💠 پسوندِ «ـویِه» در نامهای ایرانی 💠در شماری از نامهای ایرانی، بهویژه نامهای کهن، پسوندِ «ـویِه»…
انتشار: 2026/08/27 03:33 UTCدریافت: 2026/08/27 10:05 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/27 10:05 UTC
💠 پسوندِ «ـویِه» در نامهای ایرانی 💠در شماری از نامهای ایرانی، بهویژه نامهای کهن، پسوندِ «ـویِه» دیده میشود؛ پسوندی که در واژهنامهٔ دهخدا برای آن کاربردهایی چون کوچکسازی، مهر، همانندی و دارندگی آمده است.📝 از این نامها میتوان نمونههای زیر را برشمرد:سیبویِه، بابویِه، شیرویِه، گیلویِه، اُشنویِه، بُرزویِه، دادویِه، عسلویِه، فشافویِه و...🔹 کاربردهای «ـویِه»1️⃣ همانندی:سیب + ـویه ← مانندِ سیبمُشک + ـویه ← مانندِ مُشک2️⃣ دارندگی:بُرز + ـویه ← دارندۀ شکوه و بلندیداد + ـویه ← دارندۀ عدل و داد3️⃣ کوچکسازی و مهر:بال + ـویه ← کوچکبال (پرستو)📌 «ـویِه» یا «ـوِیْه»؟یکی از نکتههای جالب دربارهٔ این نامها، شیوهٔ خواندن «ویه» است.در خوانش پارسی، این پسوند «ـویِه» (-uye) خوانده میشود:🔸 سیبویِه → Sibuye🔸 بابویِه → Bābuye🔸 اُشنویِه → Ošnuyeاما در زبان عربی، همین نامها به گونهای دیگر ضبط و خوانده شدهاند:🔹 سیبَوَیْه → Sībawayh🔹 بابَوَیْه → Bābawayh🔹 اُشنَویِه → Ošnaviyehدر این شیوه، پایان «ـویه» بهریختِ -awayh / -veyh درآمده و همین خوانش عربیشده سپس بر پارسی نیز اثر گذاشته است؛ ازاینرو امروزه تلفظهایی مانند «سیبوِیْه»، «بابوِیْه» و «اُشنَویِه» نیز شنیده میشود.🔻 بنابراین، اگر بخواهیم این نامها را با خوانش پارسیِ «ـویه» بخوانیم:❌ بابَوَیْه → Bābawayh✅ بابویِه → Bābuye❌ سیبَوَیْه → Sibawayh✅ سیبویِه → Sibuye❌ اُشنَویِه → Ošnaviyeh✅ اُشنویِه → Ošnuyeاین دیگرسانی، نمونهای جالب از تأثیر زبان عربی و سنت ضبط عربی بر شیوهٔ خوانش برخی نامهای ایرانی است.📚 بُنمایهها:📗 واژهنامۀ دهخدا📗 واژهنامۀ معین#واژه_شناسی@Rostami_Siamak@IranVeterinaryStudentsNews


