هشت صُبح

گفت چرا تنهایی، گفتم حوصله غُر ندارم دیگه تو این حال!

نسلی که قرار بود دنیا را بسازد؛حالا دارد حساب می‌کند،که کدام آرزو را باید حذف کند؛تا از پس فردا، برآید...

دوست دارم بشینم با یکی مفصل حرف بزنمولی نمیدونم کی!

همه هم رو تهدید میکنن، من رو زندگی تهدید میکنه!

آخه به دور و برمم که نگاه میکنم، حال همه یه جوریه مث خودم!

فندک خوشگل بهت هدیه میدن بعد انتظار دارن سگیاری نشیمنی که سیگار نمیکشم این فندکو دیدم دلم خواست سیگاری شم باهاش رخ بیام!

از حوصله من خارجه خواهش و تمنا، نهایت یه تبسم بکنم.

بحث تلاش که جداس، اما از زور زدن‌ بدم میاد.

حس میکنم دیگه نباید یه سری چیزا رو نگه دارم، باید ول کنم بره!

دوست داشتن یادم رفته! ):

وضعیت؛ تمرینِ یه آدم دیگه شدن!

حس میکنم قلبم هزار تکیه شده و هر اتفاقی که میوفته یه تکیه‌اشو کم میکنه، همونقدر که دارم سَبُک میشم، تموم هم میشم!

خودمو سپردم!

نشستم فکر کردم که دنبال چی ام اصن‌؟! که چی؟! همون که چی های بزرگی که تهش رو نمیدونم! راستش بازم جوابی پیدا نکردم، راستش زمونه آگاهیه ولی جواب سوال ها رو ندارم! خوره میشه توی جونت دیگه، میدونی چی میگم؟ باید مسیر رو پیش رفت، باید سرسخت بود، هر روز زندگی توی این نقطه چیزای جدیدی واسه رو کردن داره، انگار همیشه باید یه غافلگیری‌ این وسط باشه...!

وقتی دنیا دور سرم میچرخه یعنی همه چی درسته

هیچی مهم تر از این نیست که چیزی مهم نباشه دیگه...

حسی نمونده ازم، همین موزیکاس فقط.

از ادمایی که میتونن اذیتت کنن و سر زمانِ مناسبِ خودشون اذیتت میکنن بترس!اونا از اولشم نیتشون خیر نبوده...

ببین یعنی فشاری که رومه، ایشالا رو دشمنات...