| لذتِ کتاب ...

چیزی تحت عنوانِ «برگشت لحظاتِ خوب» وجود نداره.قدر همه چیز رو همون موقع بدونید.

و شعرتنها دفاع ما در برابر این زندگی خرد کننده بود.#محمود_درویش

#استوری insta: Instagram.com/_u/lezateketab2

شایدلازم نیستبرایهرچیزیبجنگی؛ببازبیا بیرونو خودتونجات بده.

ما پایان قشنگی نداشتیم،ولی داستان قشنگی داشتیم و همین برای فراموش نکردن کافیست.#سهم_من_از_زندگی

ای خوشا دلهای دور از دسترس..!#قیصر_امین_پور

همیشه تو ؛در جایی از من خواهی بود شاید در یادمشاید در قلبم و شاید در هر قدمی که بردارم …#فروغ_فرخزاد

جان به کفخنده به لبشعله به دلشور به سر جان فدا در رهِ جانانه‌ی عشقیم هنوز !#مولانا

مشکلِ این جهان این استکه ابلهان پر از اطمینان­‌اند و عاقلان پر از تردید.#برتراند_راسل

بگذار در آغوشت بگیرم …شاید زخم‌هایمان التیام یافت !مگر ندیده ای نوری کم جان،تاریکی شب را به دست نیستی میسپارد ؟

هرگز این سال‌ها را از یاد نخواهیم برد؛ این سال‌ها که زیستن و جوانی، غریبه‌ترین کلمه‌ها برای ما هستند.

بزرگترین خیانتی که می‌توانی در حق کسی کنی، این است که او را در یک امیدِ نشدنی و محال حبس‌اش کنی و بگذاری انتظار بکشد .

باشد که صبر خجل شود از صبر ما

سکوت، آخرین حرفِ آدم‌های خسته است؛وقتی دیگر هیچ‌کس شنونده نیست.

هیچ‌کس مثل یک زن نمی‌تواند در سکوت، هزار درد را تحمل کند و هم‌چنان مهربان بماند.#داستایفسکی

در سرزمین منآواز ها به کجا کوچ می‌کنند؟رقص ها کجا پنهان می‌شوند؟شعر ها کجا می‌میرند؟#گروس_عبدالملکیان

لبخندم را میبینی و میخندی، اما از دلم چه خبر داری…؟ای کوه تو فریاد من امروز شنیدیدردیست در این سینه که همزاد جهان است# هوشنگ ابتهاج(شما فرستادید)

لبخندم را میبینی و میخندی، اما از دلم چه خبر داری…؟

گفت: «مرا یادت هست؟» ‏دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم ‏چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟ ‏و چرا آدم ها در یاد من زندگی میکنند ‏و من در یاد هیچکس نیستم؟ ‏⁧ #عباس_معروفیدارم رفته رفته تبدیل به آدمی می‌شوم که به فکر کردن فکر می‌کند. حالا فکر کردن برای من عادت شده. هدف شده. همه‌اش دلم می‌خواهد بنشینم و فکر کنم. مهم نیست که دست‌هام به چه کاری مشغولند.»#سمفونی مردگان

گفت: «مرا یادت هست؟»‏دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم‏چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟‏و چرا آدم ها در یاد من زندگی میکنند‏و من در یاد هیچکس نیستم؟‏⁧#عباس_معروفی

و آن‌ها که قول همیشه ماندن رامی‌دهند، زودتر از همه می‌روند.

من در سرزمینی که تو را در آن نبینم غریبم.#نزارقبانی

خدا حافظ به تویی که زندگی ات تباه شد بی آنکه مقصر باشی …

شب رفت و حدیثِ ما به پایان نرسید.#مولانا

اندوه هر کجا هم که برود، شب می‌آید دوباره تو را پیدا می‌کند و در آغوشت می‌گیرد.

بوسه‌های ما نه گزاف بود نه دروغ؛ پناه بود! #احمدرضا_احمدیای وای من......و آغوشتاندک جائی برای زیستناندک جائی برای مردنو گریز از شهرکه به هزار انگشتبه وقاحتپاکی آسمان را متهم می کند...(شما نوشتید)

بوسه‌های ما نه گزاف بودنه دروغ؛پناه بود!#احمدرضا_احمدی

ایستاده‌ام و کسی هم نمی‌داند این بنای به ظاهر محکم، چقدر در آستانه فرو ریختن است.