مدنی‌زاده وزیر اقتصاد: تورم فعلی موقتی استنرخ تورم بین ۲۵ تا ۴۰ درصد بوده، نه ۸۰ درصدفشارهای دشمن ب…

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینمکسی دگر نتوانم که بر تو بگزینمبپرس حال من آخر چو بگذرد روزیکه چون همی گذرد روزگار مسکینمندانمت که چه گویم تو هر دو چشم منیکه بی وجود عزیزت جهان نمیبینمچو روی دوست نبینی جهان ندیدن بهشب فراق منه شمعْ پیش بالینمسعدی#شب_و_روزگار_خوش

‏۲ شهریور ۱۳۶۴ #خاطره_هاشمی خدمت امام رفتم و راجع به مشکل کابینه آینده با توجه به عدم موافقت آقای خامنه‌ای با آقای [میرحسین] موسوی مذاکره کردم. امام تکرار فرمودند تغییر دولت را صلاح نمی‌دانند. فرمودند با آقای خامنه‌ای صحبت کنیم و ایشان را قانع کنیم.

پارک چان-ووک یا با تلفظ کره‌ای پاک چان-اوک قطعا یکی از دو کارگردان برجسته سینمای موج نو کره است.فیلم ((منطقه امنیتی مشترک)) درباره دوستی سربازان کره ای در مرز بین دوکره به شدت دوست داشتنی است . سه گانه ((آقای انتقام))، ((بانوی انتقام)) و قله بی نظیر کارگردانیش ((اولدبوی)) با دستمایه انتقام، او را در تاریخ سینما صاحب سبک و نام کرد.فیلم ((عطش)) انسانی ترین نگاه را به ترسناک ترین سوژه تاریخ سینما داشت.در مهاجرت به هالیوود موفقیت زیادی با ((استوکر)) نداشت ولی ((برف نورد)) (در مقام تهیه کننده) تحولی در ژانر آخرالزمانی بود که سریالش را هم ساختندولی بازگشت با شکوهی به کره داشت با فیلم ساختارشکن و غیر متعارف ((ندیمه)) که برنده اسکار شد و معمایی خوش ساخت ((حقیقت پنهان))بیشتر فیلمهاش را در پرونده ویژه بسته های فرهنگی جمعه ها که به سینمای موج نو کره اختصاص داشت معرفی کردم که می تونید اونها را از روی هشتگ #سینمای_موج_نو_کره پیدا و مطالعه کنید .دو سال قبل هم با فیلم خوش ساخت ((تصمیم به جدایی)) رونقی به سینماها داد که برنده بهترین فیلمنامه کن شدوی امروز ۶۳ ساله شد و منتظر فیلم جدیدش هستم

کتایون ریاحی، بازیگر پیشین سینما و تلویزیون با انتشار تصویری در صفحهٔ اینستاگرامش، از ارسال پروندهٔ خود به بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه خبر داد. @ensafnews

نتانیاهو: تبریک می‌گویم به ترامپ و بَسنت به خاطر تحریم‌های جدیدی که علیه رژیم ایران اعمال شده است.@mohem_mat

ترجمه:عنوان: «لحظهٔ مونیخ» این جنگ!به‌اصطلاح «روز پیروزی اقتصادی» وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، اسکات بسنت، که امروز تحت عنوان «عملیات طرد اقتصادی» اعلام شد، تنها تهران را هدف نگرفته است. مخاطب واقعی آن، همه پایتخت‌های دیگر جهان‌اند. تهدید صریح است: دولت‌هایی که حاضر نشوند تجارت قانونی خود با ایران را قطع کنند، «باید انتظار داشته باشند که از نظام دلار خارج شوند»، و رئیس‌جمهور شخصاً با رهبران خارجی تماس خواهد گرفت تا از آنان بخواهد تجارت «مشخصی» را متوقف کنند. این دیگر صرفاً سیاست تحریم نیست. این یک آزمون وفاداری جهانی است که از طریق کنترل ارز ذخیرهٔ جهان اعمال می‌شود.پیام برای سایر دولت‌ها نیز باید به همان اندازه روشن باشد: هنگامی که نظام دلار به این شکل مورد استفاده قرار می‌گیرد، به ابزاری برای اعمال فشار یک‌جانبه و تعرض به حاکمیت دولت‌ها تبدیل می‌شود. تحریم‌های ثانویه از این نوع با اصل برابری حاکمیتی دولت‌ها که در بند ۱ ماده ۲ منشور ملل متحد تصریح شده و نیز با منع عرفی مداخله که دیوان بین‌المللی دادگستری در قضیهٔ نیکاراگوئه تبیین کرده است، در تعارض قرار می‌گیرند. این همان شکل از اعمال فشار فرامرزی است که اتحادیهٔ اروپا را به تصویب «مقررات مسدودکننده» واداشت و نهادهای سازمان ملل نیز بارها آن را در چارچوب «اقدامات قهری یک‌جانبه» محکوم کرده‌اند.اکنون هر دولت با یک انتخاب روبه‌روست. می‌تواند تبعیت کند، و در نتیجه در بُعد اقتصادی یک جنگ تجاوزکارانه شریک شود، به اقداماتی که پیش‌تر غیرقانونی تلقی شده‌اند مشروعیت ببخشد، بخشی از حاکمیت خود را واگذار کند و منتظر بماند تا نوبت خودش فرا برسد. یا می‌تواند خطر بزرگ‌تر را تشخیص دهد: مماشات با قدرتی که دلار را به سلاحی برای جنگ اقتصادی علیه دیگران تبدیل می‌کند، در نهایت همه دولت‌ها را در برابر اعمال فشار و اجبار آسیب‌پذیرتر خواهد کرد.اجبار فرامرزی از طریق رضایت ضمنی و عدم اعتراض دوام می‌آورد. این جنگ لحظه‌ای از شفافیت را پیش روی جهان قرار داده است. انتخاب دولت‌ها این است که اکنون در برابر اجبار مقاومت کنند، یا بعدها دریابند که این همان «لحظهٔ مونیخ» این جنگ بوده است./رضا نصریx.com/RezaNasri1/status/20919657018000263…