منتشر شد.منتشر شد.

مجموعه سترگ «یونانیان و بربرها؛ روی دیگر تاریخ» اثر امیرمهدی بدیع، نقد و ساخت‌شکنی عمیقی بر دوگانه‌سازی کلاسیک غربی میان یونانِ متمدن و آزاد و ایرانِ مستبد و بربر است.نویسنده با محک زدن گزارش‌های تاریخی به معیارهای امکان مادی و تدارکاتی، اغراق‌های نجومی و تناقض‌های ساختاری مورخانی همچون هرودوت و توسیدید را آشکار می‌سازد.این اثر اثبات می‌کند که جهان یونانی هرگز واحد و یکپارچه نبوده و بسیاری از دولت‌شهرها در تعاملی پویا و مکمل، با دربار ایران همکاری نزدیک سیاسی و دیپلماتیک داشته‌اند.تحلیل دوران «صلح شاه» نشان می‌دهد که چگونه هخامنشیان پس از جنگ‌های مستقیم، از طریق دیپلماسی فعال و مداخله مالی، داوری نهایی تحولات منطقه را بر عهده گرفتند.بدیع در ادامه تبیین می‌کند که چگونه فاتحانی چون اسکندر مقدونی و جانشینان سلوکی برای اداره قلمرو پهناور خود، ناگزیر به پذیرش و تداوم ساختارهای اداری و دیوانی ایران شدند.در نهایت، کتاب با روایت ایستادگی مهرداد ششم در برابر توسعه‌طلبی روم، تاریخ‌نگاری یک‌سویه غربی را به چالش کشیده و صدایی خاموش‌شده از تاریخ آسیا را بازنمایی می‌کند.t.me/KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

دوستی تقاضای امانت کتاب یونانیان و بربرها را داشت که برای کتابخانه تخصصی تاریخ که بحث امانت ندارد، ممکن نبود. اجازه خواستم، گزارشی از آن کتاب را توسط هوش مصنوعی تقدیم کنم. پذیرفت. چند ساعت تلاش، سبب این گزارش از این کتاب با ارزش شد. درست به همین صورت شکل داد. طرح جلدی هم داد و متنی شد که در معرفی محتوای این کتاب با ارزش امیر مهدی بدیع سخت بکار می آید.برای این کتاب، با نوت بوک ال ام، پادکستی هم در قالب مناظره فراهم شد. این پادکست هم بر اساس همین گزارش درست شده است. پایین ملاحظه فرماییدt.me/jafarian1964

khabaronline.ir/news/776588/%DB%8C%D8%A7%… مناسبت بازچاپ کتاب سیرت رسول الله (ص) این گزارش را که مربوط به مراسم بزرگداشت مرحوم اصغر مهدوی در اردیبهشت 1397 بود گذاشتم

محبوبیت دولت ها و منفوریت آنهامحبوبیت حکومت‌ها، به‌طور شگفت‌انگیزی، فراز و نشیب دارد. در یک مقطع، همه‌چیز ستایش است و در دوره‌ای دیگر، همان حکومت نفرت‌انگیز می‌شود؛ چنان‌که کمتر کسی می‌خواهد به آن افتخار کند و به عکس، آن را منشأ هزار جور فتنه می‌داند. در هر دو حالت، نوعی تعمیم و مطلق‌نگری وجود دارد؛ البته در هر دو مقطع، اقلیت یا گروه‌هایی نیز هستند که جور دیگری فکر می‌کنند.کتاب‌های چاپی دوره رضاشاه گاه ستایش‌نامه‌ای در آغاز خود دارند. البته اینکه این ستایش‌ها در زمان حضور و اقتدار آن قدرت نوشته شده، به خودی خود افتخاری ندارد؛ با این همه، بعید نیست منعکس‌کننده احساسات بخشی از مردم نیز باشد که، مثلاً در جمع‌بندی رویدادهای گذشته، دل به تحولی بسته‌اند. اما همین وضعیت پس از شهریور بیست کاملاً معکوس می‌شود؛ به‌طوری که انبوهی از ناسزا و دشنام علیه رضاشاه در مطبوعات منتشر می‌شود. این وضع ادامه دارد تا آنکه کم‌کم پهلوی دوم مستقر می‌شود و دیگر، از ترس، چیزی گفته نمی‌شود، بلکه دستور نگارش دهها کتاب و درج صدها گزارش مطبوعاتی در نشریات داده می شود. به هر روی، مردم در شهریور بیست نه‌فقط ناامید شده‌اند، بلکه از رفتارهای خشن و استبدادی نیز دل پرخونی دارند. هدف از بیان این توضیح آن است که بدانیم چرا قضاوت‌های بعدی این‌قدر متفاوت می‌شود. آیا فقط تبلیغات نظام‌های بعدی است که سبب این تغییر رویکرد نسبت به یک دولت می‌شود؟ بله، حتماً مؤثر است، اما تنها عامل نیست.قضاوت درباره دولت قبلی تابع تصوری است که از آن، در ارتباط با مهم‌ترین خواسته‌های مردم، باقی می‌ماند؛ تابع آثاری است که آن دولت از خود بر جای می‌گذارد، رفتاری که به هر بهانه با مردم داشته است، و نیز سرنوشتی که آن کشور پس از رفتن آن دولت پیدا می‌کند. آیا آمال و وعده‌های اعلام‌شده محقق شده است یا خیر؟ و بسیاری مسائل دیگر نیز در این قضاوت مؤثرند.نکته دیگر این است که دولت‌ها اغلب به مسائل روز توجه دارند، اما تاریخ از دسترس آنها خارج است؛ حتی اگر برای شکل‌دادن به آن تلاش کنند و دستور نگارش کتاب‌هایی را بدهند. از سوی دیگر گروه‌های مختلف اجتماعی، با باورهای متفاوت، می‌توانند درباره یک حکومت داوری‌های کاملاً متفاوتی داشته باشند. باید دید موج‌هایی که در جامعه پدید می‌آید، با کدام‌یک از این گروه‌ها و باورهای آنان همراه می‌شود: مثلاً اقبال به غرب یا مخالفت با آن؛ موج‌هایی در دفاع از رفتار آمرانه به قصد اصلاح، یا در مقابل، تلقی همان رفتار به‌عنوان استبدادی خشن؛ موج دفاع از دین و روحانیت یا نقد آنها و توجه و تمرکز بر زندگی مدرن.به هر روی، تجربه تاریخیِ محبوبیت و منفوریت دولت‌ها و نظام‌ها، بحث جالبی است که مطالعه آن می‌تواند موجب عبرت نیز باشد.t.me/jafarian1964

نامه استاد مرحوم باقر شریف القرشیt.me/jafarian1964