✍️ برنامه ۲۴ ماهه بهینهسازی مصرف منابع بر پایه خدمت نهایی نه حامل انرژیحسامالدین آشنا در #خبرآنلاین نوشت:▫️مسئله بهینهسازی در کشور را نباید صرفاً به کمبود یا ناترازی یک حامل انرژی تقلیل داد. آب، هوا، خاک و انرژی چهار منبع پایهای هستند که همزمان تحت فشار الگوی تولید و مصرف قرار دارند.▫️در مقابل، در سطح مصرف نهایی، بخش بزرگی از نیاز روزمره خانوار و شهر را میتوان در سه خدمت اصلی خلاصه کرد: سرمایش، گرمایش و پیمایش. این تفکیک امکان میدهد سیاستگذاری از «مدیریت حامل» به «مدیریت خدمت» تغییر جهت دهد.▫️سیاست مطلوب آن نیست که صرفاً قیمت یا مقدار حامل را مدیریت کند، بلکه باید همان سطح یا سطح بهتری از خدمت را با مصرف کمتر منابع فراهم سازد.▫️در سطح مصرف نهایی، سه خدمت اصلی قرار میگیرند: سرمایش، گرمایش و پیمایش. هر یک از این خدمات باید با ترکیبی از فناوری، قیمتگذاری، تنظیمگری، رفتار مصرفکننده و تأمین مالی بازطراحی شود. ▫️بنابراین ساختار برنامه را میتوان بهصورت یک ماتریس ساده تعریف کرد: هر تصمیم در حوزه سرمایش، گرمایش یا پیمایش باید از نظر اثر آن بر آب، هوا، خاک و انرژی ارزیابی شود.▫️دولت نباید برای خرید تجهیز پول بدهد؛ باید برای صرفهجویی قابل راستیآزمایی پول بدهد. تولیدکننده، کارور، شهرداری یا اپراتور زمانی باید از منابع عمومی بهرهمند شود که کاهش واقعی مصرف انرژی یا منابع را اثبات کرده باشد.نوآوری واقعی این طرح در ۵ نکته است:1️⃣ واحد سیاستگذاری از «حامل» به «خدمت» تغییر میکند2️⃣ چهار منبع و سه خدمت در یک ماتریس تصمیم مشترک قرار میگیرند3️⃣ اصلاح قیمت از یک اقدام مالی به یک قرارداد عملکردی تبدیل میشود4️⃣ دولت بهجای خرید تجهیز، «صرفهجویی تأییدشده» میخرد5️⃣ سه بازار بزرگ مصرف بهصورت همزمان و مکمل بازطراحی میشوند📌 متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید:khabaronline.ir/xqfHT@KhabarOnline_ir | khabaronline.ir