یه روز یه نفرمایکروویویه روز یه نفر در آزمایشگاه مشغول کار روی دستگاهی بود که برای رادار استفاده می…
انتشار: 2026/08/15 18:00 UTCدریافت: 2026/08/16 16:10 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 16:10 UTC
یه روز یه نفرمایکروویویه روز یه نفر در آزمایشگاه مشغول کار روی دستگاهی بود که برای رادار استفاده میشد که ناگهان متوجه شد شکلاتی که در جیبش گذاشته، آب شده است. «پرسی اسپنسر» مهندس شرکت ریتیون، به جای اینکه این اتفاق را نادیده بگیرد، کنجکاو شد بداند چه چیزی باعث آب شدن شکلات شده است. او دوباره آزمایش کرد؛ این بار مقداری دانه ذرت را کنار دستگاه گذاشت و دید که دانهها شروع به پف کردن و تبدیل شدن به پاپکورن کردند. بعد تخممرغی را امتحان کرد و تخممرغ از شدت گرما منفجر شد! اسپنسر فهمید امواجی که از دستگاه رادار تولید میشوند میتوانند غذا را گرم کنند. او به همراه همکارانش این ایده را دنبال کرد و در همان سال برای روش پختوپز با امواج مایکروویو درخواست ثبت اختراع داد. چند سال بعد، نخستین اجاق مایکروویو تجاری ساخته شد؛ دستگاهی غولپیکر که حدود دو متر ارتفاع و بیش از ۳۰۰ کیلوگرم وزن داشت. آنچه امروز یکی از معمولیترین وسایل آشپزخانه است، از آب شدن یک شکلات در جیب یک مهندس شروع شد.لیلا طوفانی#یه_روز_یه_نفر
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهچرخه عمر مشاهدهشده پست
فقط نزدیکترین اسنپشات واقعی در محدوده هر نقطه زمانی استفاده میشود؛ هیچ مقداری درونیابی نمیشود.
| ۶ ساعت | ۲۴ ساعت | الگو | عملکرد نسبی ۲۴ ساعته |
|---|---|---|---|
| ۱۶ | ۲۸ | ناکافی | — |
پوشش: جزئی · ۳ اسنپشات واقعی · دسترسپذیری حداکثر هفتروزه · post-lifecycle-natural-7d-v1
پستهای تلگرام — لیلا طوفانی | Kootah_beshnavim
🎁 مجموعه ویژه کانال های منتخب؛🇬🇧 انگلیسی | 🧠 روانشناسی | 🔬 علمی💻 فناوری | 🎨 هنری | 📚 کتاب و PDF شرکت در تبادل؛ @Ads_adminIR
هر شب از 'سقف خیالم"رویا می بافمتا واژه های بلا تکلیف،در دستان ستاره هابی بهانه برقصندو من خوشه خوشهبغض بچینم،از چشمان ماه...شبتان خوش
در قصهنویسی چه چیزهایی برای شما مهم است؟بهرام صادقی:شروع و پایان داستان. شروع باید طوری باشد که خوانندۀ فرضی را یکدفعه تکان بدهد، و او را وادارد که قصه را رها نکند. یعنی احساس کند که این قصه حامل پیامیست، و میخواهد چیزی را برای او بگوید که نمیتوان از آن گذشت، و نباید هم بگذرد...از کتاب: «بهرام صادقی، بازماندههای غریبی آشنا»
محبوبِ من!شما نباشید ، همهی بغضهای جهاندر گلوی من است...محمدصالح علاء@kootah_beshnavim
یه روز یه نفرحدود ۱۸ سال در فرودگاه زندگی کرد .«مهران کریمی ناصری» یک پناهنده ایرانی بود که بین سال های ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۶، در یک فرودگاه در کشور فرانسه زندگی می کرد. مهران در سال ۱۹۷۷ از ایران تبعید شد و سپس، مدتی به عنوان پناهنده در بلژیک مقیم گشت.چند صباح بعد، مهران تصمیم گرفت از مسیر فرانسه عازم لندن شود اما در بین راه، پاسپورت و مدارک خود را گم کرد. هواپیمای او در لندن به زمین نشست ولی بلافاصله، پس از آگاهی مسئولین از فقدان مدارک، وی به فرانسه دیپورت شد.از آنجایی که مهران هیچ وطنی برای مراجعه نداشت و از مدارک لازم برای سفر یا خروج از فرودگاه نیز برخوردار نبود، مجبور شد در ترمینالِ ۱ فرودگاه «شارل دو گل» مقیم گردد. مهران ۱۸سال تمام در فرودگاه زندگی کرد تا این که بالاخره به خاطر ابتلا به بیماری، اجازه خروج وی از فرودگاه و انتقال به بیمارستان صادر شد.لیلا طوفانی#یه_روز_یه_نفر @kootah_beshnavim
