🔻ادلب؛ آغاز مرحله تازه‌ای از رقابت اسرائیل و ترکیه در سوریه🔻 حمله هوایی اسرائیل به پایگاه نظامی ابو…

🔻ادلب؛ آغاز مرحله تازه‌ای از رقابت اسرائیل و ترکیه در سوریه🔻 حمله هوایی اسرائیل به پایگاه نظامی ابوالظهور در استان ادلب سوریه در ۱۸ اوت ۲۰۲۶، صرفاً یک عملیات نظامی علیه زیرساخت‌های سوریه نیست، بلکه نشانه‌ای مهم از ورود رقابت اسرائیل و ترکیه در سوریه به مرحله‌ای جدید است؛ مرحله‌ای که در آن آینده ساختار امنیتی سوریه، میزان نفوذ آنکارا و تل‌آویو و حتی نحوه بازسازی توان نظامی دولت جدید دمشق به موضوعی مناقشه‌برانگیز میان بازیگران منطقه‌ای تبدیل شده است. در این حمله که بنا بر گزارش‌ها در چند موج انجام شد، باند پرواز و بخش‌هایی از تأسیسات پایگاه هدف قرار گرفت و تلفاتی گزارش نشد. اهمیت حادثه زمانی بیشتر شد که اسرائیل اعلام کرد اقدام آن در واکنش به احتمال استقرار نیرو‌های ترکیه در این پایگاه صورت گرفته است.🔻 اهمیت ابوالظهور در این است که پایگاه مذکور صرفاً یک تأسیسات نظامی در جغرافیای سوریه نیست؛ بلکه در صورت بازسازی و تجهیز مجدد می‌تواند بخشی از زیرساخت امنیتی جدید سوریه باشد. ترکیه پس از سقوط حکومت بشار اسد یکی از مهم‌ترین حامیان دولت جدید دمشق بوده و تلاش کرده است از طریق همکاری‌های امنیتی، آموزش نظامی و حمایت از بازسازی ساختار‌های دفاعی سوریه، جایگاه خود را در نظم سیاسی و امنیتی جدید این کشور تثبیت کند. از نگاه اسرائیل، اما ایجاد زیرساخت‌های نظامی جدید در سوریه، به‌ویژه زیرساخت‌هایی که ممکن است با حمایت ترکیه توسعه پیدا کنند، می‌تواند آزادی عمل هوایی اسرائیل را محدود کرده و موازنه امنیتی مطلوب تل‌آویو را تغییر دهد.🔻 از این منظر، حمله به ابوالظهور را می‌توان یک پیام هم‌زمان به دمشق و آنکارا دانست. پیام اسرائیل به دمشق این است که بازسازی توان نظامی سوریه نمی‌تواند بدون درنظرگرفتن ملاحظات امنیتی اسرائیل صورت گیرد؛ اما پیام مهم‌تر برای ترکیه آن است که تل‌آویو با تبدیل سوریه به حوزه نفوذ نظامی گسترده آنکارا موافق نیست. در واقع، مسئله اصلی دیگر تنها آینده دولت سوریه نیست، بلکه این پرسش مطرح شده است که چه بازیگری قرار است معماری امنیتی سوریه پس از جنگ داخلی را شکل دهد.🔻 واکنش ترکیه نیز نشان‌دهنده حساسیت بالای آنکارا نسبت به این تحول است. ترکیه حمله اسرائیل را محکوم کرده و بر ضرورت حفظ تمامیت ارضی و حاکمیت سوریه تأکید کرده است. این موضع‌گیری با سیاست گسترده‌تر آنکارا در قبال سوریه نیز همخوانی دارد؛ سیاستی که بر حفظ یکپارچگی سرزمینی سوریه، حمایت از دولت مرکزی دمشق و جلوگیری از شکل‌گیری ترتیبات امنیتی‌ای استوار است که بتواند نفوذ ترکیه را محدود کند. وزارت خارجه ترکیه نیز در روز‌های اخیر بار دیگر بر مخالفت خود با اقدامات اسرائیل در خاک سوریه و حمایت از تمامیت ارضی این کشور تأکید کرده است.🔻 در مقابل، اسرائیل تلاش می‌کند اقدام خود را نه به‌عنوان آغاز یک تقابل مستقیم با ترکیه، بلکه به‌عنوان اقدامی پیشگیرانه برای حفظ «وضعیت امنیتی موجود» معرفی کند. تل‌آویو مدعی است که استقرار احتمالی نیرو‌های ترکیه در نزدیکی حلب می‌توانست این وضعیت را تغییر دهد و تهدیدی برای امنیت اسرائیل ایجاد کند. همین استدلال نشان می‌دهد که مسئله ترکیه برای اسرائیل به‌تدریج از یک موضوع سیاسی به یک متغیر امنیتی تبدیل شده است.🔻 بااین‌حال، احتمال تبدیل این تنش به جنگ مستقیم میان اسرائیل و ترکیه در کوتاه‌مدت همچنان پایین است. هر دو کشور به‌خوبی می‌دانند که برخورد نظامی مستقیم می‌تواند پیامد‌هایی بسیار فراتر از سوریه داشته باشد. ترکیه عضو ناتو است و اسرائیل نیز از حمایت راهبردی ایالات متحده برخوردار است. از همین رو، محتمل‌ترین مسیر در مرحله بعد، افزایش رقابت غیرمستقیم و تلاش هر دو طرف برای تثبیت موقعیت خود در سوریه خواهد بود، نه ورود فوری به جنگ مستقیم.⬅️متن کامل گزارش ارشیا امینی، کارشناس ارشد روابط بین‌الملل را درسایت فرهیختگان بخوانید.🌐 FarhikhteganOnline.ir🔻 @FarhikhteganOnline