با سلام خدمت آقای شهبازی نازنین و تمامی دوستداران و یاری رسانان برنامۀ گنج حضوربیرون ز تو نیستهر ان…

با سلام خدمت آقای شهبازی نازنین و تمامی دوستداران و یاری رسانان برنامۀ گنج حضوربیرون ز تو نیستهر انسانی اگر در خود بنگرد و خود را بشناسد کم کم پُر می‌شود، پختگی معنوی و فکری بیدا می‌کند.ولی هر چقدر حواسش بیرون باشد از درون خالی تر می‌شود، و از درون اگر خالی شوید شادی، امنیت، عقل و هدایت شما را چیزهای بیرونی می‌دزدد. پس اینطور بجای پختگی بلکه هوشیاری ما در دام چیزها گیر می‌کند! و ما نسبت به حرص، حسادت و زرنگی های من ذهنی فربه و چاق می‌شویم! تا اون گَنجی که خدا با آگاهی بر درونِ خودمان در ما به یادگار گذاشته زیر همانیدگی و اَنبارِ حرص و توجه بە چیزهای بیرونی دفن شود.ای نسخهٔ نامهٔ الهی که توئیوی آینهٔ جمال شاهی که توئیبیرون ز تو نیست هر چه در عالم هستدر خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی(دیوان شمس مولوی، رباعی ۱۷۵۹)مولانا میگه که:تو بخشی از نامهٔ خدا بر روی زمین هستی اگر خود را بشناسی آینه ای از جمال زیبای خداوند خواهی بود. وقتی درونت خالی از ناخالصی شود و قابلیت اِلهام خداوند را پیدا کند، بر روی زمین از ارتعاشِ افکار، نگاه و گفتار تو همه به یاد خرد و شعور خداوند می‌اُفتند.و هر چیزی در بیرون به عنوان گوهر بشری کە میبینی در درون تو هم هست، در خود اگر آن را بطلبی و طالب شناخت اَرزش درون خود باشی، تو هم میتوانی هر آنچە را کە بخواهی در درونت بیآبی، تا مثل هر انسانی که سازندگی را در جهان به یادگار گذاشته تو هم بتوانی سازنده باشی و با جان و دل آثاری از خرد و خدمت را برای انسان های اطرافت بە یادگار بگذاری.☘☘☘ارزش را اگر در سکون و تعادل درونی که از وصل با زندگی میآید بدانیم، بر گوهر های وجودی خود بیشتر شناخت پیدا میکنیم. اکثرِ مشکلات انسان ها از این هست در میان گِلِ همانیدگی گیر کردن و فکر می‌کنند خوشبختی همان در گِل ماندن است! و بخاطرِ این حسرت خوردن، کمبود و بیماری های توجه فقط به بیرون، آن ها را بیشتر مریض می‌کند! و حتی لحظه ای هم نمی‌توانند شادی و آرامشِ اصیل را در درون خود پیدا کنند! چون همش چشمِ حسرت به بیرون این قدرت انتخاب را از آن ها گرفته است.تو گوهری نهفته در کاه گِل گرفتهگر رخ ز گِل بشویی ای خوش لقا چه باشد(دیوان شمس، مولوی، غزل ٨٤٤)تو گوهری هستی که در میان کاه و گِل هستی اگر چهره ات را از گِل همانیدگی بشوری یعنی بجای همانیده شدن، واهمانش یعنی جدا شدن از همانیدگی را طالب باشی، رخِ زیبای حضور تو که‌ در درونت زندانی بود شکوفا می‌شود، و چشمِ بصیرت و دانایی به تو می‌دهد. پس اینطور عشق را بی نیاز از بیرون درک خواهی کرد، ارزش و ثروت درونت را اگر پیدا کٔنی، آنچه به عنوان ثروت و زیبایی در بیرون گرفتارت کرده بود، گنج و خردِ درونت از تو آن گرفتاری بیرونی را دور میکند، و تو آزاد خواهی شد. و از دنیای پُر زرق و برق بیرون که اذیتت می‌کرد و همه چیزت را به یغما گرفته بود با آزادیِ حضور در تو، و با کندن گِل همانیدگی، زندگیَت تبدیل به عشق، آسایش، آرامشِ خدایی و تبدیل آگاهی تو از من ذهنی به حضور می شود.☘️☘️☘️و در آخر: 💐🌹گر مُسبّح باشد از ماهی رهیدورنه در وی هضم گشت و ناپدید(مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۳۱۵۲)با تشکرآقای هیوا قادریt.me/GanjeHozourMessages👇