گاهی دلت میگیرد امّا نه از کسینه از چیزی، تنها از خودت...برای وقف کردن بیش از حَدت برای کسانی که لا…

گاهی دلت میگیرد امّا نه از کسینه از چیزی، تنها از خودت...برای وقف کردن بیش از حَدت برای کسانی که لایقِ "همه"ات نبودند.که در جوابِ بدی‌هایشان تنها لبخند زدیکه مبادا اخمِ کوچکی از تو، دلشان را بلرزاند.که خوبی‌هایشان را آنقدر بزرگ کردیکه به باور خوبی مطلق برسندکه هی ندیده گرفتی و گذشتی...و حالا وقتی با چشمی پر از سوال به آینه نگاه میکنی تنها به یک جواب میرسی"‌چیز زیادی از خودم باقی نمانده است."