☆☆☆در دل یک جنگل انبوه و ناشناخته، راه خود را گم کرده بودم و تنها ابزارم شعلهای کوچک از شاخهای خش…
انتشار: 2026/07/26 10:20 UTC
☆☆☆در دل یک جنگل انبوه و ناشناخته، راه خود را گم کرده بودم و تنها ابزارم شعلهای کوچک از شاخهای خشک بود که مرا چون شمعی در یافتن مسیر یاری میداد.در همین هنگام، غریبهای که از آنجا عبور میکرد نزدیک شد و گفت:«دوست عزیز، شمع خود را فوت کن تا راه بهتری پیدا کنی.»آن غریبه یک روحانی بود!!دنی دیدرواین شعله، هرچند محدود و آسیبپذیر، تنها وسیلهای بود که امکان دیدن اطراف و تشخیص جهت حرکت را فراهم میکرد.اما چگونه میتوان بدون نور، انتظار یافتن راه را داشت؟ خاموش کردن تنها منبع روشنایی، نه به کشف حقیقت، بلکه به تعمیق تاریکی منجر میشود.این تمثیل به دنی دیدرو، فیلسوف عصر روشنگری، نسبت داده میشود؛ دورانی که در آن عقل، تجربه و نور خرد انسانی در برابر اقتدارهای کورکننده سنت و ادعاهای غیرقابل آزمون قرار گرفتند.در این چارچوب، «شمع» نماد عقل محدود اما کارآمد انسان است، و «توصیه به خاموش کردن آن» نماد رویکردهایی است که فرد را به کنار گذاشتن ابزار شناخت، به امید دستیابی به حقیقتی نامعلوم، فرا میخوانند.از منظر فلسفه معرفت، این وضعیت یادآور یک اصل بنیادین است:ابزار شناخت، هرچند ناقص، شرط اولیه امکان شناخت است. حذف آن پیش از جایگزینی معتبر، به جای روشنتر شدن مسیر، به فرو رفتن در تاریکی و ابهام مطلق میانجامد.حقیقت همواره در «نور کامل» آشکار نمیشود؛ بلکه اغلب در حد ظرفیت ابزارهای شناخت انسانی قابل دسترسی است. کنار گذاشتن این ابزارها تنها زمانی معنادار است که جایگزینی واقعی و قابل اتکا وجود داشته باشد، نه صرفاً یک وعده یا ادعا. در غیر این صورت، خاموش کردن نور نه جهشی به آگاهی بالاتر، بلکه پذیرش داوطلبانه تاریکی است.@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق
پستهای تلگرام — خداوندگار عشق
☆☆☆#امشب_با_حافظ 📖ز دلبری نتوان لاف زد به آسانیهزار نکته در این کار هست تا دانیبجز شکردهنی مایههاست خوبی رابه خاتمی نتوان زد دم سلیمانیهزار سلطنت دلبری بدان نرسدکه در دلی به هنر خویش را بگنجانی!@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق
☆☆☆به رفوگران بگویید ز رفو گذشت این دلچه رفو کنم دلی را که هزار پاره دارد#راحم_تبریزی@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق
☆☆☆آیا درست است که در جهانی شکسته و نابسامان خوشحال باشیم؟این همان سؤالی بود که سیمون دو بووار از آلبر کامو پرسید. او نگران بود که تمرکز روی خوشبختیِ شخصی یعنی چشمپوشی از واقعیتهای سیاسیِ اطرافمان.اما تا زمانی که خوشحالی ما از ناآگاهی یا بیاعتنایی نیاید و واقعی باشد، حتی اگزیستانسیالیستها هم میتوانند خوشحال باشند.در واقع، باید هم باشند. شادی میتواند شکلی از مقاومت در برابر بیعدالتی و پوچیِ زندگی باشد.#مهدی_حقپرست@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق#رقص
☆☆☆#امشب_با_حافظ 📖گوهر مخزن اسرار همان است که بودحقه مهر بدان مهر و نشان است که بوداز صبا پرس که ما را همه شب تا دم صبحبوی زلف تو همان مونس جان است که بودزلف هندوی تو گفتم که دگر ره نزندسالها رفت و بدان سیرت و سان است که بود@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق
☆☆☆#دمی_با_مولانا 🪶در دل رنجها باشد که آن به هیچ دارویی خوش نشود نه بهخفتن، نه بهگشتن و نه بهخوردن...الابه دیدار دوست!#مولانا فیهمافیه@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق
☆☆☆#کتاب_خوب_بخوانیم 📚کتاب مغز ایدئولوژیک نوشته لیور زمیگرادایدئولوژی چگونه مغز ما را تصرف میکند؟چرا بعضی آدمها به باورهایشان آنقدر محکم میچسبند که دیگر هیچ واقعیتی نمیتواند نظرشان را تغییر دهد؟ در این ویدیو سراغ کتاب میرویم؛ پژوهشی دربارهی رابطهی مغز، باورهای سیاسی، افراطگرایی و انعطافپذیری ذهن. آیا چپ و راست افراطی از نظر شیوهی فکرکردن به هم شبیهاند؟ ایدئولوژی چگونه مغز ما را تغییر میدهد و از کجا بفهمیم باور داریم یا ذهنمان در یک باور گیر کرده است؟youtu.be/48AWC25R0f8دکتر لیور زمیگرود (Leor Zmigrod) بانوی محقق زببا در حوزه عصبشناس سیاسی (political neuroscientist) و روانشناس برجسته و پیشگام در حوزه علوم اعصاب سیاسی است. که از گ۲۵ سالگی شناخته شد و جوایزی دریافت کرد و اکنون به عنوان مشاوره سیاسی فعالیت میکند. او پژوهشهایش را روی عوامل شناختی، عاطفی و عصبیزیستیای متمرکز کرده که برخی افراد را مستعد پذیرش ایدئولوژیهای افراطی میکند.@khodavandegareshgh#کانال_خداوندگار_عشق