یادداشتی از مهدی صارمی‌فر: ‏دره «بقاع» چاه فاضلابی است که آخوندهای عمامه‌سیاه (دشمنان تمدنی ایران)…

یادداشتی از مهدی صارمی‌فر: ‏دره «بقاع» چاه فاضلابی است که آخوندهای عمامه‌سیاه (دشمنان تمدنی ایران) از آن بیرون آمدند.‏۴۰۰ سال پیش که شاه اسماعیل برای مملکت شیعه دنبال آخوند می‌گشت، «کرَکی» و «مجلسی» و انبوهی مزبله «صدر» و «عاملی» از جنوب لبنان و دره بقاع به ایران کوچ داده ‌شدند.روزهای اول {دربار شاه تهماسب} توانستند ولایت فقیه را پیاده‌سازی کنند اما از پسِ شاه‌ عباس و نیروی شاهسون برنیامدند.آنها همواره دنبال ولایت فقیه یا مدل لایت آن، مشروعه شیخ نوری بودند. خمینی گجستک با کمک اراذلی که موسی صدر در دره بقاع آموزش داده‌ بود (تروریست‌های بی‌وطنی مثل چمران و عماد مغنیه) کشورمان را اشغال کردند.‏عمامه ‌سیاه‌ها خود را به صدر اسلام نسبت می‌دهند اما در شجرنامه همه‌شان گپ ۵۰۰ تا هزار ساله هست که جعلی ‌بودنش را رسوا می‌کند.‏هاشمی رفسنجانی سال ۵۶ که از دره بقاع بازدید کرد، گفت: این شبه‌ِ حکومت شیعه که موسی صدر آنجا راه انداخته، مدل اولیه حکومتی است که ما (دارودسته خمینی) برای ایران دنبالش هستیم.‏حالا امروز از سقف بسیاری از خانه‌های مردمِ ظاهراً عادی در دره بقاع دود سفیدی بیرون می‌آید. نماد همان حکومتی است که اشغالگران ایران، نیم ‌قرن پیش از عمامه‌ سیاه‌ها، این سوسک‌های فاضلاب لبنانی، کپی کردند:‏سوخت جامد موشک و سلاح‌های کشتار جمعی که عمامه‌سیاه‌های دره بقاع، لای زندگی مردم جنوب لبنان، برای سپر انسانی قاطی کرده‌اند.