در باب مرگمرگ مفهومی عمیق است که در ادبیات، هنر ، مذاهب و باورهای اساطیری به عنوان نمادی از آرامش ن…
انتشار: 2026/08/27 20:25 UTCدریافت: 2026/08/28 01:40 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/28 01:40 UTC
در باب مرگمرگ مفهومی عمیق است که در ادبیات، هنر ، مذاهب و باورهای اساطیری به عنوان نمادی از آرامش نهایی، رهایی از رنج و تولدی دوباره تصویر میشود. در این نگاه، گاهی مرگ نه یک پایان ترسناک، بلکه دروازهای باشکوه برای رسیدن به سکوت، ابدیت و دیدار با معبود در نظر گرفته میشودسقراط:مرگ شاید پایان زندگی نباشد؛ بلکه پایان ترس باشد. انسان تا زمانی از مرگ میترسد که گمان میکند چیزی درباره آن میداند، در حالی که هیچکس نمیداند مرگ بدترین اتفاق است یا بزرگترین رهایی. پس خردمند، بهجای ترس از مرگ، میکوشد درست زندگی کند.«انسان خردمند به مرگ نمیاندیشد؛ به زندگیِ درست میاندیشد.»مارتین هایدگر: مرگ، دشمن زندگی نیست؛ مرگ همان چیزی است که به زندگی معنا میدهد. اگر جاودانه بودیم، هیچ کاری فوریت نداشت، هیچ عشقی ارزشمند نبود و هیچ تصمیمی اهمیت پیدا نمیکرد. محدود بودن زمان است که هر لحظه را یگانه میکند.آلبر کامو: زندگی معنایی از پیش تعیینشده ندارد؛ این ما هستیم که باید به آن معنا ببخشیم. مرگ همهچیز را پایان میدهد، اما همین پایان است که هر لبخند، هر دوستی و هر عشق را ارزشمند میکند. انسان، با وجود آگاهی از مرگ، همچنان زندگی را انتخاب میکند و همین انتخاب، شکوه اوست.مارکوس اورلیوس:مرگ بخشی از طبیعت است؛ همانگونه که تولد، رشد و پیری بخشی از آن هستند. آنچه باید از آن بترسیم، مرگ نیست؛ بلکه زندگیای است که هرگز واقعاً آن را زندگی نکردهایم.مرگ، زندگی را از ما نمیگیرد؛ بلکه به زندگی ارزش میبخشد. اگر پایان وجود نداشت، آغازها نیز بیمعنا بودند. آنچه زندگی را زیبا میکند، کوتاهی آن نیست؛ بلکه فرصت محدودی است که برای دوست داشتن، آموختن، ساختن و اثر گذاشتن در اختیار ما قرار گرفته است.«انسان دو بار میمیرد؛ یکبار هنگامی که نفسش از حرکت میایستد، و بار دیگر هنگامی که آخرین یاد او از ذهن آخرین انسان محو میشود. فاصلهٔ میان این دو مرگ، همان چیزی است که آن را معنای زندگی مینامیم.»@meyguon
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- خداوندگار عشق · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۲ شهریور ۱۴۰۵، ۰:۰۱
- 🌺میگون در گذر زمان🌺 · تطابق دقیق — ۶ شهریور ۱۴۰۵، ۱:۴۰
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — 🌺میگون در گذر زمان🌺
لینک ،گروه #دوستداران_قصران👇👇👇t.me/+SyvpzufwuEc2OGZh
عهدنامه ننگین شاه طهماسبشاه طهماسب که از قدرت گرفتن نادر افشار به ترس و حسادت افتاده بود تصمیم گرفت شخصا به عثمانی لشکرکشی کند و بازمانده شهرهای ایران را پس بگیرد. با سرگرمی نادر در خراسان زمان را برای قدرت نمایی مناسب دید و با سپاه ۱۸ هزارنفری به تبریز رفت و حاکم منصوب نادر را عزل کرد سپس به ایروان حمله کرد ولی به دلیل تمام شدن آذوقه محاصره را رها کرد و برگشت که در نزدیکی همدان با لشکر عثمانی روبرو شد و با ۵ هزارنفر تلفات و جا گذاشتن توپخانه فرار کرد. عثمانی ها که جسارت یافته بودند پیشروی کرده و تا ابهر را تصرف کردند حتی علی پاشا اوغلو از ایروان حمله کرد و تبریز و ارومیه و مراغه را تصرف کرد سپس با سفیر شاه طهماسب مذاکره کردند و معاهده ننگینی را امضا کردند که تمام ولایت قفقاز تا رود ارس و بخش هایی از کرمانشاه به عثمانی داده شد. همزمان نمایندگان شاه طهماسب در رشت تمام ولایات ساحل جنوبی را به روسیه واگذار کردند. این دو معاهده همزمان با فتح هرات بدست نادر رسید که او در نهایت خشم و نفرت آنها را باطل اعلام کرد و اعلان جنگ نمود..📚منبع: نادرشاه اثر پناهی سمنانی چاپ سال ۱۳۷۰ ص۱۱۶@meyguon
_دل رحم باشین! کارِ قلب که فقط پمپاژ خون نیست! @meyguon
محمود افغان و راز سقوط سلسله صفوی؟!#صفویان#تاریخ_ایران @meyguon
«لویی فیلیپ» مشهورترین صندلی قاجار !مشهورترین صندلی قاجاری «صندلی مردانه دستهدار لویی فیلیپ» بود که ناصرالدین شاه زخمی از سوءقصد را روی آن نشاندند.جالب است بدانید این صندلی که بقایای خون خشکشده شاه قاجار بر آن دیده میشود، در کاخموزه گلستان نگهداری میشود.@meyguon
#ژاله_آموزگار:اوایل جنگ که همه بچه هایشان به جنگ رفته بودند، نزدیک نوروز رفتم به میدان تجریش و آنجا دیدم زنان کاملا سنتی که قطعا مادر بچه هایی بودند که در جبهه میجنگیدند آمده بودند که سبزه و ماهی و وسایل هفت سین بخرند. اینها نوروز را حفظ کردند و به مراتب درونی تر از آنها که فکر کردند مدرن شده اند. ما مدیون این مردم هستیم. زبان فارسی را هم مردم نگه داشتند. فردوسی هم یکی از همین مردم بود ولی واقعا ماند. ما مدیون مردم عادی هستیم برای ماندگاری ایران و زبان فارسی و در سطح بالاتر مدیون دهقانها هستیم. این که به هر حال در دوران ایران باستان اینها نقش اساسی داشتند. فردوسی در جای جای شاهنامه میگوید چنین گفت دهقان. ایران را آن مادری نگه داشت که آش پخته، استیک درست نکرده. درست است که یک چیزهایی در حال تغییر است اما ایران دغدغه ی بزرگ من است. من هم یکی از آدمهای عادی ام. ماها ایران را نگه داشته ایم. ما رستم را آفریدیم که ایران را حفظ کنیم. رستم سمبل ماست. حالا سکایی است یا ایرانی اینها جزئیات است که چندان مهم نیست.meyguon
