🔻ارتش نپال دو هزار پرسنل نظامی را برای جستجوی مفقودین سیل عظیم در شمال این کشور مستقر کرده است. بر…

📻 پادکست برنامه جام جهان‌نما، پنجشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۵ @BBCPersian

بهمن بابازاده، روزنامه‌نگار موسیقی که به‌تازگی مصاحبه مفصلی با محسن نامجو داشته، در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است که بلیت او «از هفته گذشته به درخواست خودش در استانبول رزرو شد» و «هیچ گفت‌وگو و مذاکره‌ای با هیچ مرجع و مقامی صورت نگرفته است.»محسن نامجو، خواننده و آهنگساز ایرانی مقیم آمریکا، می‌گوید که پس از حدود دو دهه زندگی در خارج از ایران، تصمیم گرفته است به ایران بازگردد.او با انتشار ویدیویی خطاب به هوادارانش از لغو کنسرت‌های پیش روی خود در آمریکا و کانادا خبر داده و گفته است که «در این مقطع از زندگی، بودن در وطن، در کنار خانواده و دوستان» برای او از ادامه فعالیت‌های موسیقی و فرهنگی مهم‌تر است.آقای نامجو در این ویدیو که صفحه اینستاگرام «بیلبورد فارسی» منتشر کرده، می‌گوید: «این ویدیو را شما زمانی مشاهده خواهید کرد که من یا در پرواز تهران هستم یا در خود خاک وطن.»او همچنین از «رسانه‌های اپوزیسیون» خارج ایران خواسته هر اتفاقی برایش در ایران افتاد، گزارشی در مورد او منتشر نکنند.بهمن بابازاده، روزنامه‌نگار موسیقی که به‌تازگی مصاحبه مفصلی با محسن نامجو داشته، در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است که بلیت او «از هفته گذشته به درخواست خودش در استانبول رزرو شد» و «هیچ گفت‌وگو و مذاکره‌ای 🤥 با هیچ مرجع و مقامی صورت نگرفته است.» محسن نامجو، متولد ۱۳۵۴، در دهه ۱۳۸۰ از ایران خارج شد و فعالیت‌های خود در زمینه خوانندگی، نوازندگی و آهنگسازی را در خارج از کشور ادامه داد.او در سال ۱۳۸۸ و در حالی که خارج از ایران بود، به صورت غیابی از سوی دادگاهی در تهران به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. اتهام او در گزارش‌های آن زمان «توهین به مقدسات» در ارتباط با نحوه استفاده از آیاتی از قرآن در یکی از اجراهایش عنوان شده بود. آقای نامجو پیش‌تر گفته بود قصد توهین نداشته است.

خبر خوب اینکه محسن نامجو، خواننده، پس از ۲۰ سال به ایران بازگشتمنتظر برگشت عبدالکريم سروش و عطاءالله مهاجرانی و علی افشاری و خیلی‌های دیگه هم هستیم. @Garajetadayoni | گاراژ

🔘عصر خواندن تمام شده استگزارش هشداردهنده شماره جدید آتلانتیک حاکی از آنست که جهان دارد وارد عصر پساسواد می‌شود و این پرسش به میان آمده که آیا تمدن بدون خواندن می‌تواند به حیات خود ادامه دهد؟مقاله با روایت تاریخی از کتابخانه اسکندریه آغاز می‌شود، جایی که در دوران باستان، شاهان بطلمیوسی با هزینه‌های گزاف، مجموعه‌ای عظیم از دانش بشری را گرد آوردند و دانشمندانی چون اراتوستنس و اقلیدس در آن به پژوهش پرداختند. اما این مرکز شکوفایی علمی، نه به دلیل جنگ و آتش‌سوزی که بر اثر غفلت و بی‌توجهی از میان رفت؛ چرا که هزینه‌های نگهداری از طومارهای پاپیروسی، مقابله با رطوبت، موش‌ها و حشرات، و بازنویسی مداوم متون در حال زوال، از عزم جامعه برای بقای آن فراتر رفت. نویسنده این واقعه تاریخی را آیینه‌ای برای وضعیت کنونی آمریکا می‌داند؛ جایی که گرچه منابع بی‌نهایتی برای مطالعه در دسترس است، اما اراده و انگیزه برای خواندن عمیق رو به زوال نهاده است.آمارهای ارائه شده در مقاله، تصویری نگران‌کننده از افول مطالعه در آمریکا ترسیم می‌کنند. بر اساس معتبرترین نظرسنجی‌های انجام شده، کمتر از نیمی از بزرگسالان آمریکایی در سال ۲۰۲۲ حتی یک کتاب کامل مطالعه کرده‌اند و تنها ۳۸ درصد رمان یا داستان کوتاه خوانده‌اند. نسبت افرادی که در طول یک روز معمولی به مطالعه تفریحی می‌پردازند از ۲۸ درصد در سال ۲۰۰۴ به ۱۶ درصد در سال ۲۰۲۳ کاهش یافته است. در کمال تعجب، قماربازی امروزه در میان آمریکایی‌ها رایج‌تر از کتاب خواندن است و ۵۷ درصد از مردم در سال گذشته دست‌کم یک شرط‌بندی انجام داده‌اند. این روند کاهشی تمام گروه‌های سنی، جنسیتی و تحصیلی را دربرگرفته و حتی سنتی‌ترین گروه‌های مخاطب کتاب یعنی بازنشستگان، زنان و فارغ‌التحصیلان دانشگاهی نیز دچار افت چشمگیری شده‌اند.کیفیت مطالعات نیز دچار تنزل شده است. طول جملات کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز امروزی حدود یک‌سوم کوتاه‌تر از آثار مشابه در یک قرن پیش هستند. در سال ۱۹۵۸، رمان پیچیده دکتر ژیواگو اثر بوریس پاسترناک با جملات بلند و پرآب و تابش پرفروش‌ترین کتاب سال بود، اما در سال گذشته، پرفروش‌ترین رمان به مجموعه‌ای از ادبیات نوجوانان تعلق داشت و حتی کتاب‌های برتر بزرگسالان نیز از عمق ادبی و فکری آثار کلاسیک بی‌بهره‌اند. آمریکایی‌ها همچنین اخبار را بسیار کمتر از گذشته از طریق مطالعه دریافت می‌کنند؛ در سال ۱۹۷۵ حدود نیمی از جوانان بیست‌ساله روزنامه می‌خواندند، اما امروز کمتر از ۱۰ درصد چنین می‌کنند و ۴۰ درصد مردم ترجیح می‌دهند اخبار را به صورت ویدئویی یا صوتی دنبال کنند.اما پارادوکس اصلی در اینجاست که آمریکایی‌ها شاید بیش از هر زمان دیگری کلمه می‌خوانند؛ انبوهی از ایمیل‌ها، پیامک‌ها، پست‌های شبکه‌های اجتماعی و زیرنویس‌ها زندگی روزمره را پر کرده‌اند. مشکل در کمیت خواندن نیست، بلکه در کیفیت آن است؛ مردم توانایی تمرکز پایدار بر متون طولانی و پیچیده را از دست داده‌اند. مریانه ولف، عصب‌شناس شناختی دانشگاه یو سی ال ای، هشدار می‌دهد که افراد نه رمزگشایی کلمات که توانایی‌های عالی‌تر درک مطلب و ترکیب اطلاعات را از دست می‌دهند. به عبارت دیگر، آمریکا بی‌سواد نشده، بلکه وارد دوران «پسا-سوادآموزی» شده است.مارشال مک‌لوهان در سال ۱۹۶۲ دوران «پسا-سوادآموزی» را پیش‌بینی کرده بود، اما او و پستمن فقط چند دهه زودتر از وقوع آن سخن گفتند. تلویزیون در دهه ۱۹۶۰، اینترنت پهن‌باند در دهه ۲۰۰۰، و امروز گوشی‌های هوشمند با ویدئوهای کوتاه تیک‌تاک، یوتیوب شورتس و اینستاگرام ریلز، هر مانعی را از سر راه حواس‌پرتی برداشته‌اند. شبکه‌های اجتماعی که روزگاری مبتنی بر متن بودند، امروز تحت سلطه ویدئوهای چندثانیه‌ای قرار دارند و جوانان به طور متوسط چهار ساعت و نیم در روز را صرف تماشای ویدئو با سرعت دو برابر می‌کنند. حتی پیامک‌ها نیز ویژگی‌های گفتار شفاهی را به خود گرفته‌اند و بسیاری از جوانان به جای نوشتن، پیام‌های صوتی ارسال می‌کنند. نتایج تحقیقات عصب‌شناختی نشان می‌دهد که مغز انسان آنچه را تمرین می‌کند، فرا می‌گیرد؛ اگر ساعات روز را با ویدئوهای کوتاه پر کنیم، مهارت‌های خواندن ما تحلیل رفته و دانش زمینه‌ای برای درک مطلب کاهش می‌یابد.عصر سوادآموزی که شش هزار سال پیش در بین‌النهرین آغاز شد و تمدن مدرن را ممکن ساخت، دوره‌ای کوتاه میان دوران شفاهی و عصر دیجیتال بود. جامعه‌ای که مطالعه را کنار می‌گذارد، مهارت‌های تفکر منطقی، تحلیلی و عمیق را نیز از دست خواهد داد و به الگوهای کهن تکیه بر حافظه جمعی، شخص‌محوری در انتقال اطلاعات و ساده‌انگاری در سیاست بازمی‌گردد.theatlantic.com/magazine/2026/08/reading-… @mohammadreza_dadgostar

شاخ و دم دارد یا ندارد؟ مهدی کوچک‌زاده از اعضای مجلس با اشاره به مخالفت دولت با "طرح مقابله با نفوذ بیگانگان در کشور" و نقل‌قول محمدرضا عارف از رئیس مجلس در مورد بایگانی کردن طرح گفته است:"دیکتاتوری شاخ و دم داره؟" دیکتاتوری قاعدتاً شاخ و دم ندارد، بخصوص وقتی که عده‌ای با پايگاه رأی کمتر از ده درصد جامعه، اما تحت عنوان" نمایندهٔ مردم" بخواهند با تصویب متنی، آزادی‌های مشروع آحاد ملت را از آنان سلب کنند و کشور را به صورت زندانی بزرگ به سبک رفقای خود در کرهٔ شمالی در آورند!#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad

به اجازهٔ کسی نیاز ندارد اما.... محمد باقر قالیباف رئیس مجلس گفته است: "روابط استراتژیک چین و ایران به اجازهٔ کسی نیاز ندارد." بله، نیاز به اجازهٔ کسی ندارد، اما آیا چینی‌ها رابطهٔ خود با ایران را واقعاً استراتژیک می‌دانند؟آقای قالیباف از زمان انتصابش به عنوان نمایندهٔ ویژهٔ جمهوری اسلامی در امور چین قصد سفر به پکن را داشته، اما تا این لحظه این سفر عملی نشده است.موضوع تصادفی است؟ یا اینکه چینی‌ها از عدم مذاکرهٔ ایران با آمریکا، بستن تنگهٔ هرمز، تهدید منابع انرژی کشورهای عرب حوزهٔ خلیج فارس توسط برخی محافل در تهران و بخصوص عملکرد حوثی‌ها در برابر عربستان دلخور و خشمگین‌اند؟چین که بیش از ۴۰ درصد نفت مصرفی خود را از طریق تنگهٔ هرمز وارد می‌کند، چطور ممکن است از بستن تنگه احساس رضایت کند؟ روزنامهٔ سعودی عرب‌نیوز از نشستِ سطح بالای مقام‌های چینی و اعضای شورای همکاری خلیج فارس در روزهای اخیر در ریاض خبر داده است.  طبق این گزارش، "مقام‌های ارشد از پیشرفت چشمگیر در اجرای توافقات بین طرفین از زمان اعلام مشارکت استراتژیک شورای همکاری خلیج فارس و چین در دسامبر ۲۰۲۲ تمجید و در مورد ابتکاراتی برای تقویت این همکاری گفتگو کردند."این نوع خبرها، جهت‌گیری سیاست خارجی چین در منطقهٔ ما را روشن‌تر از اظهارنظر آقای قالیباف توضیح نمی‌دهد؟#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad