🟢 دلنوشته✅ «انتظار»سكوتیبلندترازفرياد!✍ #روژا_خالوندی در شماره ۲۱۹۸ روزنامه #نقدحال انتظار، حالت…
انتشار: 2026/08/23 18:30 UTCدریافت: 2026/08/23 22:55 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 22:55 UTC
🟢 دلنوشته✅ «انتظار»سكوتیبلندترازفرياد!✍ #روژا_خالوندی در شماره ۲۱۹۸ روزنامه #نقدحال انتظار، حالتيست بيمرز و بيقضاوت نه سن ميشناسد، نه جنس، نه رنگ، نه طبقه. در برابرش همه برابرند، چون ريشهاش در دل است، نه در ظاهر. پير و جوان، زن و مرد، سياه و سفيد همه در لحظهاي از زندگي طعمش را چشيدهاند. انتظار، زبان مشترک انسانهاست بينياز از ترجمه، بينياز از تعريف. فقط هست، شبيه نفس، مثل سکوتي که گاهي از هزار فرياد بلندتر است. در دل انتظار، چيزي از جنس تنهايي نهفته است. آن لحظهاي که چشم به راهي، اما نميداني آيا خواهد آمد يا نه. مثل نشستن کنار پنجرهاي که سالهاست بسته مانده، اما هنوز اميدي هست که روزي باز شود.تنهايي و انتظار، دو خواهرند؛ يکي در سکوت ميسوزد، ديگري در اميد ميماند و گاهي، اين دو آنقدر در هم ميپيچند که نميداني درد از کدام است. اما انتظار هميشه درد نيست گاهي از جنس عشق است. از جنس شوقي که در دل ميلرزد، از جنس نوري که در چشم ميدرخشد. انتظارِ کسي که دوستش داري ميتواند زيباترين لحظههاي زندگي باشد. لحظههايي که در آن، زمان معناي ديگري پيدا ميکند؛ کندتر ميگذرد، (اما عميقتر حس ميشود.) عشق، وقتي با انتظار آميخته شود، رنگي از جاودانگي ميگيرد. با اينحال، انتظار هميشه هم نجيب نيست؛ گاهي خسته ميکند، فرسوده ميسازد و انسان را به مرزهاي شک و بياعتمادي ميکشاند. آنجاست که بايد فهميد: انتظار، اگر بيپاسخ بماند، ميتواند زهر شود. بايد بلد بود که کجا بايستيم و کجا رها کنيم. چون گاهي رهايي از خودِ انتظار مقدستر است. در نهايت، انتظار يک تجربه انسانيست؛ نه خوب، نه بد، بلکه واقعي. چيزي که همه در آن شريکاند، بيآنکه بدانند. مثل عشق، مثل تنهايي، مثل اميد و شايد همين بيقضاوتياش است که آن را اينقدر عميق و جهاني کرده. انتظار آينهايست که هرکس تصوير خودش را در آن ميبيند با اشک، با لبخند، با سکوت، با دعا.@naghdehall
