أتخيل لمسة يدك فيحدثُ في صدريشيءٌ يشبه فتح النوافذ.«گرفتنِ دستت را تصور می‌کنم و در سینه‌امچیزی شبی…

مِن جُرحكي كُنا وَخُلقنالَكي يازَهراء. «از زخمِ تو بودیم و برایِ تو خلق شدیم یا زهرا...» #ياأنس‌بيت‌علي@divar_neveshtha

@divar_neveshthaتسكنينني كالغيمةِ في عتمةِ السماء،أشعرُ بما يعتريكِ بصمتٍ تام،وأدركُ وجعكِ الخفيَّ قبل أن تبتسمي.«چون اَبری در تاریکیِ آسمان در من ساکنی،در سکوتی مطلق آنچه را بر تو می‌گذرد احساس می‌کنم،و پیش از آنکه لبخند بزنی، دردِ پنهانت را درک می‌کنم.» #نزار_قبانیترجمه: #زهراءسادات_موسوی@divar_neveshtha

@divar_neveshtha@divar_neveshtha

‏أتذكرك فجأةً أثناء الإنشغال، مثل يدٍ دافئة تُوضع على كتف أحدهم... فيعرف بأنها يدُ شخصٍ عزيز دون أن يجفل. «مابین کارهام یکباره به یادت می‌افتم، مثل دستِ گرمی که رویِ شونه‌یِ کسی گذاشته میشه ولی پسش نمیزنه چون میدونه دستِ کدوم عزیزیه...» #عربیات@divar_neveshtha

و من خدّيهايسرق الورد ألوانه. «و گُل رنگش رااز گونه‌هایِ او ميدزدد...» #عربیات@divar_neveshtha

لعله خيرا للكلام ان يختنق في صدركبدلا من قوله لمن لايعرف كيف يتلقاه منك...«شايد بهتر است حرف‌هايت در سينه‌ات خفه شوند،به جاىِ اينكه براى كسى بازگويشان كنی كه توانايىِ درک تو را ندارد...» #عربیات@divar_neveshtha