در روانشناسی، مرز بین عشق و کنترلگری را میتوان در میزان آزادی دید.کنترلگری معمولاً از ترسِ از دست…
انتشار: 2026/07/24 10:16 UTCدریافت: 2026/08/01 00:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/01 00:10 UTC
در روانشناسی، مرز بین عشق و کنترلگری را میتوان در میزان آزادی دید.کنترلگری معمولاً از ترسِ از دست دادن تغذیه میشود؛اما عشق، بر پایهی اعتماد و پذیرش شکل میگیرد.وقتی کسی رو دوست داری،بهش حق انتخاب میدی.پرندهای که آزاده،اگه بمونه…از روی عشقه،نه اجبار.اما هرچی محکمتر نگهش داری،بیشتر برای رهایی تقلا میکنه…حتی اگه موقع رفتن،یه تیکه از وجودش زخمی بشه.هرچقدر چیزی را محکمتر در مشتت نگه داری،احتمال آسیب دیدنش بیشتر میشود.گاهی دوست داشتن یعنی رها کردن…نه برای از دست دادن،بلکه برای اینکه طرف مقابل بتواند با اختیار خودش بماند.آخرش فقط یه چیز میمونه:🤍 عشق، دلیلِ موندنه…🕊️ کنترلگری، دلیلِ رفتنه.@mentalskills

