گفتوگو با «بانو شهیندخت ناصری» اهداکننده کتابخانه شادروان اتابکی به کتابخانه ملی ملکسنت اهدا و وقف…
انتشار: 2026/08/02 10:08 UTCدریافت: 2026/08/14 12:43 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/14 12:43 UTC
گفتوگو با «بانو شهیندخت ناصری» اهداکننده کتابخانه شادروان اتابکی به کتابخانه ملی ملکسنت اهدا و وقف آثار فرهنگی باید به فرهنگ همگانی تبدیل شودسنت وقف از جمله سنتهای نیکویی است که از دیرباز در میان ایرانیان رواج داشته و منشا خدمات گرانبهایی شده است. وقف و اهدای آثار فرهنگی و تاریخی از سوی اشخاص به موزهها و کتابخانهها دارای برکتی مضاعف است؛ از یکسو ترویج و فرهنگسازی این سنت نیکو در جامعه است و از سوی دیگر گامی در جهت حفظ و ماندگاری آثار فرهنگی، تاریخی و هنری این مرز و بوم به شمار میآید.بانو شهیندخت ناصری (اتابکی) همسر شادروان دکتر «پرویز اتابکی» به تازگی مجموعهای ارزشمند از کتابهای شخصی ایشان را به موسسه کتابخانه و موزه ملی ملک اهدا کردهاند. شادروان دکتر «پرویز اتابکی» سالهای دراز در وزارت امور خارجه خدمت و در کشورهای گوناگون به عنوان کارمند، کاردار و سفیر خدمت میکرد. بخشی از کتابخانه ایشان اکنون به همت بانوی گرانقدرشان به کتابخانه و موزه ملی ملک اهدا شده است. با این بانوی نیکوکار در اینباره گفتوگو کردهایم.شما اخیرا مجموعهای از کتابهای متعلق به کتابخانه مرحوم دکتر اتابکی را به موسسه کتابخانه و موزه ملی ملک اهدا کردهاید. کتابخانه ایشان چگونه تشکیل شد؟شادروان دکتر اتابکی کارمند وزارت امور خارجه بود. در نخستین ماموریتی که به ایشان ابلاغ شد، به بیروت رفتیم. آن زمان، دکتر کارمند سفارت ایران در لبنان شد. از اینرو در همان کشور ادامه تحصیل داده و در دانشگاه سنژوزف لبنان مدرک دکترای حقوق در رشته فلسفه گرفتند. پایاننامه دکترای ایشان درباره غزالی بود. همان زمان دانشگاه سوریه از ایشان دعوت کرد تا هفتهای یک روز در آنجا تدریس کنند. مرحوم دکتر به سه زبان عربی، انگلیس و فرانسه تسلط کامل داشتند. هر هفته با یک فولکس واگن از بلندیهای جولان میگذشتیم و به سوریه می رفتیم تا ایشان در دانشگاه آنجا تدریس کنند. دکتر اتابکی در جریان نوشتن پایاننامه دکترا هر آنچه کتاب لازم داشت خریدند و گردآوردند. تشکیل کتابخانه بزرگ ایشان از همین زمان آغاز شد.کتابها را در لبنان و سوریه میخریدند؟بله. البته در مصر نیز با دکتر منجد در ارتباط بودند. دکتر منجد از استادان معروف مصر بود. با ایشان مکاتبه داشتند و با کمکشان، نسخههایی را که درباره غزالی نوشته شده بود، جمعآوری میکردند.گویا استاد فروزانفر هم به ایشان کمک میکردند؟بله. استاد فروزانفر به همراه دکتر حکمت حتی به بیروت هم آمدند و مدتی در خانه ما زندگی کردند. در این زمان، کتابهایی نیز که مربوط به تدوین لغتنامه دهخدا بود، جمعآوری شد.دنباله نوشتار:iranboom.ir/tazeh-ha-sp-285929972/goftego…

