.در سال‌های اخیر، فضای مجازی پر شده از بلاگر-روانشناسانی که با پیام‌های به ظاهر عام‌پسند و عمیق به…

.در سال‌های اخیر، فضای مجازی پر شده از بلاگر-روانشناسانی که با پیام‌های به ظاهر عام‌پسند و عمیق به دنبال شهرت و موقعیت اجتماعی و اقتصادی هستند پیام آن‌ها از یک الگو پیروی می‌کند. تو عالی و ایده‌ال هستی، اما دنیا پر از آدم‌های بیمار و بدذات است. این پیام، در نگاه اول، نویدبخش خودشناسی است، اما در واقع، نوعی بازی روانی با مخاطب است. این نگاه، به‌جای آنکه ما را با بخش‌های تاریک و ناقصِ خود روبه‌رو کند، ما را در توهمِ تمامیت نگه می‌دارد.این بلاگرها، به جای آنکه به ما کمک کنند تا دفاع‌های روانی‌مان را بشناسیم، آن‌ها را تقویت می‌کنند. فرافکنی، انکار و بزرگ‌نمایی، ابزارهای اصلی آن‌ها هستند. به ما یاد می‌دهند که هر مشکلی در زندگی، نه به دلیل رفتار و تصمیمات خودمان، بلکه محصول محیط بیرونی است. این آموزش، در کوتاه‌مدت، احساس خوبی می‌دهد، اما در بلندمدت، مانع رشد واقعی می‌شود.در روان‌شناسی، سلامت روان به معنای قابلیت نگهداری همزمانِ دو حقیقتِ متضاد است: اینکه هم شما در رنجی که می‌کشید، حق دارید، و هم اینکه ناخودآگاهِ شما در انتخابِ مکررِ الگوهای سمی، نقشی تعیین‌کننده دارد. هر رویکردی که این پیچیدگیِ دیالکتیکی را نادیده گرفته و مسئولیت را به‌ طور کامل به بیرون فرابخشد، در واقع به‌جای توانمندسازی، وابستگیِ بیمارگونه را نهادینه می‌کند و مانع اصلی عاملیت انسانی و رشد اصیل شخصیت می‌شود.🕷به تحقیق اکثر دانشمندان روانشناسی رشدِ یک شخصیت فرهیخته، سفری آرام و بدون درد نیست. این سفر با از دست دادنِ معصومیت کودکانه، توهمات آرامش‌بخش و همچنین با رد قطعیت‌های اطمینان‌دهنده همراه است. بهای آن مواجهه با ابهام، تنهایی، اضطراب و مسئولیت‌پذیری ست اما در عوض، چیزی بس ارزشمندتر عایدمان می‌شود: خودآگاهی عمیق‌تر، اصالت وجودی و معنای ساخته‌شده توسط خودمان و نیز به تعبیر بنده، از همه مهمتر، درک معتبرتر از طبیعت.🫆مجتبی روستا✒️جُملگی روانکاوی🕷@ravn100