🌺🍃استاد #شفیعی_کدکنی در شعر «درخت روشنایی» از زبان برگ می سراید:تو درختِ روشنایی، گُلِ مِهر برگ و ب…

🔶🌺با یک گروه طبیعت‌گردی رفته بودیم تا بارش شهابی را تماشا کنیم. همه‌ی بچه‌ها همدیگر را می‌شناختند؛ سال‌ها با هم همکار و دوست بودند؛ من اما مهمان بودم و بسیاری‌ را نمی‌شناختم. با غروب خورشید، تعداد همراهان بیشتر و بیشتر شد. وقتی آخرین گروه به ما پیوستند، زمزمه‌ای میان جمع پیچید: «پس محبوب کو؟» محبوب نتوانسته بود بیاید و تقریباً همه از این غیبت غمگین بودند. محبوب را نمی‌شناسم اما کسی که جای خالی‌اش اینجور حس می‌شود باید زن خوشبختی باشد. تا پایان شب، از گوشه و کنار صدای «کاش محبوب بود» یا «اگر محبوب می‌بود...» شنیده می‌شد. خوش به حال محبوب‌ها؛ آن‌ها که گوشه‌های تیز جهان را صیقل می‌دهند و خوش به حال آن‌هایی که در زندگی‌شان یک محبوب دارند.#الهه_افشار@meyguon

🌸چرا سلامت روان مردها کمتر دیده می‌شه؟از بچگی به خیلی از مردها یاد داده شده که تحمل کنن، نه اینکه حرف بزنن.وقتی یه پسر گریه می‌کنه، ممکنه بشنوه «مرد که گریه نمی‌کنه».وقتی می‌ترسه، باید خودش رو جمع‌وجور کنه.وقتی شکست می‌خوره، انتظار میره سریع بلند شه و ادامه بده.وقتی از فشار زندگی خسته شده، باز هم باید قوی به نظر برسه.و همین پسر یه روز بزرگ می‌شه، در حالی که شاید هیچ‌وقت درست یاد نگرفته با غم، ترس، اضطراب و آسیب‌های خودش چه کار کنه.برای همین ناراحتی روانی در مردها همیشه شبیه چیزی که ما از «افسردگی» تصور می‌کنیم دیده نمی‌شه. گاهی خودش رو به شکل عصبانیت، تحریک‌پذیری، رفتارهای پرخطر، مصرف الکل یا مواد، فاصله گرفتن از آدم‌ها یا غرق شدن در کار نشون می‌ده.مشکل بزرگ‌تر اینه که خیلی از مردها زمانی کمک می‌خوان که مدت زیادی از شروع مشکل گذشته.چون برای بعضی‌ها گفتنِ «حالم خوب نیست» فقط اعتراف به درد نیست؛ انگار اعتراف به اینه که نتونستن از پس زندگی بربیان.جامعه از مرد انتظار داره تکیه‌گاه باشه، پول دربیاره، بحران‌ها رو مدیریت کنه، نترسه، محکم باشه و مشکلاتش رو خودش حل کنه؛ اما کمتر ازش می‌پرسه:وقتی خودت دیگه نمی‌تونی تحمل کنی، به کی تکیه می‌کنی؟شاید یکی از مهم‌ترین چیزهایی که باید درباره سلامت روان مردها تغییر کنه، تعریف ما از «مرد قوی» باشه.مرد قوی لزوماً کسی نیست که هیچ‌وقت نمی‌شکنه و هیچ‌چیز نمی‌گه.گاهی قوی‌ترین کاری که یه آدم می‌تونه انجام بده اینه که قبل از اینکه دردش نابودش کنه، بگه:«حالم خوب نیست و کمک لازم دارم.»@meyguon

آدم‌ها از این شکایت می‌کنن که هر روز مجبورندغذای تکراری بخورن،لباس‌های تکراری بپوشنو کارهای تکراری انجام بدن.اما اینکه هر روز دقیقاً با همون فکرهای مسموم همون نگرانی‌ها و همون باورهای قدیمی زندگی می‌کنن،براشون کاملاً عادیه.در حالی که شاید بزرگ‌ترین تکرار زندگی،نه در کارهای روزمره،بلکه در افکاری باشه که هر روز بی‌وقفه توی ذهنمون تکرار می‌شن.@meyguon

_خدا کند به چشم بیایی...لطف کنی و به چشم بیایی،مهربان باشی و خوبی کنی و به چشم بیایی،تلاش کنی و بکاری و درو کنی و به چشم بیایی...که رنج عظیمی‌ست آدمیزاد خارج از نقش و جایگاه و رسالت انسانی‌اش همه‌کار کند، اما به چشم نیاید!👤نرگس صرافیان طوفان@meyguon

در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ستاز سرخی خون شهریاری بوده‌ستهر شاخ بنفشه کز زمین می‌رویدخالی‌ست که بر رخ نگاری بوده‌ستدمی با #خیاماین رباعی از مشهورترین تصویرهای خیام از گذرا بودن زندگی و سرنوشت انسان است. خیام طبیعت را به‌گونه‌ای می‌بیند که گویی هر گل و گیاه، یادگاری از انسانی است که روزگاری زندگی کرده و از دنیا رفته است.معنی بیت اول:در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ستاز سرخی خون شهریاری بوده‌ستلاله با رنگ سرخش در فرهنگ شعر فارسی نماد خون و شهادت است. خیام با نگاهی شاعرانه می‌گوید هر دشتی که امروز پر از لاله است، شاید زمانی محل زندگی، جنگ یا مرگ پادشاهان و انسان‌های بزرگ بوده و این سرخی لاله‌ها را به خون آنان تشبیه می‌کند.معنی بیت دوم:هر شاخ بنفشه کز زمین می‌رویدخالی‌ست که بر رخ نگاری بوده‌ستخیام بنفشه را به خالی تشبیه می‌کند که بر چهرهٔ یک زیبارو قرار داشته است؛ یعنی زیبایی‌هایی که امروز در طبیعت می‌بینیم، گویی نشانه و اثری از چهره‌های زیبایی هستند که زمانی بر زمین زندگی می‌کردند و اکنون اثری از آنان باقی نمانده است.#رودبارقصران میگون۱ امرداد #تابستان۴۰۵ @meyguon

آدمی باید کسی را برای زندگی انتخاب کندکه وقتی دیوارها ترک برداشت؛به فکر تعمیرش باشد، نه فرار از آوارUnknown@meyguon