.شروط بازگشایی تنگهآقای قالیباف گفت تا زمانی که تعهدات آمریکا در تفاهمنامه ازجمله رفع محاصره، آزادی…

.‍ بیماری ترامپی چقدر حادّ است؟🔻وسعت درماندگی ترامپ و گرفتاری او به "بیماری خود ایمنی سیاسی - دیپلماتیک"، قابل توصیف نیست.🔹در بیماری خود ایمنی، سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند سلول‌های خودی و مهاجم را از هم تشخیص دهد و بافت‌ها و اندام های بدن را مورد حمله قرار می‌دهد و با ایجاد ضعف شدید، مقدمه آسیب های اساسی را فراهم می کند.🔻ترامپ، در حالی که ششمین ماه ناکامی در جنگ علیه ایران را پشت سر می گذارد، متحد سنتی آمریکا یعنی عمان را تهدید به بمباران کرد!🔹همچنین به این علت که کره جنوبی حاضر به همراهی در جنگ نشده، سطح رزمایش با سئول را کاهش داد و تهدید کرد که از این کشور در برابر کره شمالی حمایت نخواهد کرد.🔻اعضای ناتو از جمله آلمان و اسپانیا هم با تنش های مشابه رو به رو هستند.🔹در حوزه سیاست داخلی و در اثر فشار جنگ شکست خورده، چندین مقام ارشد دولت ترامپ که از حامیان او بوده اند، اخراج شده یا استعفا داده اند.🔻تسویه حساب ویرانگر مشابهی در پنتاگون با اخراج بیست ژنرال و مقام ارشد اتفاق افتاده است.🔹ترامپ که زمانی نقطه قوت جمهوریخواهان حساب می شد، اکنون به تهدید سیاسی و انتخاباتی برای این حزب تبدیل شده است.🔻او از نظر روانی به وضوح، درمانده، به ستوه آمده، خشمگین و سرخورده است. اما مثل هر دیکتاتور دیگر، به جای قبول اشتباه و شکست، سعی می کند ناکامی ها را پای حامیان و متحدان بنویسد و با مجازات آنها، سبک شود.🔹ترامپ مانند سگی هار شده و از وفاداری درآمده، حامیان و متحدان را گاز می گیرد و فراری می دهد. اهل دقت این رفتار را میخ کوبیدن بر تابوت هژمونی و ائتلاف سازی آمریکا نامیده اند.🔻پزشکان با اشاره به پوست ملتهب دست ترامپ می گویند ترامپ مبتلا به نارسایی احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهلیزی است؛ وضعیتی که قلب دچار ضربان نامنظم است و قادر به پمپاژ مؤثر خون برای تأمین نیازهای بدن نیست.🔹و روانشناسان معتقدند او دچار تنش های شدید روانی، خودشیفتگی وخیم، و همچنین آلزایمر رو به رشد (زوال عقل) است.@IMANImohamad51

‍ تاثیر جنگ ایران بر فروپاشی حلقه متحدان آمریکا رسانه آمریکایی آکسیوس: ترامپ، متحدان خود را به آتش می کشد، در حالی که ایران، محدودیت های قدرت سخت را آشکار می کندترامپ دوره دوم خود را صرف ضرب و شتم متحدان آمریکا، تحقیر رهبران آنان و استفاده از روابط امنیتی چند دهه ای برای تسویه حساب های شخصی و سیاسی کرده است.ترامپ نسبت به متحدانی که از درگیری در ایران دوری کردند خشمگین تر می شود و آن ها را در حالی که برای پایان دادن به آن تلاش می کند، مجازات می کند.کره جنوبی  که اخیراً توسط پیت هگست به عنوان «متحد نمونه» ستایش شده، آخرین و شگفت انگیزترین قربانی در کمپین انتقام جویی ترامپ است.او به پنتاگون دستور داد تا رزمایش مشترک سالانه را «به طور قابل توجه» کاهش دهد. ترامپ اشاره کرد که «اخیراً از رئیس جمهور کره جنوبی پرسیدم آیا مایل است در خلع سلاح هسته ای ایران به ما بپیوندند و آنها گفتند، 'نه ممنون!'»او گفت: «ما نمی توانیم دور بزنیم و از همه این کشورها محافظت کنیم، به ویژه زمانی که آن ها برای کمک به ما حضور ندارند.»سال هاست که اروپا بیشترین ضربه حمله ترامپ به اتحادهای آمریکایی را به دوش کشیده است. با گسترش این شکاف های فراآتلانتیک توسط جنگ ایران، کمپین فشار او شکل سیستماتیک تری به خود گرفته است.پنتاگون در ماه می پس از آنکه صدراعظم فریدریش مرتس، به طور علنی استراتژی ترامپ در قبال ایران را نقد کرد،  ۵۰۰۰ نظامی را از آلمان خارج کرد.ترامپ پس از آنکه مادرید دسترسی آمریکا به پایگاه هایش برای حملات به ایران را رد کرد، تهدید کرد هرگونه تجارت با اسپانیا را قطع خواهد کرد. چند هفته بعد، یک مقام پنتاگون پیشنهاد تعلیق اسپانیا از ناتو را داد.حتی عمان، واسطه کلیدی که در تلاش برای میانجیگری معامله هرمز بود، اکنون در تیررس ترامپ قرار دارد. او تهدید کرد اگر این شریک دیرینه مانع توافق با ایران شود، به شدت آن را بمباران خواهد کرد.همان جنگی که خشم ترامپ را نسبت به متحدان شعله ور می کند، محدودیت های قدرت سخت آمریکا را نیز آشکار می سازد.ضرب الاجل ۶۰ روزه ای که ترامپ و ایران برای توافق نهایی تعیین کرده بودند، دوشنبه بدون توافق به پایان رسید.تنگه هرمز پس از ماه ها فشار نظامی و اقتصادی آمریکا، همچنان یادبودی سرسخت برای بن بست باقی مانده است، حتی زمانی که ترامپ اصرار دارد این مسیر آبی «باز» است.در میان فشارهای فزاینده، نیروی دریایی USS Washington را از غرب اقیانوس آرام خارج می کند تا ناو Lincoln را جایگزین کند و آسیا را موقتاً بدون ناو هواپیمابر آمریکایی باقی بگذارد.نتیجه نهایی: ترامپ به شرکای آمریکا آموزش می دهد که برای دنیایی آماده شوند که واشنگتن ممکن است زمانی که نیاز دارند، آنجا نباشد.این موضوع انگیزه لازم را برای آنها فراهم می‌کند تا در برابر ایالات متحده محافظه‌کار عمل کنند، و به تدریج شبکه‌ای از روابط را که برای نسل‌ها قدرت آمریکا را تقویت کرده است، تضعیف می‌کند.@IMANImohamad51

ناتوانی ترامپ در تکرار اولتیماتومدونالد ترامپ دیروز گفت: "آمریکا قصد ندارد تفاهم‌نامه ۶۰ روزه با ایران را تمدید کند".او همچنین در اظهاراتی متناقض گفته است:- "توافق با ایران لغو شده؛ هرچند آن‌ها می‌خواهند توافق کنند. ایرانی‌ها خواهان توافق هستند، اما حاضر نیستند توافقی را بپذیرند که من آن را لازم می‌دانم.- آنها می‌توانند یک مین در آب بگذارند و مردم دوست ندارند مین‌هایی در آب باشد که کشتی‌های میلیارد دلاری آنها از آنجا عبور کند".چند نکته در گفتار و رفتار ترامپ قابل توجه است:ابتدا باید گفت که هیچ جای متن تفاهم نامه، موضوعی به نام ۶۰ روزه بودن تفاهم قید نشده بود. در عین حال، تفاهم نامه از همان روز اول مرده به دنیا آمد و بندهای عمده آن نقض شد.اما فرض کنیم حرف ترامپ درست باشد. در این صورت به اذعان وی، تفاهم نامه دیروز به پایان رسیده و لغو شده است. او البته چند هفته قبل هم گفته بود تفاهم نامه لغو شده است!بنابراین، واقعیتی که آشکار می شود، بی اعتبار شدن تهدید ها و اولتیماتوم (ضرب الاجل) های ترامپ است. کار به جایی رسیده که او اخیرا به صراحتا گفت نمی خواهد مهلتی تعیین کند.ترامپ پیش از این، ضرب الاجل ها و تهدیدهای شدیدی را علیه ایران در آستانه رسیدن به توافق آتش بس و تفاهم نامه مطرح کرد. اما اکنون یقین دارد که این تهدید ها نزد ایران، پشیزی ارزش ندارد.او چند هفته قبل اعتراف کرد: "هر کس دیگری بود، تا حالا تسلیم شده بود. اما ایرانی ‌ها تسلیم نشده اند. آنها سرسخت هستند. ایران همیشه قادر است در تنگه هرمز شلیک کند یا مین کار بگذارد. هیچ ‌کس نمی ‌خواهد کشتی چند میلیارد دلاری ‌اش را به خطر بیندازد".نکته دوم؛ افول مقبولیت ترامپ در سیاست داخلی و انزوا در سیاست خارجی است. او دیروز، عمان را تهدید کرد که اگر در مذاکرات بر سر تنگه هرمز، به ایران امتیاز بدهد، به طور بی سابقه بمباران خواهد شد(!)همچنین از کره جنوبی به خاطر عدم همراهی در جنگ ابراز نارضایتی و گفت که از این کشور در مقابل کره شمالی حمایت نخواهد کرد. ترامپ، نارضایتی مشابهی را درباره ناتو مطرح کرد.این در حالی است که بر اساس نظرسنجی رویترز - ایپسوس، فقط ۳۳ درصد آمریکایی ها، عملکرد ترامپ در کاخ سفید را تأیید می‌کنند و ۶۷ درصد راضی نیستند.نظرسنجی نشریه اکونومیست و مؤسسه یوگاو هم می گوید: "میزان رضایت از عملکرد ترامپ در آمریکا به 33 درصد رسیده است که پایین‌ترین میزان در طول دو دوره ریاست‌ او محسوب می‌شود.62 درصد، عملکرد او را تایید نمی‌کنند. فقط 22 درصد وضعیت اقتصادی را خوب ارزیابی می‌کنند، و 65 درصد معتقدند آمریکا در مسیر اشتباه قرار دارد. عوامل اصلی نارضایتی، جنگ ایران و قیمت بالای بنزین عنوان شده است".ترامپ، گزینه نظامی معتبری در مقابل ایران در اختیار ندارد و شدیدا نگران سرنوشت حامیانش در انتخابات آبان ماه کنگره است. جنگ برای او یک سرشکستگی بزرگ به همراه آورده است.جی دی ونس معاون ترامپ اخیرا در اظهاراتی که از سوی ترامپ رد شد، اذعان کرد که اولویت دولت آمریکا نه برنامه هسته ای ایران، بلکه بازگرداندن ثبات به تنگه هرمز و ارزان نگه داشتن نفت و گاز برای مردم آمریکاست.ترامپ شدیدا محتاج بازگشایی تنگه هرمز، و به همان میزان نگران انسداد باب المندب و دریای سرخ است. بنابراین نیازمند توافق است، اما خود را بی میل و بی اعتنا نشان می دهد تا در موضع ضعف، قدرت چانه زنی پیدا کند. او از تفاهم نامه و مدیریت روانی و رسانه ای پس از آن، برای مهار بازارهای در حال انفجار استفاده کرد. اما هر چند که قیمت نفت با تفاهم نامه نزولی شد، جبران ذخائر سوخت استفاده شده آسان نیست و روند کاهش ذخائر در خود آمریکا، همچنان ادامه دارد.@IMANImohamad51

جنگ چرا آغاز شد؟چگونه تمام می‌شود؟ -۳۱۰) پیشینیان این طیف نفوذزده -و بعضاً بی‌کفایت-، در اواخر دولت آقای روحانی گفتند که قادر نیستند حتی یک قطره نفت بفروشند، خزانه خالی است، واکسن کرونا سوهان قم نیست و تا مشکلات با آمریکا حل نشود، هیچ کاری نمی‌شود کرد!آنها وعده کرده بودند همه تحریم‌ها را یک‌جا لغو کنند، اما دو برابر کردند. ادعا کردند چنان جیب مردم را سرشار از درآمد می‌کنند که بی‌نیاز از پول ناچیز یارانه باشند اما تورم ۵۰ درصد را سر سفره مردم آوردند. با وعده‌ای دروغین، هم چرخ سانتریفیوژها را از کار انداختند و هم چرخ ۸۰۰۰ کارخانه را. معدل رشد اقتصادی در این دوره ۸ ساله، به ۶ دهم درصد (نزدیک به صفر) سقوط کرد و رکود تورمی بر اقتصاد غالب شد.۱۱) در این دوره، تراز خزانه منفی شد و رئیس‌دفتر رئیس‌جمهور، در تاریخ ۹ مرداد ۱۴۰۰ در پاسخ درخواست بودجه از سوی رئیس سازمان برنامه و بودجه، از قول مافوق خود نوشت: «همه موجودی خزانه بر اساس درخواست‌های جناب‌عالی تخلیه شده است؛ موجودی وجود ندارد».معاون اول و دیگر اعضای دولت آقای روحانی، در اولین جلسه پس از انتخاب آیت‌الله رئیسی، گزارش دادند که خزانه خالی است و قادر نیستند حقوق سر ماه کارمندان دولت را بدهند.آقای جهانگیری در همان جلسه گفته بود: «آقای رئیسی در شرایطی مسئولیت اداره دولت را برعهده گرفته که فشار آمریکایی‌ها و مسائل منطقه، بسیار سخت شده است. این شرایط کرونا، این شرایط خشکسالی؛ منابع کشور هم که ته کشیده است».وزیران نیرو و کشاورزی هم، گزارش‌هایی درباره ناترازی‌های برق و نبود بودجه ارزی ۳.۲ میلیارد دلاری برای واردات گندم و روغن ارائه کرده بودند.۱۲) مدیران دولت «مذاکره و دیگر هیچ»، کاشته خود را درو کردند، اما این محصول شوم را به مقاومت کشور در برابر دشمن زورگو نسبت دادند. آنها ادعا کرده بودند «پالایشگاه‌سازی کثافت‌کاری است»، «به خاطر ۲۰۰ مگاوات برق زیر بار مافیای نیروگاه‌سازی نمی‌رویم»، «خودکفایی گندم مزخرف است» و «مسکن مهر مزخرف است... کار دولت مسکن‌سازی نیست». اما در عین حال، ناترازی‌های ناشی از سوءمدیریت خود را به تسلیم‌ناپذیری ملت نسبت می‌دادند!۱۳) نوعِ این گزاره‌ها، دو سال بعد با روی کار آمدن آقای رئیسی باطل شد. دولت شهید رئیسی توانست صادرات نفت را بی‌اعتنا به تحریم‌ها و مذاکرات، از ۳۰۰ هزار بشکه به بیش از یک و نیم میلیون بشکه برساند، روابط غالباً مختل با همسایگان و شرکای تجاری را بازسازی کند، با واردات انبوه واکسن، کشور را از قتل‌عام روزانه ۷۰۰ نفری کرونا نجات دهد، خودکفایی را احیا و واردات ۸ میلیون تن گندم را متوقف کند، قطع گسترده برق در تابستان و زمستان را به شکل چشمگیری کاهش دهد، ۸ هزار کارخانه تعطیل و نیمه‌تعطیل را به چرخه تولید برگرداند، رشد اقتصادی ۵ درصد را به ثبت برساند و امید را به فضای کسب‌وکار و تولید برگرداند. ساخت بیش از ۲ میلیون و ۵۱۸ هزار واحد مسکونی در کمتر از سه سال به اجرا درآمد. فقط در آخرین سال دولت شهید رئیسی، ۱۱۰۰ پروژه عمرانی به ارزش بیش از ۵۰۰ هزار میلیارد تومان به بهره‌برداری رسید.۱۴) این، آزمون دو الگو بود. تفاوت مدیریت شهید رئیسی با ماقبل خود، آن قدر فاحش بود که نشریه آمریکایی فارن افرز، اواخر اسفند ۱۴۰۴ نوشت: «اختلاف رئیس‌جمهور فعلی ایران با سَلَف خود، چشمگیر است. سیاست خارجی بر بهبود روابط با منطقه و همسایگان، متمرکز شده، نه آمریکا و اروپا. رئیسی، اقتصاد ایران را وابسته نمی‌کند و اقتصاد مقاومتی مد نظر رهبر ایران را پیگیری می‌کند... ایران با باور اینکه واشنگتن بر پایه فریب و بی‌احترامی رفتار می‌کند، بر اهرم‌سازی اقتصادی و نظامی متمرکز شده است».💢یادداشت روز کیهان@IMANImohamad51

جنگ چرا آغاز شد؟چگونه تمام می‌شود؟ -۲۶) انتقادهای گسترده موجب شد تا سخنگوی دولت در توجیه ماجرا بگوید: «گاهی ممکن است جملاتی وجود داشته باشد که در شنونده این احساس را ایجاد کند که واقعاً باید خالی کنیم. منظور [...] درباره تخلیه تهران اشتباه فهمیده شده و نباید به‌طور لفظی تعبیر شود. شاید در شنونده این‌طور القا شود که واقعاً باید خالی کنیم، ولی این‌طور نیست. تصمیمی اجرائی برای تخلیه پایتخت وجود ندارد. صحبت‌ها از جنس هشدار و افزایش آگاهی عمومی بوده است».همچنین معاون اجرائی رئیس‌جمهور توضیح داد: «هدف این بود که درباره تأمین آب هشدار دهیم. با این حال، مسئله تخلیه تهران در دستور کار نیست. مردم می‌توانند با کاهش مصرف، تأثیر قابل توجهی در حل مشکل داشته باشند».متأسفانه با وجود این تجربه تلخ، تکرار برخی اظهارات نسنجیده، دشمن‌شادکن و بعضاً ضدکارشناسی از سوی برخی مدیران ادامه دارد و برای کشور هزینه در بر داشته است. این در حالی است که دولت هر جا همت و تدبیر به خرج داده، توانسته از چالش‌ها عبور کند.۷) از دیگر عوامل سوءمحاسبه دشمن، پالس‌های نابجا و نابهنگام مذاکره است. این پالس‌ها به دشمن امکان می‌دهد تا بازارهای ملتهب جهانی یا آمریکایی را که پا بر گلویش گذاشته‌اند و توقف فوری جنگ و محاصره را برای بازگشایی تنگه‌هرمز مطالبه می‌کنند، آرام کند و سپس، فشار و تهدید بی‌رمق شده را از سر بگیرد.سیگنال‌های نابجا، آن هم پس از پنج بار شرارت و عهدشکنی ترامپ (برجام، شبیخون نظامی در حین دو دور مذاکره، آتش‌بس و تفاهم‌نامه) بر خلاف ادعای قائلان مذاکره، نه تنها صلح‌طلبی نیست، بلکه موجب احیای دوباره تهدیدها می‌شود.سایه جنگ را باید با تداوم اراده مقاومت عقب راند و محاصره را با ایراد ضربات متقارن و نامتقارن شکست. در غیر این صورت، هر چند ماه یک بار باید شاهد شرارت تازه دشمن باشیم که به خاطر زمزمه‌های سازش‌طلبانه، دچار سوءمحاسبه می‌شود.۸) منطقاً، فلان مقام ارشد دولت با وجود حجم بالای مشغله‌ها و مسئولیت‌ها، شخصاً پای شبکه ایکس نمی‌نشیند و توئیت نمی‌زند. بنابراین باید پرسید این توئیت، دو هفته قبل از سوی چه کسانی پخت و پز و منتشر شد: «تفاهم‌نامه، مرکز ثقل روابط خارجی ما در آینده خواهد بود».تفاهم‌نامه‌ای که همانند «برجام، دو توافق قبل از حملات خرداد ماه و اسفند ماه آمریکا، و توافق آتش‌بس»، توسط دولت آمریکا پایمال شده و از همان روزهای آغازین اجرا، توسط ترامپ به عنوان «یک تکه کاغذ قابل نقض» معرفی گردید، چگونه می‌تواند مرکز ثقل روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران باشد؟!منطق درست و مبتنی بر واقعیت، همان است که رهبر عزیز انقلاب، ۲۷ تیر ۱۴۰۵ بیان فرمودند:«نقض عهدهای مکرّر شیطان بزرگ نسبت به تفاهم‌نامه امضا شده بین رئیس‌جمهوران ایران و آمریکا بار دیگر این حقیقت را به همگان ثابت کرد که امضای رئیس‌جمهور آمریکا چقدر بی‌ارزش و نامعتبر است و زورگویی، تمامیت‌خواهی و وحشی‌گری، اجزاء لاینفک مرام و مسلک آمریکایی می‌باشد. امروز شیطان بزرگ بار دیگر چهره واقعی و بدون نقاب خود را آشکار کرده تا این تجربه تاریک از جنایت و بدعهدی، سند محکم دیگری بر دروغگویی، غیرمنطقی و غیرقابل اعتماد و پلید بودن آمریکا باشد».۹) کشور ما قبل از دولت فعلی، دو تجربه مدیریتی متفاوت را تجربه کرد که یکی تبدیل به عبرت و دیگری الگو شد. منطقاً امروز نباید عبرت گذشته را از نو تکرار کرد. برخی مدیران وقت، بعد از به بن‌بست خوردن توافق برجام، وانمود می‌کردند که بدون مذاکره و توافق دوباره (با اوباما، ترامپ و بایدن) امکان اداره کشور وجود ندارد. برخی از آنها طوری مدیریت کردند که به مردم فشار بیاید و همه شیرفهم شوند که کشور بدون برجام و FATF و مذاکره اداره نمی‌شود.به نظر می‌رسد این طیف، امروز هم اصرار دارند با قفل کردن کارها و عدم پاسخگویی به مردم و رسیدگی به مشکلات قابل حل، چنین جا بیندازند که بدون مذاکره و توافق به هر قیمت، نمی‌توان مشکلات را حل کرد! شبکه رسانه‌ای و سیاسی آلوده اصرار دارند در پوشش عنوان غلط‌انداز و دروغین «صلح شرافتمندانه»، به مردم و نظام بقبولانند که استفاده از اهرم بازدارنده تنگه‌هرمز، اشتباه است و چاره کار، تسلیم شدن در مقابل زیاده‌خواهی‌های دشمن سیری‌ناپذیر و غدّار است!💢 ادامه دارد@IMANImohamad51

جنگ چرا آغاز شد؟چگونه تمام می‌شود؟ -۱۱) دشمن چگونه به این جمع‌بندی موهوم رسید که می‌تواند ایران را به زانو درآورد؟چه عواملی موجب شد مقامات آمریکایی، توانمندی‌های ایران را دست کم بگیرند و دچار اشتباه محاسباتی شوند؟قبل از جنگ، این اِدراک غلط در دولت آمریکا ایجاد شد که ایران، تاب‌آوری لازم را ندارد و ظرف دو-سه روز یا حداکثر چهار تا شش هفته تسلیم می‌شود. اما روند خیره‌کننده میدان، این تصوّر را ابطال کرد.مشورت‌های گمراه‌کننده و نادرست که بر زبان برخی مدیران ما جاری شد، نقش تعیین‌کننده‌ای در خطای محاسباتی دشمن داشت و باید حلقه‌های تصمیم‌سازی معیوب، پالایش شود.۲) ابتدا برخی ارزیابی‌های آمریکایی-غربی را درباره روند جنگ مرور کنیم:- ترامپ: هر کس دیگری بود، تا حالا تسلیم شده بود اما ایرانی‌ها تسلیم نشده‌اند. آنها سرسخت هستند. ایران همیشه قادر است در تنگه‌هرمز شلیک کند یا مین کار بگذارد. هیچ‌کس نمی‌خواهد کشتی چند میلیارد دلاری‌اش را به خطر بیندازد.- آتلانتیک: اصلی‌ترین خطای دولت ترامپ، عدم درک و غافلگیری درباره میزان تاب‌آوری ایران بود. آنها تصور می‌کردند افزایش فشارها می‌تواند ایران را مجبور به عقب‌نشینی کند. ترامپ در یک باخت متوالی قرار دارد.- گاردین: ترامپ که روحیات ایرانیان را نمی‌شناخت، به ناامیدی و سردرگمی افتاده است. ایرانی‌ها کسانی نیستند که زانو بزنند. جنگی که ترامپ آن را «گشت‌وگذار کوچک» نامید، شش ماه طول کشیده است.- اسکات مورفیلد، افسر پیشین سیا: جنگ ایران فقط بزرگ‌ترین اشتباه محاسباتی دوران ترامپ نیست؛ بلکه یکی از بزرگ‌ترین خطاهای راهبردی در تاریخ آمریکاست. واشنگتن، توان ایران را دست‌کم گرفت و حالا گیر افتاده است.- استفان والت، استاد دانشگاه هاروارد: آمریکا جنگ را باخته است و پایان آن، صرفاً مستلزم امتیازدهی به ایران است.- نیوزویک: ایران با داشتن دست برتر و کسب پیروزی کامل، در پی تحمیل شروط خود به آمریکاست.- فارن افرز: جنگ با ایران، میخ آخر بر تابوت قرنِ آمریکایی بود.- اکونومیست: این کاخ سفید، گورستان راهبردهای کلان است.- سی‌ان‌ان: ترامپِ خسته از جنگ، تنها یک راه فرار دارد؛ پذیرش درآمد ایران از تنگه‌هرمز.- گلن دیسن، تحلیلگر آمریکایی: ایرانی‌ها بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان را شکست دادند. این واقعیت نه فقط برای خاورمیانه، بلکه برای جهان شوک‌آور است و همه باید خود را با آن تطبیق دهند.۳) هیچ‌کس نمی‌تواند منکر تأثیرات مخرب جنگ و محاصره باشد. همه مدیران را هم نمی‌شود به یک چوب راند. فراوانند مدیرانی که در دولت یا خارج از دولت، با اراده و امید و تدبیر کوشیده‌اند فشارهای دشمن را مهار کنند و باید به همه آنها خدا قوت گفت.در مقابل باید بررسی کرد که ادبیات انفعال و ناتوانی، چقدر در رسیدن دشمن به تصور «مطلوبیت گزینه جنگ» و ترغیب او به خیانت در وسط مذاکرات مؤثر بوده؟ یا چقدر در عهدشکنی‌های پیاپی در ماجرای آتش‌بس و تفاهم‌نامه نقش داشته است؟ ثانیاً همین ادبیات نابه‌جا، پس از این چقدر می‌تواند دشمن درمانده را شارژ کند؟۴) نُه ماه، از اظهارات نسنجیده یک دولتمرد درباره تخلیه تهران می‌گذرد. حتماً تنش آبی در کشور ما همانند کشورهای دیگر منطقه (و حتی اروپا) مسئله مهمی است که باید برای آن تدبیر کرد اما چاره‌جویی، غیر از هراس‌افکنی است. مقام دولتی ۱۵ آبان ۱۴۰۴ گفته بود: «اگر تا آذر ماه در تهران باران نبارد، باید آب را جیره‌بندی کنیم؛ اگر باز هم نبارید، باید تهران را خالی کنیم»!۵) نُه ماه پس از آن سخنان درباره تخلیه قریب‌الوقوع تهران، در متن واقعیت، خبری از تصویر سیاه ساخته شده نیست و باید بررسی کرد که چه کسانی این مشورت سیاه را - آن هم در میانه جنگ تحمیلی - ارائه کردند؟ آن اظهارات ناپخته، موجب واکنش‌های اعتراضی بسیار حتی در میان حامیان دولت شد:- غلامحسین کرباسچی: تخلیه تهران شبیه شوخی است، اصلاً معنا ندارد. من نمی‌دانم منظور آقای [...] از طرح این موضوع چیست؟- مصطفی‌ هاشمی‌طبا: حرف [...] درباره خالی کردن تهران منطق ندارد. من فکر می‌کنم همکاران به ایشان اطلاعات و توصیه‌های غلط می‌دهند. آب، نیاز به مدیریت دارد و با تخلیه کردن، مشکلی حل نمی‌شود.- عبدالله رمضان‌زاده: کارشناسان می‌گویند هدررفت ناشی از پوسیدگی شبکه توزیع، ۱۵ تا ۲۰ درصد است. فوراً به اصلاح شبکه بپردازید. سخن از تخلیه تهران، شوخی ناچسبی است.- حسین سلاح‌ورزی: عده‌ای گفتند [...] حرف دل متخصصان را زده. عده‌ای دیگر اما نشانه شتاب‌زدگی و بی‌برنامگی دانستند؛ گویی به جای آنکه فرمان اقدام بدهد، فرمان اضطراب صادر کرده... گفتنِ درست کافی نیست؛ باید زمان، لحن و زمینه‌ هم درست باشد. از بحران گفتن باید با برنامه‌های ملموس همراه باشد. صداقت، اگر به بیان بحران محدود شود، بی‌آنکه نقشه‌ای برای عبور ارائه دهد، ناخواسته به حس درماندگی دامن می‌زند.💢 ادامه دارد@IMANImohamad51