آنگاه که جهان از آنها پرسید که چگونه هنوز ایستادهاید؟ -لبخند زدند و گفتند ما به امید تکیه نکردیم…
انتشار: 2026/08/18 05:49 UTCدریافت: 2026/08/18 20:20 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/18 20:20 UTC
آنگاه که جهان از آنها پرسید که چگونه هنوز ایستادهاید؟ -لبخند زدند و گفتند ما به امید تکیه نکردیم ما با زخمهایمان پیمان بستیم.. هر شکستی بر ما گذشت استخوانی بر ستون وجودمان استوار شد و هر اندوهی که خواست ما را خم کند به ما آموخت چگونه به ریشههایمان پایبند باشیم. @donyaye_rangitar
پستهای تلگرام — 🌻دنیای رنگیتر
از من فقط خبر داشت، همین.مثل مردمی که میدانند جایی از جهان جنگ است. •رسول ادهمى@donyaye_rangitar و شب به خیر..
دلگرم کنندهترین حقیقت تاریخ؛خدا حواسش به قلبت هست.@donyaye_rangitar
آری!بیش از اندازه دوست داشتنبیماری است!نباید بیش از اندازه دوست داشتمردم به آن احتیاج ندارندمزاحمشان میشود...رومن رولان@donyaye_rangitar
غمگینم میکرد،اما نمیتوانستم رهایش کنم؛گمان میکردم او آخرین کسی است که در من حسی ایجاد میکند...@donyaye_rangitar
یه جمله ی بی نظیری توی یه کتاب خوندم؛ نوشته بود که :«هر چیزی وقت خودش رو میخواد؛ نه گل قبل از وقتش شکوفه میزنه؛ نه خورشید قبل از وقتش غروب میکنه؛ نه پروانه قبل از وقتش از پیله رها میشه؛ نه آسمونِ تاریک قبل از وقتش روشن میشه؛ نه درختا قبل از وقتشون سبز میشن! منتظر بمون چیزی هر آنچه که نیاز داری در زمان درستش ب تو میرسه!» من چند بار این جمله رو توی زندگیم با همه وجود حس کردم🙏💫@donyaye_rangitar
برای شاد بودن، میبایست که عشق ورزید. هرچه میخواهد باشد. گلدانی کوچک، پرندهای آنسوی پنجره، یا عابری میان خیابانهای دلت. بدون عشق، هیچ چیز این زندگی زیبا نیست ...@donyaye_rangitar