فراگشت | روزی که بریتانیا دو ناو جنگی عثمانی را دزدید: جرقه‌ای که خاورمیانه را به آتش کشیدتابستان ۱…

فراگشت | روزی که بریتانیا دو ناو جنگی عثمانی را دزدید: جرقه‌ای که خاورمیانه را به آتش کشیدتابستان ۱۹۱۴ میلادی؛ بنادر بریتانیا میزبان یکی از عجیب‌ترین و دراماتیک‌ترین تراژدی‌های تاریخ دیپلماسی بین‌الملل بود.مردم امپراتوری عثمانی ماه‌ها از نان شب خود زده بودند، طلاهای خانگی‌شان را به صندوق‌های اعانات عمومی ریخته بودند و حتی با مالیات بر دام، پول خرید دو ناو جنگی فوق‌پیشرفته و مدرن به نام‌های «رشادیه» و «سلطان عثمان اول» را جور کرده بودند تا امنیت دریاها را بخرند.کار ساخت این غول‌های آهنین در کارخانه‌های کشتی‌سازی انگلیس به پایان رسیده بود و ملوانان عثمانی برای تحویل‌شان به بندر نیوکاسل رفته بودند. اما در آستانه‌ی شعله‌ور شدن آتش جنگ جهانی اول، وینستون چرچیل، وزیر وقت نیروی دریایی بریتانیا، با یک فرمان چکشی دستور داد ارتش انگلیس هر دو ناو را به زور مصادره کند و به خدمت نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا درآورد؛ دزدی دریایی عریان در مقیاس دولتی که تیر خلاص را به روابط شکننده‌ی دو کشور زد.این اقدام تحقیرآمیز، خشم عمومی سرکوب‌شده‌ای را در عثمانی منفجر کرد که دولت وقت را ناچار ساخت به سمت متحدی دیگر بگردد.آلمان قیصری از این خلاء نهایت بهره را برد و عثمانی دل‌شکسته و خشمگین را به دالان اتحاد با خود و ورود به جنگ جهانی اول هل داد.نام ناوهای مصادره‌شده به «اِجین» و «اگین کورت» تغییر کرد، اما موج ضربه‌ی این سرقت سیاسی تاریخ ژئوپلیتیک خاورمیانه را برای همیشه تغییر داد؛ رویدادی گمشده که ثابت می‌کند چگونه یک تصمیم خودخواهانه‌ی استعماری می‌تواند سرنوشت یک ملت و نقشه‌ی یک قاره را دگرگون کند.آنچه خواندید برگرفته از کتاب «صلحی که همه صلح‌ها را پایان داد» (A Peace to End All Peace) نوشته‌ی دیوید فرامکین (David Fromkin) بود./فراز@farazdaily