۵۰ سال حاکمیتِ انقلابیون و سپاه پاسداران انقلابِ اسلامی در ایران در ۸ دورهحسن معین ۳۱ مرداد ۱۴۰۵یک.…

‏🔻رویارویی اسرائیل و ترکیه بر سر سوریه شدت گرفته است. پس از حمله اسرائیل به یک پایگاه هوایی در شمال غرب سوریه، نخست‌وزیر اسرائیل گفته است که کشورش گسترش حضور نظامی ترکیه در آنجا را تحمل نخواهد کرد. ‏گفت‌وگو با مهرداد فرهمند، تحلیلگر مسائل خاورمیانه@BBCPersian

عجب استدلالی! "مگر ما جنگ را شروع کرده‌ایم که باید تمامش کنیم؟" این جمله، تمام استدلالی است که این روزها محافل تندرو در برابر نظر رئیس‌جمهور و دیگر مقام‌های سابق و لاحق کشور مبنی بر لزوم پایان جنگ در این مقطع زمانی مطرح می‌کنند!این استدلال پادرهواتر از آن است که به اقامهٔ دلیل برای رد آن نیازی باشد!در واقع کُنه حرف‌شان این است که چون آمریکا آغازگر جنگ بوده پس حتماً باید تمام‌کننده‌اش هم آن باشد! این که شد همان حرف ترامپ!پس ایران این وسط چه کاره است؟#احمد_زیدآبادی@ahmadzeidabad

📻 پادکست برنامه ۶۰ دقیقه، شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ تکرار ادعای ترامپ درباره تنگه هرمز و تشدید فشارهای اقتصادی آمریکا بر ایران؛ همزمان، اختلافات داخلی در تهران بالا گرفته است.از تغییر رویکرد نظامی جمهوری اسلامی و اعلام «عملیات پیش‌دستانه» می‌گوییم؛ سخنگوی ارتش ایران می‌گوید رویکرد نظامی کشور تهاجمی شده است.در افغانستان، طالبان برگزاری هرگونه تظاهرات را ممنوع کرده و اختیارات پلیس برای شناسایی، بازداشت و مجازات شهروندان افزایش یافته است.همچنین به بالا گرفتن تنش میان اسرائیل و ترکیه بر سر افزایش نفوذ نظامی آنکارا در جنوب سوریه می‌پردازیم؛ نتانیاهو می‌گوید این وضعیت را تحمل نخواهد کرد.و در پایان، در گزارش تحقیقی بی‌بی‌سی فارسی از یکی از پیامدهای جنگ ایران و آمریکا می‌گوییم؛ رد درخواست روادید شمار زیادی از دانشجویان ایرانی در نروژ.@BBCPersian

«بوی گندم مال من — یا مدرنیته‌ستیزی شهرستیزان»بوی گندم مال من هر چی كه دارم مال تويه وجب خاك مال من هر چی می‌كارم مال تواین ترانۀ داریوش هنوز آدم رو سحر می‌کنه، در سال‌های دهۀ پنجاه با تازه‌شهرنشین‌شده‌ها چه می‌کرده؟ ترانۀ «بوی خوب گندم» شمیمی از انقلابی بود که قرار بود در سال‌های بعد رخ بده. گسست و رویگردانی از جامعۀ مدرنی بود که با سرعت در حال پیشرفت بود؛ گسستی که بهتر از هر جا در این ترانه بیان شده. در این ترانه «شکافی پرنشدنی» رو می‌شه دید، بین «من» و «دیگری»؛ شکافی که ابعاد، شدت و حدتش بهت‌آوره و فقط با ابزار ادبی می‌شه توصیفش کرد. بیاید نگاهی به این ترانه بندازیم و شکاف بین «من ستمدیده» و «توی ستمگر» رو ببینیم:بوی گندم مال من هر چی كه دارم مال تويه وجب خاك مال من هر چی می‌كارم مال تواهل طاعونی اين قبيله مشرقی‌امتویی اين مسافر شيشه‌ای شهر فرنگپوستم از جنس شبه، پوست تو از مخمل سرخرختم از تاوله، تن‌پوش تو از پوست پلنگتو به فكر جنگل آهن و آسمونخراشمن به فكر يه اتاق اندازه تو واسۀ خوابتن من خاك منه ساقه گندم تن توتن ما تشنه‌ترين تشنۀ يك قطرۀ آبشهر تو شهر فرنگ آدماش ترمه‌قباشهر من شهر دعا همه گنبداش طلاتن تو مثل تبر، تن من ريشۀ سختتپش عكس يه قلب مونده اما رو درختنبايد مرثيه‌گو باشم واسه خاك تنمتو آخه مسافری خونِ رگ اينجا منمتن من دوست نداره زخمی دست تو بشهحالا با هر كی كه هست هر كی كه نيست داد می‌زنم:بوي گندم مال من هر چی كه دارم مال منيه وجب خاك مال من هر چی می‌كارم مال من— من: طاعونی‌ام، تشنه‌ام، تنم خاک منه، رختم تاوله، شهر من شهر دعا همه‌ گنبداش طلا...— تو: مسافر شیشه‌ای شهر فرنگ، تو فکر آهن و آسمونخراش، تن‌پوشِت مخمل، تن تو مثل تبر...تنها کافیه در نظر بگیریم در این ترانه «من ریشۀ تشنه‌ای هستم و تو تبر!» تأکید فراوان بر مفاهیمی چون «خاک»، «گندم»، «مال» و «کِشته‌ها» کاملاً پیداست که این شعری عاشقانه و گلایه‌ای میان «من و معشوقی نامهربان» نیست. شعر آشکارا مضامین سوسیالیستی داره و نتیجه‌ای که می‌گیره کاملاً انقلابیه: «حالا با هر كی كه هست هر كی كه نيست داد می‌زنم: بوی گندم مال من هر چی كه دارم مال من، يه وجب خاك مال من هر چی می‌كارم مال من». ترانه رو شهیار قنبری سروده و داریوش با آهنگسازی واروژان در ۱۳۵۱ اجرا کرده. تضاد میان «شهر» و «روستا»، «شهرنشین» و «روستایی» که از جانمایه‌های اصلی انقلاب ۵۷ بود، مانیفست این ترانه‌ست. مهاجرت گستردۀ روستاییان به شهرها در پی توسعه صنعتی و شهری، و بیگانگی این مردم با زندگی شهری و به خصوص «ستم و اجحافی» که با دیدن تنوع سطح زندگی شهری فکر می‌کردند نسبت بهشون روا داشته شده. البته شعر «بوی گندم» بیشتر محتوای اجتماعی داره، در حالی ایرج جنتی و داریوش ترانۀ دیگری (جنگل) دارند که آشکارا سیاسی و مرثیه‌سرایی برای «قیام سیاهکل» بود — عملیات مسلحانه چریک‌ها لابد برای تصرف روستاها و بعد شهرها!اما برگردیم به شهرستیزی و مدرنیته‌ستیزی نهفته در این ترانه. میزس، متفکر لیبرال، پنجاه سال پیش از پیدایش این ترانه این وضعیت ضدشهریِ مهاجران تازه‌شهری‌شده رو در کتاب "سوسیالیسم"، هنگام نقد لیبرالیسم‌ستیزی توضیح داده.میزس می‌گه: هر چه رفاه بیشتر و سریع‎تر رشد می‌کنه، شمار بیشتری مهاجر از روستا به شهرها سرازیر می‌شن و در نتیجه ضدیت‌هایی با برداشت لیبرال از دیدگاه اصل زور بیشتر می‌شه. این مهاجران خیلی سریع در حیات کسب‌وکار شهری جا می‌افتند و در ظاهر رسوم و دیدگاه‌های زندگی شهری رو می‌پذیرند، اما تا مدت‌ها با اندیشۀ مدنی بیگانه می‌موندند. "فلسفۀ اجتماعی را نمی‌توان به آسانی مانند لباسی نو بر تن کرد، بلکه باید آن را از رهگذر اندیشیدن درونی کرد." به همین دلیل — به گفته میزس — شهروندان جدید بیشتر در ظاهر شهروند می‌شن تا در باطن، و به استیلای منش و مرام غیرمدنی در شهروندان دامن می‌زنن. و در نهایت اینطور نتیجه می‌گیره:همۀ دوره‌های فرهنگی که لبریز از روح بورژوایی بوده‌، از همین رهگذر سقوط کرده‌ است، و به نظر می‌رسد فرهنگ بورژوایی [دوران] ما هم — این شگفت‌انگیزترین تمدنی که تاریخ تاکنون به خود دیده — از همین رهگذر سقوط خواهد کرد. بربرهایی که از بیرون به دیوارهای شهرها یورش می‌آورند، تهدیدی برای این تمدن نیستند؛ بلکه باید از بغض شبه‌شهروندان داخل شهر ترسید؛ کسانی که تنها در رفتار بیرونی، و نه در اندیشه، شهروند شده‌اند.داریوش یکی از نمایندگان بارز جامعۀ دهۀ پنجاه و اون نسل روشنفکریه. البته از عوامل روان‌شناختی هم نباید غافل شد. اینکه داریوش فرزند طلاق بود، در کودکی سال‌ها در روستا بود و خیلی زود درگیر اعتیاد شد، باعث شد شاخک‌های اجتماعی تیزی داشته باشه و میل به آنارشی داشته باشه‌.#شاهد_تاریخی @Garajetadayoni | گاراژ

مقاله ای قابل توجه از استاد گرانقدر دکتر هادی زونوز در مورد دولت پنهان. برای حل مشکلات کشور حل معضلات ساختاری اجتناب ناپذیر است.مطالعه بفرمایید. ۳۱ مرداد ۱۴۰۵

📻 پادکست برنامه جام جهان‌نما، شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵در برنامه امروز می‌شنوید:دونالد ترامپ برای سومین بار تنگه هرمز را «قلمرو آمریکا» خواند؛ همزمان در واکنش به تهدید واشنگتن برای اعمال تحریم‌های اقتصادی بی‌سابقه علیه ایران، تهران می‌گوید فشارها فراتر از جنگ اقتصادی است. در داخل ایران هم اختلاف بر سر اظهارات قالیباف درباره وضعیت اقتصادی بالا گرفته است. می‌پرسیم در این رویارویی، کدام طرف کنترل بیشتری بر اوضاع دارد؟همچنین در افغانستان، طالبان ممنوعیت برگزاری تظاهرات را اعلام کرده و اختیارات پلیس را افزایش داده است. واکنش جامعه افغانستان به این تصمیم را بررسی می‌کنیم.@BBCPersian