🔹آقای رئیس تبلیغات اسلامی،واقعاچرا؟🔸جملات بالا با این ادبیات فاخر! مال مجری‌های بی‌سواد و بددهن تلو…

🔹عذر بدتر از گناه آقا باقر خرازی/ او چرا با عنوان آیت اللهی خودش چنین می کند؟🔸آقای باقر خرازی (همان کسی که در فضای مجازی از عنوان آیت الله استفاده می کند و خود را رهبر تشکل حزب الله می نامد) با انتشار ویدیوی دوقسمتی جدید ، به توضیح سخنان سابق خود پرداخته که باید گفت متاسفانه مرتکب رفتاری زشت تر از قبل شده است.🔸او گفته است فیلمی که از اظهارات او منتشر شده، جعلی و تقطیع شده است و حتی تلویحا مدعی شده که صداگذاری غیرواقعی هم صورت گرفته است. 🔸1- ابتدا باید این پرسش پاسخ داده شود که آیا همین ویدیوی جدید تقطیع نشده و در مورد ان جعل صورت نگرفته؟ یا باز هم اگر در آن حرفهای نامربوطی زده شده( که البته چنین است) بعدا همین ویدیو را هم مجعول نخواهد خواند؟!🔸2- آقای خرازی بعد از انتشار ویدیوی اول، یک ویدیوی دیگر هم منتشر کرد و در آن بر صحت حرفهای گذشته‌اش تاکید کرد. آیا آن هم جعلی بوده است؟🔸3- بر فرض که ادعای او را در باره مجعول بودن بپذیریم. آیا او بالاخره حرفهای بی ادبانه علیه رئیس جمهور یا رئیس مجلس را گفته یا نه؟ چرا در این مورد سکوت کرده؟ اینکه آقای خرازی دقایق طولانی شطح و طامات ببافد تا از زیر بار مسئولیت حرفهایی که در ویدیوی نخست منتشر شد فرار کند، مثلا زرنگی است؟ اگر آقای خرازی صداقت می داشت باید صریحا می گفت توهین به روسای دو قوه هم صداسازی و جعل بوده یا واقعیت دارد؟ یا انتساب خبر دروغ به رهبری را می پذیرد یا نه؟🔸4- آقای خرازی بزرگان و علمای حوزه را شماتت می کند که بدون اشراف بر سخنان وی اظهارنظر کرده اند و حتی آنها را به استغفار دعوت می کند و خودش را در موضع الهی قرار می دهد و آنها را می بخشد. آیا بهتر نیست به جای این تفرعن و توهین به مقامات حوزوی، دوکلمه صریح بگوید که چه حرفی زده است و متن کامل سخنانش را منتشر کند؟🔸5- او در رفتاری که کاملا فرار به جلو است می گوید مخالفین روحانیت از سخنان وی سوءاستفاده کرده اند. اتفاقا قضیه کاملا برعکس است. وقتی کسی که خودش را آیت الله می نامد اولیه ترین اصول اخلاق لسانی را رعایت نمی کند خودش دارد تیشه به ریشه روحانیت می زند و جا دارد که علما و روحانیون از او تبری بجویند.🔸6- گاهی برای رفع یک اشتباه ، مرتکب آن اشتباه دیگری می کند و این زنجیره تا مرز هلاکت فرد اشتباه کننده پیش می رود. و آقای خرازی متاسفانه با زیرپا گذاشتن اخلاق اسلامی در حال فرورفتن در باتلاقی است که دست و پا زدن بیشتر باعث فروررفتن به عمق بیشتر می شود.🔸7- هم سن و سالهای نویسنده این سطور و آقای خرازی عمر طبیعی خود را کرده‌اند و اگر به اجل معلق دچار نشوند، تا مرگ‌شان فاصله‌ای نیست و اصطلاحا پای‌شان لب گور است. در چنین شرایطی برای همه گناهان و سیئات باید توبه و استغفار کنیم نه آنکه از کسانی باشیم که قرآن کریم تعبیر لَّلَجُّواْ فِی طُغیَٰانِهِمۡ (لجبازی در گناه) را در موردشان به کار می برد.🔸8- حتما شایستگی نصیحت به ایشان در مورد تقواپیشگی را ندارم اما بیان این جمله معروف شاید لازم باشد که: ما همه فرعونیم؛ مصرمان کوچک است.@mohajerimohamad

🔹لباس دین را از تن بیرون کنید، هرچه می‌خواهید فحش بدهید🔸درس اخلاق از دروسی است که علمای بزرگ پیشین  به آن بسیار ملتزم بودند و اصولا بزرگانی در حوزه حضور داشتند که اخلاق نظری و اخلاق عملی تدریس می‌کردند و خودشان به اصول اخلاق دینی تقید داشتند.متاسفانه این شیوه‌ی نکو مدتی است از اکثر حوزه‌های علمیه رخت بربسته است.🔸هم نسلان من از دوران نوجوانی، روحانی و آخوند را معیار ادب، خوش‌خلقی و خوش‌زبانی ، احترام به دیگران، راستگویی، پرهیز از غیبت و تهمت و... می‌دانستیم و اگر کمترین اشتباهی در این زمینه‌ها از او می‌دیدیم از چشم‌مان می‌افتاد و بعد از آن پست‌سرش نماز نمی‌خواندیم.🔸آقای باقر خرازی که پرهیز دارم پیشوند حجت‌الاسلام یا هر عنوان دیگری برایش بنویسم از جمله افرادی است که نمره اخلاقش صفر است.بر فرض که همه تحلیل‌ها و خبرها و اظهارنظرهایش درست باشد (که نیست) چون بی‌ادب و بدزبان و هتاک و زبانم لال، دروغگوست ،  پشیزی نمی‌ارزد.🔸متاسفانه باقر خرازی تنها نیست و نظیر او را در مجلس هم داریم که معمم‌اند و در عین حال بی‌تربیت و بدزبان‌اند. حتی اوردن اسم‌شان هم کریه است. همینطور بعضی وعاظ .🔸این آدم‌ها چون لباس اسلام پوشیده‌اند رفتارشان پای دین نوشته می‌شود و به اعتقادات جامعه آسیب می‌زند. کاش آنها لباس روحانیت را از تن بیرون کنند و هر کار زشتی می خواهند بکنند. در آن صورت لااقل  دین خدا را آلوده نمی‌کنند.@mohajerimohamad

 🔹برای مردم مهم است که مجلس باز باشد یا تعطیل؟  🔸از اوایل اسفند ۱۴۰۴ تا کنون مجلس دوازدهم جلسه علنی در ساختمان بهارستان نداشته است. در این مدت هیچ گزارشی ندیده‌ایم که مثلاً مردم فلان حوزه انتخابیه یا یک فرهیخته و نخبه یا یک تشکل صنفی یا دانشجویی یا... دلشان برای جلسات علنی تنگ شده باشد و مثلاً طوماری امضا کرده یا در تجمعی حضور یافته و خواستار برگزاری جلسه باشند. فقط یک‌بار چند نماینده در رفتاری بی‌مزه، دنبال راه‌انداختن نمایشی خنده‌دار برای تحصن در مقابل ساختمان پارلمان بودند که لابد خودشان فهمیدند مضحکه می‌شوند و انصراف دادند. 🔸پرسش آن است که خلاء مجلس چقدر برای اقشار مختلف جامعه احساس شده.؟ و چه‌بسا تشکیل نشدن جلسات علنی خوشایند است؟🔸پاسخ به این سؤال را می‌توان از یک نظرسنجی بسیار ساده به دست آورد. چند نماینده (ترجیحاً پایداریچی) با یک کاغذ و قلم در میدان بهارستان جلوی مردم را بگیرند و از آنها بپرسند چقدر باز یا بسته‌بودن مجلس برایشان مهم است. اگر نمونه به طور تصادفی (و نه گزینشی) انتخاب شود به‌احتمال زیاد حتی یک نفر نیز به این سؤال پاسخ مثبت نخواهند داد. همین نظرسنجی را می‌توان به‌صورت پیامکی نیز انجام داد.  🔸اما چرا چنین است؟ قطعاً اکثر نمایندگان مجلس در پدیدارشدن چنین نتیجه‌ای برای نظرسنجی مدخلیت ندارند. این اکثریت افراد معقولی هستند که در جلسات علنی کاملاً منطقی رفتار می‌کنند. پس باید علت را در کردار و پندار و گفتار اقلیتی جست که تنش و عصبانیت و بی‌مبالاتی در آداب را به عادت مألوف تبدیل کرده‌اند. هم آنانی که رهبرشهید و نیز رهبر معظم کنونی در پیام سالگرد تشکیل مجلس به آنها تذکر دادند و آنها یک گوششان در است و دیگری دروازه. 🔸همین‌ها هستند که خانه ملت را از اعتبار تهی کرده‌اند. مثلاً بالاترین هنر یکی از آنها پیشنهاد تونل ساختن برای مسئولان برای پناه‌گرفتن در شرایط جنگی است. درحالی‌که رهبری شهید پناه‌بردن به مکان خاص را نپذیرفته بودند ارائه چنین پیشنهادی (که لابد برای حفظ جان خود این نماینده هم هست!) و بی‌توجهی به جان میلیون‌ها ایرانی اوج ابتذال آن را می‌رساند.🔸آن دیگری همه هنرش پرونده‌سازی متوهمانه برای مسئولان کشور و جاسوس خواندن همه است. دیگری اوج هنرآفرینی‌اش آن است که چندسال قبل گفته بود اگر اف ای تی اف تصویب شود باید حاج‌قاسم سلیمانی را کت‌بسته تحویل امریکا بدهیم!از این نمونه‌ها زیاد هست و بازگویی‌اش گاه خنده‌دار و گاه ملال‌آور است.🔸متأسفانه رد صلاحیت افراد باسواد و معتبر، نتیجه‌اش همین است که افرادی بر جای شایستگان بنشینند که بازو بسته‌بودن مجلس برای مردم مهم نباشد.@mohajerimohamad

#با_مردم (مطالب مخاطبان)🔻مملکت دست کیست؟🔸حدود ۱۰ صبح، طول پیاده‌رو را قدم می‌زنم که صدای سلام متوقفم می‌کند. آقایی تقریباً ۵۵ساله با همسرش از روبرو می‌آیند. سلام و احوالپرسی که تمام می‌شود، گلایه‌اش را می‌گوید: از صبح تا حالا دنبال تمدید پاسپورت همسرم هستم. رفتیم پلیس+۱۰ و آنجا متوجه شدیم هنگام تعویض شناسنامه یک رقم در شماره سریال اشتباه درج شده است. ناگزیر به ثبت‌احوال رفتیم و گفتند چون شناسنامه صادره از همدان است باید بار سفر ببندیم. ضمناً سامانه ثبت‌احوال قطع بود و حالا باید برویم منزل تا فردا ببینیم چه باید بکنیم.   🔸سپس بدون معطلی فلاش‌بک می‌زند به قطعی سامانه بانک‌ها در هفته‌های گذشته. می‌خواهد ادامه بدهد که همسرش می‌گوید فعلاً رها کن و بگذار از فلانی بپرسم مملکت در این روزهای نه جنگ و نه صلح دست کیست؟ 🔸نمی‌دانم پاسخ آن خانم محترم را چه بدهم. دنبال واژه و جمله می‌گردم که خودش به کمکم می‌آید: می‌دانم که نمی‌شود به ترامپ اعتماد کرد. پارسال دوبار وسط مذاکره حمله کرد و امسال هم برای سوم همان را تکرار کرد. حالا اگر قرار است این بازی تکراری ادامه پیدا کند، مملکت بلاتکلیف می‌ماند؛ تولید پا نمی‌گیرد؛ صنایع تعطیل می‌شود؛ کسب‌وکارها می‌خوابد؛ مدرسه و دانشگاه بی‌سروسامان می‌ماند و... 🔸آقای همسر هم برای شمردن مصادیق بیشتر کمک می‌کند و من فقط گوش می‌دهم و گاهی با سر تایید می‌کنم. مشابه این حرف‌ها تقریباً همه‌جا هست اما پاسخی برای آنها از طرف دست‌اندرکاران دیده نمی‌شود. شاید هم حق دارند و نمی‌توان توجیه روشنی بیان کرد. دلیلش هم آینده‌ای است که کسی نمی‌داند چه می‌شود. 🔸سخن به اینجا که می‌کشد دوباره همان سوالی را که اول مطرح کرد باز می‌گوید: مملکت دست کیست؟ 🔸واقعیت آن است که پاسخ‌دادن به مردم در شرایط پرابهام کنونی کار ساده‌ای نیست. یکی از دلایلش تنوع دانش و سلایق و توقعات مردم است. بااین‌حال این بهانه خوبی برای در رفتن از جواب نیست.  🔸 حالا که برای این موضوعات بغرنج راحت نمی‌شود تصمیم گرفت، لااقل برای مراجعین به ادارات و سازمان‌ها شرایطی فراهم کنند که مشکل مردم فقط جنگ باشد و اعصابشان به‌خاطر مشکلاتی که این زوج محترم با آن روبرو شدند اعصابشان را به هم نریزد.🔸پیام به کانال برای ارسال مطالب شما باز است.@mohajerimohamad

🔹نه برای عباس عبدی و فیاض زاهد؛ برای ایران عزیز🔸سه سال پیش در اواخر تیرماه و در دولت مرحوم شهید رئیسی آقای عباس عبدی تماس گرفت و گفت متنی نوشته و اصرار دارد که آن را به نظر رهبر انقلاب برساند. آیا راهی برای رساندن آن به ایشان دارم؟🔸او در توضیح متنی که نوشته بود گفت: (نقل به مضمون) رهبری در سخنرانی اخیر خود با روحانیون به نقد برخی از اصحاب قلم و رسانه پرداخته‌اند و با توجه به قراین متن من احتمال زیاد می‌دهم که منظور ایشان من باشم، چون کس دیگری را واجد این قراین نمی‌شناسم و اگر واقعاً چنین باشد حاضرم قلم را کنار بگذارم و نوشتن را تعطیل کنم، چون دنبال دعوا نیستم. 🔸در ذهنم یکی از دوستان را که سابقاً در دفتر معظم له شاغل بود پیدا کردم و خواسته آقای عبدی را انتقال دادم. دراسرع‌وقت و بسیار زودتر از آنچه در تصور آید نامه را گرفت و قول داد به دفتر رهبر معظم انقلاب برساند.🔸آقای عبدی چند روز بعد تماس گرفت و ضمن ابراز شگفتی از سرعت عمل گفت یکی از مسئولان عالی دفتر رهبری با او تماس تلفنی گرفته و اظهارداشته آیت‌الله خامنه‌ای تصریح کرده که منظورشان شما نبوده‌ای. نکات دیگری هم ردوبدل شده بود که باید خودشان بگویند. 🔸 این خاطره را از دو جهت نقل کردم. نخست اینکه رهبری شهید در برابر مقالات و نوشته‌های افرادی که با نظرات رسمی نظام فاصله دارند شرح صدر داشتند و ساکت کردن آنها را به نفع کشور و حکومت نمی‌دانستند.دوم اینکه در بین چنین اندیشمندان و نویسندگانی، افراد متعدد وطن‌دوست و طرفدار بهروزی نظام و ایران هستند که مایلند در چارچوب قوانین اظهارنظر کنند و نمی‌خواهند با ساختارشکنی، جامعه مشوش شود. 🔸در چند روز گذشته دو اتفاق افتاد که باعث نوشتن این یادداشت شد. نخست برگزاری دادگاه آقای عباس عبدی که در آن هیات منصفه مطبوعات و جرایم سیاسی، وی را مجرم دانست و دوم اظهارات دکتر فیاض زاهد که در یک مصاحبه، بلندبلند فکر کرده بود. از مقاله عبدی که مربوط به دو ماه قبل است چنین برداشت شده بود که گفته است افرادی که در تجمعات شبانه خیابان‌ها هستند یک گروه اقلیت‌اند. او البته بعداً توضیح داد که منظورش این بوده که مصادره‌کنندگان تجمعات یک گروه حداقلی‌اند. واقعیت این است که نوشته اولیه او ظرفیت بدخوانی توسط بدبین‌ها را داشت. اما آنچه می‌توانست به نفع جامعه باشد انتقاد منطقی بود، نه همراه باآن‌همه ناسزا و توهین.🔸 فیاض زاهد هم جمله‌ای گفته بود که چنین برداشت شد که انتقام‌گیری از دشمنان حق شخصی است و می‌توان آن را رها کرد و جنایت‌کاران را بخشید. او البته بعداً توضیح داد منظورش از بخشیدن، نه دشمن خارجی که محکومان حوادث سالهای گذشته است.🔸فیاض زاهد در سالهای اخیر مصاحبه‌ها و نوشته‌های متعددی داشته. ویژگی او از جهت نحوه بیان دیدگاه (و نه خود دیدگاه) کاملاً مثل مااصولگراها بی‌باک و بی‌ملاحظه و ناشکیبانه! است اما واقعیت آن که اصل حرفهای او که مبتنی بر آموزه‌های تاریخی است و انصافاً در زمینه شناخت تاریخ ایران و جهان، شخص باسوادی به شمار می‌آید باید شنیده شود، حتی اگر با برداشت‌هایش از تاریخ موافق نباشیم.🔸شخصاً با دیدگاه‌های بنیادی و بنیانی آقایان عبدی و زاهد، همراهی کمی دارم اما به این دلیل که تصور می‌کنم مشترکاتمان (دستکم در حوزه منافع ملی ایران و آینده نظام) می‌تواند راه‌هایی را بگشاید حضور و نوشتن و گفتنشان را مغتنم می‌دانم، به ویژه آنکه در دلسوزی‌شان تردید ندارم.🔸اگر بر منهج رهبر شهید پایبندیم نمی‌توانیم هرکس را که چون ما نمی‌اندیشد منکوب کنیم. باید از دیدگاه‌های مختلف استقبال و اگر قابل‌انتقاد است نقدشان کرد. اصولاً برنده نقد، حاکمیت است نه منتقد. آنها که قلم و زبانشان به انتقاد باز می‌شود اگر مصلحت پیشه کنند و به سکوت کاسبانه فروروند و کنج عزلت گزینند نه جانشان در خطر است نه احترامشان با ناسزاگویی این‌وآن دچار آسیب می‌شود.🔸همین آب باریکه نقد را تحمل کنیم. چون سودش برای مردم و ایران و نظام است.@mohajerimohamad

🔹در دفاع از برادرم سید محمود نبویان 🔸 آقای محمود نبویان (نماینده مجلس) روی آنتن زنده صداوسیما حرف‌هایی زده که مجری آن را قطع کرده و باقی قضایا. 🔸چند روز پیش در فضای رسانه‌ای و مجازی مطالبی منتشر شد که بر اساس آن تعطیلی مجلس در شرایط کنونی و به دلیل وجود برخی نمایندگان کار موجهی عنوان شده بود. حالا با حرف‌های آقای نبویان آفتاب آمد دلیل آفتاب. باز هم اگر کسی می‌خواهد نظر مردم را بداند از همین آقای نبویان بخواهد در میدان بهارستان با یک قلم و کاغذ کنار ساختمان مجلس بایستد و از رهگذران به طور تصادفی بخواهد نظرشان را در باره باز و بسته‌بودن مجلس بیان کنند. اگر در این نظرخواهی تقلب نشود حدوداً ۷۰-۸۰درصد افراد حتی اطلاع ندارند که مجلس تعطیل است. از ۲۰-۳۰ درصد بقیه هم بعید است حتی یک نفر برایش مهم باشد که مجلس باز شود. 🔸ضرب‌المثلی هست که می‌گوید هرجا آش است فلانی فراش است. این ضرب‌المثل را گویی برای آقای نبویان ساخته‌اند. هر جا هو و جنجال است حتماً آقای نبویان که عشق تریبون است آنجا حضور دارد. 🔸 اینجا می‌خواهم از آقای نبویان دفاع کنم. او روی آنتن زنده اطلاعات طبقه‌بندی‌شده مطرح می‌کند. او این کار را عمداً انجام نمی‌دهد. سابقه نشان داده رفتارش به‌گونه‌ای است که حرف توی دهانش بند نمی‌شود. بلانسبت ایشان، کودکانی که تازه زبان باز می‌کنند همین‌جوری‌اند. بچه‌های ۳-۴ساله همین‌طورند. هر جایی که می‌روند و هر حرفی که می‌شنوند و هر غذایی که می‌خورند در اولین دیدار با هرکسی حتی غریبه‌ها همه را لو می‌دهد. اصلاً هم نمی‌شود به آنها خرده گرفت. چون ذاتشان همین است. دوست دارند خودنمایی کنند و اسرار مگو را جار بزنند. این رفتار را باید به‌حساب صداقت (بخوانید ساده‌لوحی) شان گذاشت. 🔸باز هم به دلیل دیگری از آقای نبویان دفاع می‌کنم. فردی را در نظر بگیرید که قدش ۱۶۰ سانتیمتر است. فرض کنید به یک باشگاه مراجعه می‌کند تا در تیم والیبال حضور یابد. مسئول باشگاه به او می‌گوید قد تو برای این ورزش کوتاه است. ممکن است به‌طرف بربخورد اما مسئول باشگاه اصلاً حرف بدی نزده و او را تحقیر نکرده. فقط واقعیت را گفته است. ما در کشورمان قدکوتاه‌های فراوانی داریم که به درد پستی که اشغال کرده‌اند نمی‌خورند. در واقع کوتوله سیاسی‌اند. مگر آن فردی که ۱۶۰ سانتی‌متر قد دارد گناهی مرتکب شده؟ قطعاً نه. کوتوله‌های سیاسی هم مجرم نیستند. مقصر کسی است که آدم کوتاه را عضو تیم والیبال کند و کوتوله سیاسی را برای مثلاً نمایندگی مجلس تأیید صلاحیت می‌کند. 🔸 یک‌بار دیگر از آقای نبویان دفاع کنم. امثال ایشان از مشکلی به نام "توهم " رنج می‌برند. این هم تقصیر خودشان نیست. یک عارضه است که روانکاوان به آن واقفند. گاهی درمان می‌شود و گاهی نمی‌شود. مثلاً آقای نبویان روزگاری می‌گفت اگر FATF تصویب شود باید [شهید] حاج‌قاسم سلیمانی را تحویل امریکا دهیم. این فقط تخیلی بود که در ذهن او می‌گذشت و کدام آدم متوهمی را سراغ دارید که قبول داشته باشد متوهم است؟! یا مثال دیگر ۵ جلد کتابی است که او در باره برجام نوشته. هرگز به کسی توصیه نمی‌کنم آن را بخواند چون یکی از خسران‌های من در زندگی تلف‌شدن وقتم برای این کتاب متوهمانه است. 🔸به‌عنوان برادر بزرگ‌تر به برادر کوچک‌ترم محمود نبویان نصیحت می‌کنم حال که بعد از چندین سال زحمت افزایی برای مردم و کشور، به این حال‌وروز افتاده مدتی به خودش و جامعه استراحت بدهد و به گذشته‌هایش فکر کند و با تقویت ایمانش به قیامت، نه‌فقط از گناهانش که از همه کارهایی که گمان می‌کند خوب بوده‌اند توبه کند. اشکال آقای نبویان این است که رفتارهایش به‌حساب روحانیت هم گذاشته می‌شود یعنی هم به سیاست لطمه می‌زند و هم به دین. و چه خوب که لباس روحانیت یا لباس سیاست (و ترجیحاً هر دو) را از تن بیرون کند. این توصیه برای جمع دیگری از نمایندگان نیز ضرورت دارد.@mohajerimohamad