سه روز تا آغاز فصل تازهٔ لیگ برتر انگلستان باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از گرت بیل، ست…

سه روز تا آغاز فصل تازهٔ لیگ برتر انگلستان باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از گرت بیل، ستارهٔ سابق تاتنهام که با شمارهٔ ۳، بسیاری را مجذوب خود کرد.مگر بیل مهاجم نبود؟ چرا شمارهٔ ۳؟ او ابتدا در پست مدافع چپ به میدان می‌رفت و کم‌کم تحت نظر هری رد‌نپ از خط دفاع فاصله گرفت و پیش آمد. هوش فضایی و پاس‌های بلند دقیق گرت برای یک مدافع چپ، ویژگی‌ای کم‌نظیر به‌شمار می‌رفت.شاید بتوان شب ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ در جوزپه مه‌آتزا را نقطهٔ عطف دوران حرفه‌ای او نامید. تاتنهام در ۳۵ دقیقهٔ ابتدایی بازی ۴ گل دریافت کرده بود؛ گومز اخراج شده بود و لوکا مودریچ جهت آوردن دروازه‌بان جایگزین از زمین خارج شده بود.نیمهٔ دوم از راه رسید و هواداران ایتالیایی حاضر بیش از آن‌که برای بازگشت تاتنهام احتمالی را در نظر بگیرند، از تیم‌شان می‌خواستند که با گل‌های بیشتر، بازی به‌یادماندنی‌تری را بر جای بگذارند.آرزوی آن‌ها به آسمان‌ها رسید و پذیرفته شد: بازی به‌یادماندنی‌تر شد؛ اما شاید خواسته را دقیق بیان نکرده بودند. جوانه‌ای از زیر خاک چالش‌ها بیرون آمده بود که قرار بود درختی شود. گرت، مایکون را به سخره گرفت و هت‌تریک کرد: اولین گل با فراری از عمق و رهانیدن توپ به سمت تیر سمت مخالف، دومی با بی‌رحمی به همان گوشه و سومی هم با پای چپ در دقیقهٔ ۹۱؛ بازی از ۴ بر ۰ به ۴ بر ۳ رسید و نفس در سینهٔ افعی‌ها حبس شد. شاید اگر سوت پایانی در کار نبود، چهارمی و پنجمی هم در راه بودند.در هر صورت، بازی برگشتی نیز در کار بود تا از این فرضیه دفاع کند. دو هفته بعد، اینتری‌ها که تقاص دست‌کم گرفتن مرد ولزی را با کاهش تفاضل گل داده بودند، توجه ویژه‌تری به او داشتند. با این وجود، او باز هم بارها مایکون را مات و مبهوت گذاشت و با سانترهای دقیق، کراوچ و پاولیوچنکو را صاحب گل کرد تا نتیجه ۳ بر ۱ رقم بخورد.طلوع گرت بیل با شمارهٔ ۳ و ۳ گلش مقابل اینتر بود؛ خود او نیز بعدها به این موضوع اعتراف کرده و آن شب را پلهٔ اصلی‌ای می‌نامد که در مسیر اعتماد به توانایی‌های خود، از آن بالا رفته‌است. پس از آن شب‌ها، داستان تازه آغاز شد و بیل کم‌کم به همان بازیکنی تبدیل شد که سال‌ها از جادویش لذت بردیم.«Soshiyant Nr»@foot_twitteسه روز تا آغاز فصل تازهٔ لیگ برتر انگلستان باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از گرت بیل، ستارهٔ سابق تاتنهام که با شمارهٔ ۳، بسیاری را مجذوب خود کرد.مگر بیل مهاجم نبود؟ چرا شمارهٔ ۳؟ او ابتدا در پست مدافع چپ به میدان می‌رفت و کم‌کم تحت نظر هری رد‌نپ از خط دفاع فاصله گرفت و پیش آمد. هوش فضایی و پاس‌های بلند دقیق گرت برای یک مدافع چپ، ویژگی‌ای کم‌نظیر به‌شمار می‌رفت.شاید بتوان شب ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ در جوزپه مه‌آتزا را نقطهٔ عطف دوران حرفه‌ای او نامید. تاتنهام در ۳۵ دقیقهٔ ابتدایی بازی ۴ گل دریافت کرده بود؛ گومز اخراج شده بود و لوکا مودریچ جهت آوردن دروازه‌بان جایگزین از زمین خارج شده بود.نیمهٔ دوم از راه رسید و هواداران ایتالیایی حاضر بیش از آن‌که برای بازگشت تاتنهام احتمالی را در نظر بگیرند، از تیم‌شان می‌خواستند که با گل‌های بیشتر، بازی به‌یادماندنی‌تری را بر جای بگذارند.آرزوی آن‌ها به آسمان‌ها رسید و پذیرفته شد: بازی به‌یادماندنی‌تر شد؛ اما شاید خواسته را دقیق بیان نکرده بودند. جوانه‌ای از زیر خاک چالش‌ها بیرون آمده بود که قرار بود درختی شود. گرت، مایکون را به سخره گرفت و هت‌تریک کرد: اولین گل با فراری از عمق و رهانیدن توپ به سمت تیر سمت مخالف، دومی با بی‌رحمی به همان گوشه و سومی هم با پای چپ در دقیقهٔ ۹۱؛ بازی از ۴ بر ۰ به ۴ بر ۳ رسید و نفس در سینهٔ افعی‌ها حبس شد. شاید اگر سوت پایانی در کار نبود، چهارمی و پنجمی هم در راه بودند.در هر صورت، بازی برگشتی نیز در کار بود تا از این فرضیه دفاع کند. دو هفته بعد، اینتری‌ها که تقاص دست‌کم گرفتن مرد ولزی را با کاهش تفاضل گل داده بودند، توجه ویژه‌تری به او داشتند. با این وجود، او باز هم بارها مایکون را مات و مبهوت گذاشت و با سانترهای دقیق، کراوچ و پاولیوچنکو را صاحب گل کرد تا نتیجه ۳ بر ۱ رقم بخورد.طلوع گرت بیل با شمارهٔ ۳ و ۳ گلش مقابل اینتر بود؛ خود او نیز بعدها به این موضوع اعتراف کرده و آن شب را پلهٔ اصلی‌ای می‌نامد که در مسیر اعتماد به توانایی‌های خود، از آن بالا رفته‌است. پس از آن شب‌ها، داستان تازه آغاز شد و بیل کم‌کم به همان بازیکنی تبدیل شد که سال‌ها از جادویش لذت بردیم.«Soshiyant Nr»@foot_twitte