کارنوت‌ها: سرزمین مقدس دروئیدها در قلب گالیکمی از اسکاندیناوی و مصر باستان فاصله می‌گیریم و خود را…

#یمو استوره های ژرمنبه یمیر (Ymir) به عنوان موجودی اولیه اشاره می‌کند که از آتر ، زهر مخمری که از رودخانه‌های یخی به نام الیواگار می‌چکید، متولد شد و در مکان خلأ و بی‌ علفی به نام Ginnungagap زندگی می‌کرد.یمیر از زیر بغل نر و ماده ای به دنیا آورد و پاهایش با هم موجودی شش سر به وجود آورد. خدایان اودین، ویلی و وی، زمین را از گوشت او، از خونش اقیانوس، از استخوان هایش کوه ها، از موهایش درختان، از مغزش ابرها، از جمجمه او بهشت، و از ابروهایش قلمروی میانی که بشر در آن زندگی می کند، میذگارد را ساختند. همچنین، در جایی دیگر عنوان‌ شده که خدایان کوتوله ها را از گوشت و خون یمیر (یا زمین و دریا) جان دادند.#اساطیر⚜@legendfolkepic⚜

حوا که سیب را چید گناه متولد نشد، چیزی که متولد شد فضیلتی بود باشکوه به نام نافرمانی .اوریانا فالاچی▪️نقاشی : اخراج آدم و حوا اثر جان فائد

آسک و امبلا: نخستین انسان‌هاروزی سه خدای - اودین، لودور و هونیر - به ساحل دریا آمدند.سه آس (خدایان) بیرون آمدنداز این نسل،قوی و نیکو،به سوی دریا و ساحل؛بر زمینآسک و امبلا را یافتند،که هنوز بی‌قدرت بودندو از سرنوشت بی‌بهره.«استار ادا»، «پیشگویی ویلوا»آسک و امبلا - نخستین انسان‌ها در اساطیر اسکاندیناوی هستند که به صورت درختان یا مجسمه‌های چوبی ظاهر می‌شوند. نام‌های آن‌ها معمولاً به معنای «ارچه» و «سرخه» یا «سرخس» ترجمه می‌شوند.سه خدای به آن‌ها آنچه انسان را زنده می‌کند می‌بخشند:آن‌ها نفس نمی‌کشیدند،در آن‌ها روحی نبود،روی چهره‌هایشان سرخی نبود،گرمای و صدایی نداشتند؛اودین نفس و روح داد،و هونیر - روح و احساسات،و لودور - گرماو سرخی به چهره‌ها (خون).«استار ادا»، «پیشگویی ویلوا»اینجاست که نسل بشر در اساطیر شمال آغاز می‌شود.جالب است که در بسیاری از سنت‌های دینی آیین مشابهی وجود دارد، اما در جهت معکوس.انسان‌ها از چوب، سنگ، گل یا فلز مجسمه‌هایی از خدایان می‌سازند و سپس از طریق دعاها، قربانی‌ها و آیین‌ها گویی آن‌ها را «زنده» می‌کنند - آن‌ها را نه صرفاً اشیاء، بلکه محل حضور خدایان می‌سازند.در افسانه اسکاندیناوی ابتدا خدایان مجسمه‌های چوبی بی‌جان را می‌یابند و به آن‌ها نفس، روح، گرما، صدا و چهره می‌بخشند. و سپس انسان‌ها خود مجسمه‌های خدایان را می‌سازند و از طریق آیین‌ها سعی می‌کنند حضور را در آن‌ها دمیده کنند.ابتدا خدایان انسان‌ها را زنده می‌کنند.بعدتر انسان‌ها به زنده کردن خدایان در تصاویرشان ادامه می‌دهند.📚 چرخه اسکاندیناوی · کیهان‌شناسینقاشی: «اودین، لودور و هونیر آسک و امبلا را می‌آفرینند»، هنرمند لورنتس فرولیخ.

اسکادی، دختر غول تیاتزی، کلاه‌خود و زره خود را بر تن کرد و با سلاح به آسگارد رفت تا انتقام پدرش را بگیرد.«ادای کوچک»آساها حاضر به درگیری با او نشدند. آن‌ها به اسکادی صلح و غرامت برای مرگ پدرش را پیشنهاد دادند. به اسکادی اجازه داده شد که شوهری را از میان آساها انتخاب کند، اما او تنها مجاز بود بر اساس پاهایشان انتخاب کند.او پاهای زیبا یکی از خدایان را دید و تصمیم گرفت که این باید بالدر باشد:این کسی را که من انتخاب می‌کنم؛ به احتمال زیاد هیچ چیز زشتی در بالدر وجود ندارد!اما این شخص نیورد از نواتون بود - خدای دریا، بادها، ثروت و مسیرهای دریایی.اسکادی یک شرط دیگر برای برقراری صلح گذاشت: آساها باید او را بخنداندند. او مطمئن بود که این کار برایشان ممکن نخواهد بود و بنابراین آشتی صورت نخواهد گرفت.خدایان به نوبت تلاش کردند غول خشن را بخندانند، اما برایشان ممکن نشد.وقتی نوبت لکی رسید، او یک سر طناب را به سبیل بز و سر دیگر را به کیسه بیضه خود بست. بز به یک سمت می‌کشید و لکی به سمت دیگر، هر دو فریاد می‌زدند، جیغ می‌زدند و به صورت کمدی به جهات مختلف می‌دویدند، تا اینکه در نهایت لکی روی زانوهای اسکادی افتاد و او خندید.به این ترتیب صلح میان او و آساها برقرار شد. و اودین چشم‌های پدرش تیاتزی را گرفت، آن‌ها را به آسمان پرتاب کرد و به دو ستاره تبدیل کرد، به عنوان نشانه‌ای از احترام به پدر اسکادی.پس از این، اسکادی همچنان با دنیای خدایان پیوند داشت، اما او می‌خواست در کوهستان‌ها، در تریومهایم، جایی که پیش از این پدرش زندگی می‌کرد، سکونت کند، در حالی که نیورد می‌خواست در کنار دریا، در نواتون زندگی کند.آن‌ها توافق کردند که ۹ شب را در کوهستان‌ها و ۹ شب را در کنار دریا بگذرانند.اما برای نیورد بودن در کوهستان‌ها سخت بود:کوهستان‌ها برایم خوشایند نیستند، هرچند فقط نه روز در آنجا بودم. من آواز قوی را با ناله گرگ‌ها عوض نمی‌کنم.و اسکادی نمی‌توانست دریا را تحمل کند:فریاد پرندگان در تخت دریا به من اجازه خواب نمی‌دهند، هر صبح یک مرغ دریایی مرا بیدار می‌کند.و سپس اسکادی شوهرش را ترک کرد و به کوهستان‌ها بازگشت.او در تریومهایم ساکن شد، جایی که کمان می‌گرفت، روی اسکی‌ها می‌ایستاد و شکار می‌کرد. اسنوری در «ادای کوچک» او را خدای اسکی‌باز می‌نامد.اسکادی یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های زنانه در اساطیر شمالی است.او دختر غولی است که با سلاح به آسگارد آمد تا انتقام مرگ پدرش را بگیرد.او شوهری را از میان خدایان انتخاب می‌کند، اما برای ازدواج و مقام، از دنیای خود دست نمی‌کشد.اسکادی به جایی که جایگاه او آنجاست بازمی‌گردد: به کوهستان‌ها، به برف، گرگ‌ها، شکار و آزادی.📚 چرخه اسکاندیناوی · خدایان شمال