خُم عشقبسی گشتی در این گرداب گردانبه سوی بحر رحمت رو بگردان(مولوی، دیوان شمس، غزل ۲۷۲۰)حضرت مولانا…

خُم عشقبسی گشتی در این گرداب گردانبه سوی بحر رحمت رو بگردان(مولوی، دیوان شمس، غزل ۲۷۲۰)حضرت مولانا اشاره می کنند به گردش ما در صندوق های فکری و بازیچه ی صُوَر بودن. ما سال ها در این گرداب چرخیده ایم. مسئله ساخته ایم، با حل ذهنی مسئله ، ۱۰مسئله ی دیگر ظاهر شد.و حالا زهی شادباش و زهی شادی که حضرت مولانا شراب را رایگان کرده اند. و استاد شهبازی این شراب را هر لحظه و به هر طریق ممکن و با تمام قدرت و توان به ما می رسانند.از این گرداب بیا بیرون. راه حل--» فضاگشایی.در گشاد عقده ها گشتی تو پیرعقده ی چندی دگر بگشاده گیر(مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۵۶۱)حضرت مولانا می فرمایند: این عقده هایی که با رفتن از یک فکر به فکر دیگر ساختی، با فکر قابل گشودن نیست. اصلا ارزش گشودن ندارد. که همه خیال است. راه حل بی اهمیت کردن فکر ها، احساسها و همانیدگی ها و خالی کردن آنها از مرکز است.وهم و فکر و حس و ادراک شماهمچو نی دان مرکب کودک، هلا(مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۳۴۴۴ )با اشاره به بیت دیگری یک راه حل عملی که به من بسیار کمک کرد بیان می کنم و امیدوارم که برای شما هم کارگر باشد.لوله ها بر بند و پر دارش زِ خُمگفت غُضوا عَن هوا اَبصارَکُم(مولوی،مثنوی،دفتر اول ،بیت ۲۷۱۴)وقتی یک وضعیت یا یک چالشی شما را به سمت فکر پشت فکر و هیجانات ذهنی می کشد، یک لحظه عقب بکشید و آن چیز را در برابر زندگی بی اهمیت کنید.این طوری احساس و هوا که باد است فروکش می کند . سپس سعی کنید فکر را آرام کنید.از طریق خلوت کردن، سکوت کردن، تغییر فضا، تکرار ابیات.تکرار ابیات در این مرحله بسیااار کمک کننده است. و این گونه آتش که وسوسه ی ذهن است از هیزم جدا می شود. حالا نه بادی هست و نه آتشی. در سکوت و آرامش هیزم را که همان همانیدگی و منشاء اصلی آتش است، شناسایی می کنیم و از مرکز بیرون می کنیم.زندگی کافی است. تنها نگاهمان به زندگی ، به سکوت و سکون درون است. و می پذیریم همه چیز همانطور که هست، باشد. نیروی زندگی هر چیز را که نپذیرفته ایم و مدام با فکر در حال کنترل آن هستیم، سامان نخواهد داد و این من ذهنی خروب، از آن خرابه ای خواهد ساخت.لوله ها بر بند و پر دارش زِ خُمگفت غُضوُا عَن هوا اَبصارَکُم(۲۷۱۴مولوی،مثنوی،دفتر اول ،بیت )والسلاممهزاد از زنجانt.me/GanjeHozourMessages