❇️به بهانه روز کارمند؛به احترام کارکنان شهرداری تهران 🔘تقویم، امروز را «روز کارمند» نامیده است؛اما…

❇️به بهانه روز کارمند؛به احترام کارکنان شهرداری تهران 🔘تقویم، امروز را «روز کارمند» نامیده است؛اما شهر، هر روز به یاد می‌آورد که پشت هر خدمت، هر خیابان پاکیزه، هر بوستان آباد، هر پرونده‌ای که به مقصد می‌رسد و هر چراغی که روشن می‌ماند، یک انسان ایستاده است.🔘چهارم شهریور، بهانه‌ای است برای گفتن یک «خسته نباشید» به همه کارکنان شهرداری تهران؛به رسمی‌ها و قراردادی‌ها، به نیروهای شرکتی و پیمانکاری، به کارگران و کارکنان خدمات شهری، به نیروهای فنی، اجرایی، اداری و پشتیبانی؛ به آنان که در ساختمان‌های شهرداری کار می‌کنند و آنان که بخش مهمی از ساعات زندگی‌شان را در خیابان‌های تهران می‌گذرانند.به همه شما؛روزتان مبارک.اما شهردارچی نمی‌خواهد این تبریک را با چند جمله آراسته و آشنا به پایان ببرد.چرا که اگر قرار است از «کارمند» سخن بگوییم، باید پیش از هر چیز، صدای او را بشنویم.🔘در آخرین نظرسنجی «شهردارچی» درباره عملکرد معاونت سرمایه انسانی شهرداری تهران، ۹۵ درصد از کارکنانی که در نظرسنجی شرکت کردند، از عملکرد این معاونت اعلام نارضایتی کرده‌اند.🔘این عدد، آن‌قدر بزرگ است که نمی‌توان آن را پشت واژه‌های رسمی پنهان کرد؛نمی‌توان آن را به یک «نتیجه نظرسنجی» تقلیل داد؛و نمی‌توان با چند جمله تبریک مناسبتی از کنار آن گذشت.۹۵ درصد، یک عدد نیست؛ یک صداست.🔘صدای کسانی که هر روز برای اداره این شهر کار می‌کنند و شاید امروز، بیش از هر چیز، می‌خواهند بدانند آیا صدایشان شنیده می‌شود؟🔘سرمایه انسانی، اصطلاحی زیبا در ادبیات مدیریتی است؛ اما سرمایه، وقتی معنا دارد که قدر دانسته شود. نمی‌توان از «سرمایه انسانی» سخن گفت و در همان حال، از خستگی، تبعیض، ناامیدی، بی‌انگیزگی یا مطالبات انباشته کارکنان غافل ماند.🔘کارمند، ردیف سازمانی نیست.نیروی انسانی، یک عنوان اداری نیست.پشت هر حکم، هر قرارداد و هر کارت شناسایی، یک زندگی ایستاده است.🔘کسی که صبح زود از خانه بیرون می‌آید،کسی که در گرما و سرما در خیابان‌های شهر کار می‌کند،کسی که ساعت‌ها پشت میز پاسخ‌گوی مردم است،کسی که شب و روزش را با شیفت و مأموریت تنظیم می‌کند،و کسی که گاهی با وجود همه دشواری‌ها، هنوز تلاش می‌کند چرخ این شهر از حرکت نایستد.🔘تهران را فقط مدیران اداره نمی‌کنند؛تهران را هزاران انسان می‌گردانند که شاید کمتر دیده می‌شوند، اما نبودنشان خیلی زود دیده خواهد شد.🔘از این منظر، روز کارمند برای مدیریت شهری نیز باید روز تأمل باشد؛ روزی برای پرسیدن، نه فقط پاسخ دادن.🔘اگر ۹۵ درصد از شرکت‌کنندگان یک نظرسنجی، ناراضی‌اند، پرسش اصلی این نیست که «چرا این عدد به دست آمده؟»پرسش مهم‌تر این است:❓چه باید کرد تا فردا، این ۹۵ درصد به امید تبدیل شود؟🔘شهرداری تهران، پیش از آنکه سازمانی بزرگ باشد، جامعه‌ای بزرگ از انسان‌هایی است که کیفیت زندگی کاری آنان، بی‌تردید بر کیفیت خدمتی که به شهروندان ارائه می‌شود اثر می‌گذارد.🔘کارمند خسته، شهر خسته می‌سازد؛کارمند بی‌انگیزه، خدمت بی‌روح ارائه می‌کند؛اما کارمندی که احساس کند دیده می‌شود، عدالت را لمس می‌کند و صدایش شنیده می‌شود، می‌تواند بخشی از امید را به شهری بازگرداند که هر روز بیش از پیش به امید نیاز دارد.🔻از همین رو، شهردارچی در روز کارمند، در کنار تبریک، یک مطالبه هم دارد:صدای کارکنان را بشنوید؛نه فقط وقتی نظرسنجی برگزار می‌شود،بلکه وقتی تصمیم گرفته می‌شود.به دغدغه‌هایشان پاسخ دهید؛نه فقط در بخشنامه‌ها،بلکه در زندگی واقعی آنان.و «سرمایه انسانی» را از یک عبارت مدیریتی، به یک باور عملی تبدیل کنید.🔘چهارم شهریور، بر همه کارکنان شهرداری تهران مبارک؛بر رسمی، قراردادی، شرکتی و کارگر؛بر آنکه پشت میز است و آنکه در خیابان؛بر آنکه نامش در ساختار سازمانی دیده می‌شود و آنکه شاید سهمش از دیده‌شدن، تنها رد شدن از کنار ما در شلوغی یک روز کاری باشد.🔘امروز، روز شماست؛اما شاید بهترین تبریک به شما این نباشد که بگوییم «ارزشمندید».🔘بهتر است کاری کنیم که خودتان این ارزش را در رفتار سازمانی، در عدالت، در امنیت شغلی، در احترام و در شنیده‌شدن لمس کنید.چون شهر، فقط با بتن و آسفالت و برج و بزرگراه ساخته نمی‌شود.شهر را انسان‌ها می‌سازند.و هیچ شهری بزرگ‌تر از انسان‌هایی نیست که هر روز آن را می‌گردانند.چهارم شهریور، روز کارمند، بر همه کارکنان شریف شهرداری تهران مبارک.✍️شورای سیاستگذاری شهردارچی@didebanshahri 👈ble.ir/join/AnSKXseSXm 👈