☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز حسین علیزاده( زاده ۱ شهریور ۱۳۳۰ تهران ) ردیفدا…
انتشار: 2026/08/22 21:24 UTCدریافت: 2026/08/23 03:35 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/23 03:35 UTC
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز حسین علیزاده( زاده ۱ شهریور ۱۳۳۰ تهران ) ردیفدان، آهنگساز و نوازنده تار و سهتارعلیزاده دورههای آموزش موسیقی را در هنرستان موسیقی تهران زیر نظر استادانی چون هوشنگ ظریف و حسین دهلوی گذراند و پس از راهیابی بهرشته موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، از درس استادان دیگری چون حبیباله صالحی، محمود کریمی، علیاکبر شهنازی، داریوش صفوت، نورعلی برومند، سعید هرمزی، یوسف فروتن و عبداله دوامی، نکتههای نوازندگی تار و سهتار و ردیف موسیقی سنتی ایران را در سطوح عالی بهره گرفت.وی در سال ۱۳۴۷ عضو ارکستر رودکی بود. دو کنسرت او در جشن هنر شیراز آغاز راه او بهعنوان یکی از وزنههای موسیقی ایرانی بود. او با عضویت در کانون چاووش همراه دیگر استادان موسیقی ایران از جمله محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان آثار جاودانهای در موسیقی ایران به نام مجموعه آلبومهای چاووش اجرا کرد.در سال ۱۳۵۵ با ساخت و اجرای قطعاتی چون سواران دشت امید و حصار، فرمی تازه را به موسیقی ایرانی اضافه کرد که نبوغ وی در این زمینه را نشان داد و با ساخت کنسرتوی نی و ارکستر با عنوان نینوا در سالهای ابتدایی دهه شصت، نامش بیش از گذشته بر زبانها جاری شد.این قطعه که با نی جمشید عندلیبی بهعنوان تکنواز نی اجرا شد، از جمله شاخصترین قطعات تاریخ موسیقی ایران بهشمار میرود که علیزاده آن را با الهام از تحولات سالهای ابتدایی دهه شصت تصنیف کرد.وی سپس برای ادامه تحصیل موسیقی به دانشگاه آزاد برلین رفت و در سالهای میانی دهه شصت به ایران بازگشت که حاصل آن کنسرت شورانگیز باصدای شهرام ناظری، صدیق تعریف و بیژن کامکار در تالار وحدت بود. گروههای شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی و عارف به سرپرستی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان که هردو زیر نظر چاووش اداره میشدند سهم ویژهای در رشد موسیقی فاخر و اصیل ایرانی داشتند.پس از آن علیزاده به تجربه در ساخت انواع موسیقی پرداخت که در زمینه موسیقی ایرانی در قالب تکنوازی میتوان به آثاری چون ترکمن، پایکوبی، همایون (با سهتار) و ماهور، هجرانی، همنوایی، نوا (تار) در زمینه گروهنوازی آلبومهای راز ونیاز (با صدای علیرضا افتخاری) صبحگاهی (با صدای محسن کرامتی) و آثاری به صورت گروهنوازی ( آوای مهر، راز نو، به تماشای آبهای سپید، نینوا، عصیان و واریاسیون کردی) اشاره کرد.وی همچنین درزمینه انتشار کتاب و آلبومهای آموزشی تجربههای موفقی داشت که انتشار ده قطعه برای تار (در ۴ جلد) ردیف میرزاعبداله (اجرا باتار و سهتار) دستور تار و سهتار دوره متوسطه تا پیشرفته (کتاب و نوار) بوسههای باران (مجموعه تصانیف) و پارتیتور قطعه نوا از جمله کارهای وی در این زمینه است.او از سالهای پایانی دهه ۷۰ همکاری خود را با محمدرضا شجریان و کیهان کلهر و همایون شجریان آغاز کرد که حاصل آن اجرای کنسرتهای مختلف در اروپا و آمریکا و کنسرت همنوا با بم در تهران (تالار کشور) بود. حاصل همکاری شجریان و علیزاده آلبومهای فریاد، همنوا با بم، داد و بیداد، زمستان و نوا بودعلیزاده در سال ۸۳ با ژیوان گاسپاریانو همکاری مشترکی داشت که حاصل آن کنسرتی در کاخ نیاوران بود که بعدها این کنسرت در قالب آلبومی به نام به تماشای آبهای سپید انتشار عمومی یافت و تا مرحله نهایی جایزه گرمی برای بخش موسیقی جهانی پیش رفت.وی در کمک به ساخت سازهای تازه تجریههای موفقی داشت که از آن میان میتوان به ابداع سازهای سلانه و شورانگیز اشاره کرد که هم اینک نیز در کنسرتهایش از آن بهره میگیرد. همچنانکه در معرفی سازندگان سازها نیز پیشگام بود و در کنسرتهای خود از سازندگان سازهایی که خود با آنها تکنوازی میکرد در بروشور کنسرت یاد کرده است.او که سالها قبل در فکر تجریههای تازه در زمینه موسیقی آوازی بود، با شکل دهی گروهی به نام هم آوایان این تجربه را توسعه داد.علیزاده در هفتم آذر ۱۳۹۳ در نامهای بدون ذکر دلیل روشن، از دریافت نشان شوالیه هنر و ادب فرانسه اعلام انصراف کرد و نوشت که "خود را بینیاز از هر نشانی" میداند.🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
نخستین مشاهده و پستهای مشابه
این برچسبها فقط زمان نخستین مشاهده متن عمومیِ همسان در این فهرست را نشان میدهند و اثباتکننده نویسنده اصلی نیستند.
- میگون قصر بهشت · تطابق دقیق — ۱ شهریور ۱۴۰۵، ۳:۳۵
- برگی از تقویم تاریخ · تطابق نزدیکِ متصل به نمونه مبنا — ۱ شهریور ۱۴۰۵، ۴:۱۵
اثر انگشت فشرده دقیق و تطابق نزدیکِ متصل به یک نمونه مبنا · زمان ناشناخته، ناموجود باقی میماند
پستهای تلگرام — میگون قصر بهشت
ای تکنواز نابغهی نینوا "حسین"🏴🏴🏴 شعر: حسین منزوی🌱 صدا: فرخ نعمتیموسیقی: قطعه سوگ از حسین علیزادهبا شما از زخمی سخن میگویم برآمده از نیزههای نادانی و ما همه قربانی آن هستیم؛کسی دوستدار حقیقت نیست، همه دوستدار مصلحتیم.#بهرام_بیضایی🌱.ای مهربانتر از برگ در بوسههای بارانبیداری ستاره در چشم جویبارانتصنیف بوسههای باران 🎼🌿🌹• آواز: محمدرضا شجریان💚• همخوانی: همایون شجریان• آهنگ: حسین علیزاده" تصنیف دل دیوانه "با صدای استاد محمد رضا شجریان آهنگساز : استاد حسین علیزادهشعر : عطار نیشابوری@meygunghasrebehesht
☘️ ☘️ برگی از تقویم تاریخ ☘️ ☘️۱ شهریور زادروز پوری سلطانی( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوینپوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیینکننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حایری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ بهتهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. کیوان نوه ملاعباسعلی کیوانقزوینی، مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود. کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش بهخاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده بهحکم دادگاه نظامی اعدام شد.پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، به انگلستان رفت. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، بهتوصیه محمدجعفر محجوب و باکمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبانهای آرامی "شامل سریانی، عبری و ییدیش" را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی بهفراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و بهتدریس زبان انگلیسی پرداخت و در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک بهمراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاعرسانی را بهمجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد. او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاریاش را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دوماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نامآوران بهخاک سپرده شد.آثار: ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم) تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجلهها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار) فرصت حضور: مجموعه مقالات کتابداری؛ نشانه مولف: برای استفاده در ردهبندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی) ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیویی(با همکاری زهره علوی) سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی) و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی) بزرگداشت:در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز محمدجعفر محجوب( زاده ۱ شهریور ۱۳۰۳ تهران – درگذشته ۲۷ بهمن ۱۳۷۴ کالیفرنیا ) پژوهشگر، نویسنده و مترجممحجوب، مصحح، فرهنگ نویس، فرهنگپژوه، استاد دانشگاه در داخل و خارج ایران و صاحبنظر در فرهنگ و ادب عامه بود. او تحصیلات دبستانی و دبیرستانی خود را در تهران به پایان رساند و کارش را با تندنویسی در مجلس شورایملی در ۱۳۲۳ آغاز کرد.در سال ۱۳۲۶ در رشته علوم سیاسی و در سال ۱۳۳۳ در رشته زبان و ادبیات فارسی، از دانشکده حقوق و ادبیات دانشگاه تهران لیسانس دریافت کرد.وی درسال ۱۳۴۲ موفق به دریافت درجه دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد. از سال ۱۳۳۶ به بعد سمتهای مدرس، دانشیار و استاد زبان و ادب فارسی را در دانشگاه تربیت معلم و دانشگاه تهران به عهده داشت.در سالهای ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ به عنوان استاد میهمان در دانشگاه آکسفورد انگلستان و دو دوره در سالهای ۱۳۵۳ تا ۵۵ و ۱۳۶۱ تا ۶۳ در دانشگاه استراسبورگ فرانسه به آموزش زبان و ادبیات فارسی پرداخت.او مدت ۲۳ سال عضو انجمن ایرانی فلسفه و علوم انسانی وابسته به یونسکو بود. محجوب از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ ریاست فرهنگستان زبان و فرهنگستان ادب و هنر ایران را بهعهده داشت و از سال ۱۳۷۰ تا هنگام مرگ در ۱۳۷۴ در دانشگاه برکلی در کالیفرنیا به تدریس ادبیات فارسی مشغول بود .از مجموعه درسهای وی که در سال ۱۳۶۷ به بعد ضبط شده است، شرح و تفسیر برخی از غزلیات حافظ، شرحی درباره مثنوی مولانا، نظامی گنجهای، شاهنامه فردوسی و باب دوم سعدی را از سوی انتشارات ماهور در قالب سیدی به بازار عرضه شد.بیان گرم و شیرین و شیوه تفسیری جذاب او نقشی مهم در آشنا ساختن علاقهمندان به ادب فارسی داشته است.او در زمان زندگی پربارش برخی از متون کهن را تصحیح کرده و تالیفات با ارزشی مانند: برگزیده غزلیات شمستبریزی، دیوان قاآنیشیرازی، دیوان سروش اصفهانی، ویس و رامین فخرالدین اسعدگرگانی، کلیات ایرجمیرزا، متن کامل امیرارسلان، سبک خراسانی در شعر فارسی، فرهنگ لغات و اصطلاحات عامیانه "با همکاری محمدعلی جمالزاده" و تصحیح کلیات عبیدزاکانی را به انجام رساند. برخی از مقالات وی درباره فرهنگ عامیانه در کتابی حجیم و دوجلدی از سوی نشرچشمه به بازار کتاب عرضه شد.آخرین اثر استاد محجوب کتاب آفرین فردوسی بود که در سال ۱۳۷۱ در تهران منتشر شد.دکتر محمدجعفر محجوب در ۷۱ سالگی درگذشت.🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
آشنایی اجمالی با زندگی شادروان نجف دریابندری@meygunghasrebehesht
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور زادروز نجف دریابندری( زاده ۱ شهریور ۱۳۰۸ آبادان -- درگذشته ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ تهران ) مترجم و نویسنده دریابندری، دوره ابتدایی تا سوم دبیرستان را گذراند و تحصیل را رها کرد و بهدنبال کار رفت.حضور انگلیسیها در تأسیسات نفتی شهر آبادان و تردد آنان در سطح شهر و کاربرد آن زبان وی را بهیادگیری زبان انگلیسی علاقهمند ساخت و بهطور خودآموز بهفراگیری این زبان پرداخت. او در سال ۱۳۳۲ اولین اثر خود را که ترجمه کتاب معروف وداع با اسلحه، نوشته ارنست همینگوی بود، برای چاپ بهتهران فرستاد. همزمان با چاپ این کتاب در سال ۱۳۳۳ بهدلیل فعالیتهای سیاسی در آبادان بهزندان افتاد و بعد از یک سال بهزندان تهران منتقل شد.در زندان بهمسائل فلسفی علاقهمند شد و در مدت حبس، کتاب تاریخ فلسفه غرب اثر برتراند راسل را ترجمه کرد که بعدها توسط انتشارات سخن بهچاپ رسید. وی پس از چهار سال در ۱۳۳۷ از زندان آزاد شد و بهکارهای مختلفی روی آورد. در نهایت بهعنوان سردبیر در انتشارات فرانکلین مشغول بهکار شد و در آنجا بهترجمه آثار ادبی رماننویسان و نمایشنامهنویسان معروف آمریکایی پرداخت و کتابهایی همچون پیرمرد و دریا، اثر ارنست همینگوی و هاکلبریفین، اثر مارک تواین را ترجمه کرد.وی بعد از ۱۷ سال همکاریاش را با مؤسسه فرانکلین قطع کرد. پس از آن برای ترجمه متون فیلمهای خارجی با سازمان رادیوتلویزیون قرارداد بست. پس از انقلاب از این کار نیز کناره گرفت و بهطور جدی بهترجمه و تألیف پرداخت. از جمله آثار وی میتوان بهترجمه کتابهای یک گل سرخ برای امیلی و گور بهگور نوشته ویلیام فاکنر، رگتایم و بیلی باتگیت اثر دکتروف، معنی هنر از هربرت رید و پیامبر و دیوانه نوشته جبران خلیل جبران اشاره کرد. وی همچنین کتاب مستطاب آشپزی را نوشت. از وی همچنین نقدهای مختلفی در مجلات و نشریات بهچاپ رسیدهاست. وی بهمناسبت ترجمه آثار ادبی آمریکایی موفق بهدریافت جایزه تورنتون وایلدر از دانشگاه کلمبیا شد.نجف دریابندری در ۹۱ سالگی درگذشت🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘
☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱ شهریور سالروز درگذشت پرویز ناتلخانلری( زاده ۲۹ اسفند ۱۲۹۲ تهران -- درگذشته ۱ شهریور ۱۳۶۹ تهران) سیاستمدار، زبانشناس، شاعر و نویسنده خانلری از خانوادهای مازندرانی بود که در حکومت قاجار شغل دیوانی داشتند. نام خانوادگی «خانلری» از لقب جد او «خانلرخان» گرفته شدهاست. کلمه «ناتل» (نام قدیمی شهری در مازندران) به پیشنهاد نیمایوشیج (پسرخاله مادرش) بر نام خانوادگی او افزوده شد و با آنکه خود همیشه آن را بهکار میبرد، در شناسنامهاش نبود.او تحصیلاتش را در تهران گذراند و در دارالفنون رشته ادبی را انتخاب کرد. سپس وارد دانشسرای عالی شد و در سال ۱۳۱۴ لیسانس زبان و ادبیات فارسی از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دریافت کرد و از سال ۱۳۱۵ بهخدمت وزارت فرهنگ در آمد و مدتی دبیر دبیرستانهای رشت بود، سپس دوره دکتری زبان و ادبیات فارسی را گذراند.وی درسال ۱۳۲۲ جزو نخستین گروه دریافتکنندگان دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران بود.او کرسی «تاریخ زبان فارسی» را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران ایجاد کرد و تاسال ۱۳۵۷ متصدی تدریس آن بود.خانلری از دوران دانشجویی، همکاریاش را با مطبوعات آغاز کرد و اشعار و نوشتههایش در مجله مهر انتشار مییافت. او در خاطرات خود، از جمعی از ادیبان نامدار آن زمان همچون محمدتقی بهار، رشید یاسمی و سعید نفیسی یاد میکند که در دفتر مجله مهر گرد میآمدند و مشهور به ادبای سبعه (هفتگانه) بودند. در مقابل آنان، به چهار نفر جوانترهای نوگرا و تحصیلکرده اروپا، یعنی صادق هدایت، مجتبی مینوی، بزرگ علوی و مسعود فرزاد اشاره میکند که در «کافه رزنوار» در خیابان لالهزارنو جمع میشدند و به گروه ربعه (چهارگانه) مشهور شده بودند و خانلری در حدود سال ۱۳۱۵ با آنان نیز آشنایی یافت.وی در خرداد ۱۳۲۲ نخستین شماره از مجله ادبی سخن را انتشار داد و با وجود وقفه ناخواستهای که پیش آمد، تا سال ۱۳۵۷ انتشار آن را تداوم بخشید. او در سال ۱۳۲۷ بهپاریس رفت و مدت دوسال در «انستیتو دو فونتیک»، که وابسته بهدانشگاه سوربن بود، بهمطالعه و تحقیق مشغول شد.وی در سال ۱۳۳۴ معاون وزارت کشور (در دوره وزارت اسداله علم) شد. از همان دوران، سناتور انتصابیِ مازندران شد و چند دوره تا سال ۱۳۵۷ در آن سمت بود. از شهریور ۱۳۴۱ تا بهمن ۱۳۴۲ مقام وزارت فرهنگ را در کابینه اسداله علم داشت. در مقام وزارت فرهنگ، طرح ایجاد سپاه دانش را پیشنهاد کرد و بهتصویب رساند و اجرای آن را آغاز کرد. از مهمترین خدمات خانلری بهفرهنگ ایرانی، تأسیس بنیاد فرهنگ ایران با جلب همکاری عدهای از پژوهشگران بود که در سال ۱۳۴۴ آغاز بهکار کرد. بنیاد فرهنگ ایران در مدت فعالیت خود بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب را منتشر کرد که غالب آنها متون و تحقیقات مهمی در جنبههای مختلف ادبی و تاریخی و علمی بود. ریاست بنیاد فرهنگ از ابتدای تأسیس تا سال ۱۳۵۷ بر عهده خانلری بود. وی همچنین ریاست فرهنگستان ادب و هنر ایران را برعهده داشت. مدتی نیز مدیرکلی سازمان پیکار بابیسوادی را عهدهدار بود.دکتر ناتل خانلری، پس از انقلاب بهمدت صد روز زندانی شد و از همه فعالیتهای رسمی و دانشگاهی کناره گرفت و پس از یک دوره بیماری طولانی، در ۷۷ سالگی درگذشت و در بهشتزهرا، قطعه ۷۳ بهخاک سپرده شد.🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘