🍃🍃شهر برای سالمندان و کودکان مانند میدان جنگ است🖌۶۸ درصد علل تصادفات پایتخت، بنا بر اعلام پلیس راهو…
انتشار: 2026/08/16 14:31 UTCدریافت: 2026/08/17 06:24 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/17 06:24 UTC
🍃🍃شهر برای سالمندان و کودکان مانند میدان جنگ است🖌۶۸ درصد علل تصادفات پایتخت، بنا بر اعلام پلیس راهور تهران بزرگ، به عوامل روانی و هیجانی رانندگان مربوط است؛ خشم، خستگی و بیتوجهی در صدر این عوامل قرار دارند. برای نمونه خبر دیگری از یزد، تصویر نگرانکنندهتری از وضعیت ایمنی در کشور نشان میدهد: رئیس مرکز اورژانس استان یزد اعلام کرده است که در چهار ماه نخست امسال، از میان ۸۳ هزار و ۷۰۰ تماس با اورژانس، بیش از ۷ هزار و ۳۰۰ تماس مربوط به سوانح رانندگی بوده است. این اعداد را نباید صرفاً آمار تصادف دانست؛ پشت هر عدد، انسانی است که ممکن است زندگیاش برای همیشه تغییر کرده باشد.اما اصلاً شهر امن چه شهری است؟ شهری که در آن یک زن سالمند بتواند بدون هراس از خیابان عبور کند، بازنشسته بتواند با آرامش از خانه بیرون بیاید، کودک بتواند مسیر مدرسه یا پارک را طی کند و عابر پیاده احساس نکند که هر لحظه ممکن است قربانی شتاب و عصبانیت یک راننده شود. شهر امن فقط شهری با دوربین و جریمه و آمبولانس بیشتر نیست؛ شهری است که خیابان، حملونقل عمومی، پیادهرو، گذرگاه، فضای عمومی و حتی رفتار اجتماعی در آن بر اساس امنیت و کرامت انسانها سامان یافته باشد. در چنین شهری، سالمند و کودک مجبور نیستند خودشان را با خشونت و بینظمی شهر وفق بدهند؛ این شهر است که باید خود را با نیازهای آنان سازگار کند.و شاید مهمتر اینکه نباید هر تصادف را یک حادثه منفرد و بیربط به سایر مسائل اجتماعی ببینیم. خشم در خیابان، فرسودگی روانی، بیحوصلگی، شتاب، بیتوجهی به جان دیگری و احساس ناامنی، همه میتوانند ریشههای مشترکی داشته باشند. وقتی انسانها زیر فشارهای اقتصادی و اجتماعی، اضطراب و فرسودگی زندگی میکنند و همزمان شهر نیز کمترین مجال را برای آرامش و امنیت آنان فراهم نمیکند، حادثه رانندگی فقط اشتباه راننده نیست؛ بخشی از تصویری بزرگتر از کیفیت زندگی و وضعیت اجتماعی ماست. کشوری که در آن کودک، زن، سالمند و بازنشسته نتوانند با خیال آسوده در شهر رفتوآمد کنند، فقط با مشکل ترافیک مواجه نیست؛ با مسئلهای عمیقتر به نام ناامنی اجتماعی روبهروست.اتحاد بازنشستگان @etehad_bazn

