در هزینه ازدواج کمک کنند.🇮🇩 اندونزی: در بعضی مناطق هدیه و پرداخت مالی هنگام ازدواج مرسوم است.🇪🇸 اسپانیا: مهریه ندارند؛ مسائل مالی بر اساس قانون و توافق زوجین است.🇮🇹 ایتالیا: مهریه سنتی ندارند و هدیههای نقدی یا وسایل زندگی رایج است.📌 خلاصه: در بعضی کشورها پول از طرف داماد یا خانواده داماد پرداخت میشود، در بعضی جاها خانواده عروس جهیزیه میدهند و در بیشتر اروپا و آمریکا، خبری از مهریه و جهیزیه سنتی نیست.📢 تولید محتوای نیک آباد حسینی╭⊱🕊⊰╮🆔 @nikabadh✨ #نیکابادحسینی╰⊱🕊⊰╯
ایرانسل و همراه اول فکر کنم یه بسته رو به چند نفر میفروشن.پروکسی | پروکسیپروکسی | پروکسی | پروکسیپروکسی | پروکسی | پروکسیپروکسی | پروکسی | پروکسی@PyroProxy
پس از آمدن کلاه شاپو در سال ۱۳۱۴، این کلاه اجباری شد و اگر کسی کلاه نمدی داشت یا کلاهی بسر نداشت بازداشت میشد!منبع: نخست وزیران ایران، باقر عاقلی، ص۴۳۹تصویری جالب از انواع کلاه های دوره قاجار. کلاه هایی که با آمدن کلاه شاپو استفاده از آن ممنوع شد.╭⊱🕊⊰╮🆔 @nikabadh✨ #نیکابادحسینی╰⊱🕊⊰╯
