میعادگاه عاشقان در شهر سفال؛ روایتی از موکب تمثال بینالحرمین لالجیندر دل شهر لالجین، آنجا که خاک ب…
انتشار: 2026/08/06 12:53 UTCدریافت: 2026/08/07 19:25 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/07 19:25 UTC
میعادگاه عاشقان در شهر سفال؛ روایتی از موکب تمثال بینالحرمین لالجیندر دل شهر لالجین، آنجا که خاک با دستان هنرمند مردمانش به هنر تبدیل میشود، اینبار آتشی دیگر در دلها برپاست؛ آتشی که نه از کورههای سفالگری، که از حرارت عشق به اباعبدالله (ع) شعلهور شده است. در مسیر بازگشت زائران خسته و دلتنگ از سفر کربلا، میدان شهرداری لالجین به پناهگاهی برای عاشقان تبدیل شده است؛ موکبی که گویی قطعهای از بهشت را در زمین نشاندهاند.به محض نزدیک شدن به میدان، اولین چیزی که نگاه زائر را خیره میکند، نخلهای است که با ظرافت و عشق در کنار هم چیده شدهاند تا فضایی شبیه به «بینالحرمین» را بازسازی کنند. اینجا برای زائرانی که هنوز طعم زیارت را بر جان دارند، گویی ایستگاهی برای تجدید عهد است. وقتی زائر از میان این نخلها عبور میکند، نسیم خنکی که از میان آنها میگذرد، عطر کربلا را در مشامش میپیچد و آن زیارت شیرین و پر از اشک، یکبار دیگر در ذهنش تداعی میشود. انگار باز هم در میان آن صحن و سرا قدم میزند و آن گنبد طلایی مقابل دیدگانش میدرخشد.خادمان این موکب، که از جوانان پرشور و مردم ولایتمدار لالجین هستند، با چهرههایی گشاده و چشمانی پر از اشک شوق، در بدو ورود به استقبال زائران میآیند. آنها نه تنها با چای و شربت، بلکه با احترام و تکریمی که از عمق جان برمیخیزد، غبار خستگی را از تن زائران میزدایند. گویی هر زائر را مسافری میدانند که از خانهی محبوب بازگشته است.اما این پذیرایی تنها به یک استکان چای ختم نمیشود. ساماندهی در این موکب چنان دقیق و کریمانه است که زائر احساس میکند به خانه خویش بازگشته است. با برنامهریزیهای انجام شده، خادمان، زائران خسته را به محلهای استراحتی هدایت میکنند که با عشق برایشان مهیا شده است؛ از منازل باصفای هنرمندان سفالگر که درهایشان را به روی زوار باز کردهاند تا حسینیههایی که عطر دعا و نیایش در آنها جاری است.وقتی زائران در این فضاهای گرم و صمیمی، سر بر بالین میگذارند، خوابی آرام و معنوی را تجربه میکنند. گویی در جوار همان حرمهای مقدس، در حال استراحتاند. صبحهنگام، پس از اقامه نماز و صرف صبحانهای متبرک که با دستان پُرمهر خادمان لالجینی آماده شده، زائران با روحی تازه و تنی سبکتر، آماده ادامه مسیر به سوی دیار خود میشوند.این موکب در لالجین، تنها یک توقفگاه نیست؛ بلکه نمادی از پیوند هنر، فرهنگ و ارادت مردم این دیار است. لالجینیها با ایجاد این فضای بینالحرمین در قلب شهرشان، ثابت کردند که اگر زائر نتواند کربلا را با خود ببرد، آنها کربلا را به میان راه زائر میآورند تا لحظههای بازگشت، تلخِ دوری نباشد، بلکه ادامه شیرینیِ زیارت باشد. این روایت، داستانِ دستهای هنرمندی است که در خدمتِ قلبهای عاشق، قصهی عشق را در لالجین جاودانه میکنند.#همه_خادمین_اربعین#اربعینجاریست...#مثلیلایبایعمثله#لالجینمیزباناربعینیها#همهخادمباشیم✍️ستاد مردمی اربعین لالجینzaarih.ir



