اخراج سردبیر نشریه آمریکایی پس از افشای بحران در ناو آبراهام لینکلن🔹️وزارت جنگ آمریکا در اقدامی تلا…

🎯 مغز افرادی که به دو یا سه زبان صحبت می‌کنند، اغلب جوان‌تر به نظر می‌رسد♦️واشینگتن ‌پست، ریچارد سیما — پژوهشگران شواهدی یافته‌اند که نشان می‌دهد صحبت‌کردن به بیش از یک زبان هم نحوۀ کارکرد مغز را تغییر می‌دهد و هم ساختار آن را. مغز افراد چندزبانه دائماً در حال پایش چیزهایی است که می‌شنوند و می‌گویند و آن‌ها را با زبان‌هایی که می‌دانند تطبیق می‌دهد. این چالش مداوم برای توجه‌کردن، تشخیص‌دادن و تصمیم‌گرفتن دربارهٔ اینکه از کدام زبان استفاده کنند -و از کدام زبان استفاده نکنند- ظاهراً مغز را تمرین می‌دهد و انعطاف‌پذیری و مقاومت آن را افزایش می‌دهد. ♦️یک پژوهش نشان داد که وقتی وظایف مشابهی به افراد تک‌زبانه و چندزبانه سپرده می‌شود، مغز چندزبانه‌ها در مقایسه با افراد تک‌زبانه‌، فعالیت مغزی کمتری داشت؛ موضوعی که نشان می‌دهد دانستن زبان‌های بیشتر، مغز آن‌ها را کارآمدتر کرده است. افزایش کارآمدی مغز در دوران سالمندی اهمیت زیادی دارد، به‌ویژه اگر تغییرات پاتولوژیکی در مغز رخ دهند که می‌توانند به بیماری‌هایی مانند آلزایمر منجر شوند. الن بیالیستوک از دانشگاه یورک می‌گوید مغزی که کارآمدتر است، ممکن است بتواند علی‌رغم کندشدن‌هایی که با افزایش سن یا بیماری به وجود می‌آیند، برای مدت طولانی‌تری به کار خود ادامه دهد.♦️پژوهشی دیگر نشان می‌دهد کشورهایی که زبان‌های بیشتری در آن‌ها صحبت می‌شود، با روند کندتر پیری مغز ارتباط دارند. در مقابل، صحبت‌کردن فقط به یک زبان با تقریباً دو برابر شدن خطر پیری شتاب‌گرفتهٔ مغز ارتباط دارد. پژوهش‌های بعدی نشان دادند مغز افرادی که به دو یا سه زبان صحبت می‌کردند، شش سال جوان‌تر به نظر می‌رسید. مغز افرادی که به چهار زبان صحبت می‌کردند، ۱۳ سال جوان‌تر به نظر می‌رسید.♦️به نظر می‌رسد دانستن زبان‌های بیشتر، ذخیرهٔ شناختی را افزایش می‌دهد؛ یعنی توانایی مغز برای سازگارشدن و جبران‌کردنِ تغییرات زیستی ناشی از افزایش سن یا بیماری. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افراد دوزبانه، دیرتر به زوال عقل مبتلا می‌شوند و حتی در صورت تشخیص آلزایمر، می‌توانند مدت طولانی‌تری عملکرد خود را حفظ کنند.🔗 واشینگتن ‌پست| ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۶| This skill may keep your brain younger. Here’s how to learn it🔗 ریچارد سیما؛ روزنامه‌نگار علمی است که ستون «مغز مهم است» را در واشینگتن ‌پست می‌نویسد.@tarjomaanweb🆔 @commac

🔸پارادوکس هوش مصنوعی دراتاق‌های خبر؛ تهدید مرجعیت یا ابزار تعالی رسانه؟خدانظر خواجه- خبرنگار ایرنا🔹همزمان با گسترش کاربرد هوش مصنوعی در رسانه‌ها، کارشناسان و فعالان این حوزه بر این باورند که این فناوری می‌تواند سرعت، دقت و کیفیت تولید خبر را افزایش دهد، اما در عین حال اگر بدون نظارت انسانی و رعایت اصول حرفه‌ای به‌کار گرفته شود، تهدیدی جدی برای اعتبار رسانه‌ها و اعتماد عمومی خواهد بود.🔹 گسترش فزاینده فناوری هوش مصنوعی در سال های اخیر و سرعت و دقت آن در تهیه و تنظیم محتواهای خبری، موجب تردیدهایی درباره آینده حوزه روزنامه‌نگاری شده‌است و هدف این گزارش بررسی این مساله است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند جایگزین عوامل انسانی اتاق خبر شود یا همانند دستیار عمل خواهدکرد، زیرا هوش مصنوعی در روزنامه‌نگاری، دو چهره متفاوت دارد؛ از یک سو به خبرنگاران برای تحلیل داده‌های کلان، ایده‌پردازی، ترجمه، تهیه گزارش‌های آماری و شخصی‌سازی محتوا کمک می‌کند و از سوی دیگر، خطر انتشار اخبار جعلی، تولید محتوای ساختگی و کاهش خلاقیت و تفکر انتقادی را به همراه دارد.irna.ir/xjY47b@IRNA_1313%F0%9F%86%94 @commac

🎯 از اخبار فرا کنید! اما گریزی از اخبار نیست— آیا می‌توانیم انسانیت را از الگوریتم‌ها پس بگیریم؟🔴 «از اخبار فرار کنید!» این تیتر مجلۀ شمارۀ ۱۵ ترجمان بود. شش سال پیش، در پروندۀ ویژه‌ای دربارۀ اخبار، از مضرات پیگیری شبانه‌روزی اخبار گفتیم و از آسیبی حرف‌ زدیم که هجوم «اخبار فوری» می‌تواند به اندیشه و استدلال بزند. این شش سال، مملو از دگرگونی‌های عظیم و خبرهای خوب و بد بوده است. چیزهای بسیاری عوض شده‌، اما در همۀ این فراز و نشیب‌ها، سلطنت اخبار فوری پابرجا مانده است.🔴 رویۀ ترجمان در تمام این مدت کمابیش ثابت بوده است. همچنان فکر می‌کنیم آنچه از خرده‌اطلاعات و تیترهای هیجانی مهم‌تر است، آگاهی از بسترها و چشم‌اندازهایی است که خبرها در آن معنا می‌شود. بدون داشتنِ دیدی عمیق، در اخبار گم می‌شویم. مجلۀ ترجمان، به‌عنوان اساس کار ما، تلاش کرده است تا با محتواگردانی در فضای علوم انسانی، روندهای مهم را نشان دهد و بسترهای بهتراندیشیدن را فراهم کند.🔴 این روزها، در آستانۀ عصر هوش مصنوعی، لازم است قدم‌های بیشتری برداریم. این فناوری جدید، دنیای تازه‌ای پیش پایمان گذاشته است. قابلیت‌های خارق‌العاده‌اش نه‌تنها بسیاری از ناممکن‌ها را ممکن کرده، بلکه آن‌ها را در دسترس عموم نیز قرار داده است. مدل‌های پیچیدۀ هوش مصنوعی انبوهی از کارهای سخت و وقت‌گیر را برعهده گرفته‌اند تا ما با فراغ بال بیشتری، در دنیای خبرها سیر کنیم. 🔴 دنیای خبرنگاری و روزنامه‌‌نگاری نیز از این تحولات بی‌نصیب نمانده است. تا مدتی پیش، بحث دربارۀ «اخبار جعلی» داغ بود، اما حالا وقتی پا به دنیای اینترنت می‌گذاریم، احساس می‌کنیم همه‌چیز جعلی است. عکس‌ها و ویدئوها را هوش مصنوعی تولید کرده، متن‌ها و تحلیل‌ها را مدل‌های بزرگ زبانی نوشته‌اند، و شاید مهم‌تر از همه، ترتیب و نوع محتواهایی که به دستمان می‌رسد را الگوریتم‌های هوشمند برنامه‌ریزی کرده‌اند. 🔴 محققان هشدار می‌دهند هوش مصنوعی می‌تواند باعث «برون‌سپاری استدلال» شود. به همان اندازه که نوشته‌های طولانی و ملال‌آور تولیدشده با هوش مصنوعی، می‌توانند ما را در نوشتن کاهل کنند، «الگوریتم‌های پیشنهاددهنده» که خوراک محتوایی ما را برنامه‌ریزی می‌کنند نیز می‌توانند توان جستجوگری و قضاوتمان را کاهش دهند و لذتِ نابِ کشف و دانستن چیزهای جدید را از ما سلب کنند. 🔴 می‌شود و لازم است که انسانیت را در این عرصه پس بگیریم. ترجمان قصد دارد در حد توان خود، جایگزین کوچکی برای الگوریتم‌های پیشنهاددهنده‌ای بسازد که فقط هیجان و سرگرمی و خبرهای فوری را به رسمیت می‌شناسند. می‌خواهیم به موازاتِ ادامۀ روند پیشین در مجله، بیشتر به «اخبار» بپردازیم و در فرم‌های کوتاه‌ و توصیفی، به اتفاقات مهمی که در جهان می‌افتد، توجه نشان دهیم. 🔴 معیارها همچنان همان است: محتواگردانیِ دقیق، دست‌چین‌شده و صادقانه. فکر می‌کنیم هنوز بسیاری چیزها هست که اگرچه به اندازۀ خبرهای دم‌دستی و تیترهای عجیب «هیجان‌انگیز» نیست، اما دانستنشان مهم است. شاید باید تیترِ شش‌سال پیش خودمان را کمی ویرایش کنیم: «از اخبار فرار کنید؛ اما گریزی از اخبار نیست».@tarjomaanweb🆔 @commac

🔸یک «حوصله ندارم» ساده یا زنگ خطر؟هدی سادات پاک‌نهاد- خبرنگار ایرنا#اختصاصی🔹یک فیلم را پلی می‌کنیم، چند دقیقه می‌گذرد و تلویزیون را خاموش می‌کنیم. کتابی را که مدت‌ها برای خواندنش ذوق داشتیم، برمی‌داریم اما حوصله چند صفحه‌اش را هم نداریم. پیام دوستی را می‌بینیم و به جای جواب دادن، گوشی را کنار می‌گذاریم. حتی گاهی برای دیدن آدم‌هایی که دوستشان داریم هم انرژی کافی نداریم.بعد، یک جمله آشنا مدام تکرار می‌شود: «حوصله هیچ‌چیز را ندارم.»🔹گاهی اسمش فقط خستگی است؛ چند روزی فشار کاری و فکری زیاد شده و بدن و ذهنمان استراحت می‌خواهد. اما گاهی ماجرا طولانی‌تر از این حرف‌هاست؛ روزها می‌گذرند و نه فیلم، نه کتاب، نه معاشرت و نه حتی کارهایی که قبلاً حالمان را خوب می‌کردند، نمی‌توانند ما را سر ذوق بیاورند.life.irna.ir/news/86233019/@IRNA_1313%F0%… @commac