لذتِ دیدن و رهایی از تملکچرا وقتی چیزی زیباست، اولین فکرمان این است که باید مال ما باشد؟لباس زیبایی…

لذتِ دیدن و رهایی از تملکچرا وقتی چیزی زیباست، اولین فکرمان این است که باید مال ما باشد؟لباس زیبایی پشت ویترین می‌بینیم، جواهری چشممان را می‌گیرد، خانه‌ای زیبا یا چیزی که دوستش داریم می‌بینیم و ناگهان میل به داشتنش در ما شکل می‌گیرد؛ انگار اگر مال ما نباشد، چیزی کم داریم.اما وقتی غروب را می‌بینیم، نمی‌خواهیم صاحبش شویم.وقتی به دریا، یک گل یا درختی زیبا نگاه می‌کنیم، فقط نگاه می‌کنیم و لذت می‌بریم. زیبایی را می‌بینیم، بدون اینکه بخواهیم آن را به «مال من» تبدیل کنیم.شاید از جایی به بعد، ایگو وارد می‌شود و لذت را به تملک تبدیل می‌کند:«اگر زیباست، باید مال من باشد.»و همین «باید»، نیاز می‌سازد؛ و وقتی به آن نمی‌رسیم، رنج شروع می‌شود.اما تملک فقط آزادی را از ما نمی‌گیرد؛ ترسِ از دست دادن را هم با خود می‌آورد. از لحظه‌ای که چیزی را «مال من» می‌نامیم، آرامشمان هم به ماندنِ آن وابسته می‌شود.شاید لازم نیست هر چیزی را که دوست داریم، داشته باشیم.گاهی کافی است ببینیم، لذت ببریم و اجازه بدهیم زیبایی، همان‌طور که هست، زیبا بماند.آزادی یعنی بتوانی چیزی را عمیقاً دوست داشته باشی، از زیبایی‌اش لذت ببری، بی‌آنکه بخواهی آن را مال خود کنیخودشناشی و آگاهی☘