هر کسی که قدم به زندگی شما می‌گذارد یک معلم است ، حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته…

من می‌خواستم که با دوست‌داشتن زندگی کنم، کودکانه و ساده .من از دوست‌داشتن، فقط لحظه‌ها را می‌خواستم. آن لحظه‌ای که تو را به نام، می‌نامیدم. لحظه‌ی فروتن چایخانه‌های گرم در گذرگاه شب...  لحظه‌ی نظارت سرسختانه‌ی ناظری ناشناس بر گذر سکون. من از دوست‌داشتن، تنها یک لیوان خنک در گرمای تابستان می‌خواستم. و یک لیوان گرم در زمستان ..من برای گریستن نبود که ‌خواندم. من آواز را برای پر کردن لحظه‌های سکوت می‌خواستم. من هرگز نمی‌خواستم از عشق، برجی بیافرینم مه‌آلود و غمناک با پنجره‌های مسدود و تاریک. دوست‌داشتن را چون ساده‌ترین جامه‌ی کامل عیدِ کودکان می‌شناختم...با من قهوه میخوری🍩☕️ℱ

۶ حقیقتی که باید بپذیری: 1- همه تو را دوست نخواهند داشت و این کاملاً طبیعی‌ست.2- شکست، پایان راه نیست؛ نشانه‌ای برای شروع دوباره است.3- همیشه مثبت بودن ممکن نیست، اما تلاش مهم است.4- نمی‌توانی همه‌چیز را کنترل کنی، بعضی چیزها را رها کن. 5- گاهی سکوت از هر بحثی باارزش‌تر است.6- ارزش خودت را با حرف دیگران نسنج.یاد بگیر در صلح با خودت زندگی کنی، این بزرگ‌ترین پیروزی‌ست.‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

هیچ کس از این دنیا چیزی با خود نمی برد؛ جز ردپایی که بر دل دیگران گذاشته است. شاید جاودانگی،همین باشد...

آرزو می‌کنم ناخواسته بدست بیاوریآنچه که بی‌صدا از قلبت گذر کرده،و آنگاه شگفت‌زده با خود بی‌اندیشیکسی برایم دعا کرده بود؟!

وقتی با تمام وجودت برای رسیدن به رویاهات می جنگی، رویاهات برای رسیدن به تو لحظه شماری می کنند.....

خلاصه بگویم، آدمِ آسانى نباشيد و آسان به دست نياييد. آسان نپذيريد و به آسانى با همه چیز كنار نياييد. آدم‌ها، هر آنچه ساده به دست مى آيد را، به سادگى از دست می‌دهند. قدرش را نمی‌دانند، به هدرش می‌دهند!اين را به خاطر بسپاريد، به همان ميزان كه بر خود ارزش می‌نهيد، برايتان ارزش قائل خواهند شد...