پست‌های تلگرام @cahiersdufeminisme

آنجلا و جو هم یکی از همان زوج‌های خسته و به بن‌بست رسیده هستند که دیگر هیچ ارتباط جنسی با هم ندارند و مدام درباره هر موضوعی بحث و دعوا می‌کنند. اما زوج همسایه‌شان پیشنهاد وسوسه‌برانگیزی برایشان دارند: رابطه ضربدری. یک شوک هیجان‌آمیز برای نجات رابطه مرده!فیلم، موقعیتی را فراهم می‌کند که آنجلا و جو بتوانند شریک جنسی دیگری داشته باشند اما همه چیز طبق انتظار پیش نمی‌رود. چون مشکل فقط از پارتنر نیست، از خود فرد هم هست. نمی‌توان پر از خشم و سرخوردگی و دلسردی بود اما به خود و دیگری لذت بخشید! رابطه جنسی با تصویر ذهنی ما آغاز می‌شود نه با بدن دیگری.جو با همان تفکر سنتی مردسالار انتظار دارد هر طور که هست، باید آنجلا به او کشش جنسی داشته باشد. چون زن اوست اما نمی‌فهمد که هیچ پیوند زناشویی نمی‌تواند به اجبار، علاقه و کشش به وجود بیاورد. آنجلا هم توقع دارد که جو برای رابطه با او تلاش بیشتری کند اما آنقدر دچار دلسردی و سرخوردگی شده است که خود را لایق عشق نمی‌بیند و جذابیت و اغواگری‌اش را از دست داده است.پرسش مهمی که پینا از آنها می‌پرسد، خطاب به بسیاری از زوج‌هاست: چطور می‌توانید با هم رابطه جنسی داشته باشید، درحالی‌که اینقدر بد با هم رفتار می‌کنید؟فیلم به واسطه دعوت زوج همسایه، تمایلات سرکوب‌شده در ناخوداگاه آنجلا و جو را احضار می‌کند تا نشان دهد رابطه جنسی، بیش از آنکه به امیال و احساسات وابسته باشد، تحت تاثیر تصویر ذهنی است که ما از خود و پارتنرمان در رابطه ساخته‌ایم. وقتی خودت و یارت را بازنده و بدبخت می‌بینی، حتی فانتزی ممنوعه هم نمی‌تواند لذتی بیافریند.این هفته در سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم دعوت ساخته اولیویا وایلد می‌پردازیم و پیرامون «بحران خودپنداره در رابطه جنسی» بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.چهارشنبه ۲۸ مرداد/ ۱۹ اوتاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33602798428@cahiersdufeminisme

«چطور احساسات در طول زمان ناپدید می‌شوند؟» پرسشی که سیندی در طول فیلم مطرح می‌کند، ما را با یکی از چالش‌های اساسی در رابطه طولانی‌مدت یک زوج روبرو می‌سازد. فیلم از طریق رفت و برگشت میان گذشته و حال نشان می‌دهد چطور شناخت عمیق‌تر افراد از خود و یارشان در طول زمان، نگاه آن‌ها به عشق و انتظاراتشان از یکدیگر را تغییر می‌دهد.​سیندی و دین مثل هزاران زوج عاشقی هستند که به عشق ابدی باور داشتند و به هم قول دادند که در سختی‌ها و خوشی‌ها کنار هم بمانند، اما حالا بعد از گذر چند سال از زندگی مشترک، به بن‌بست عاطفی رسیده‌اند و هر دو مجبور شدند برای حفظ خانواده از رویاهایشان دست بکشند.​دین با اینکه کل زندگیش به کارگری و همسری و پدری خلاصه شده، کنار آمده و به خاطر عشقش به سیندی و دخترشان می‌تواند وضعیت موجود را تحمل کند اما سیندی احساس می‌کند شغل و پیشرفت و آینده‌اش به خاطر ازدواج زودهنگام و بارداری ناخواسته نابود شده است.همواره با ابن کلیشه روبرو هستیم که زنان در رابطه و ازدواج به چیزی جز عشق نیاز ندارند اما در فیلم می‌بینیم که عشق به تنهایی برای سیندی کافی نیست و نمی‌تواند حس دلسردی و سرخوردگی او را از بین ببرد.آیا زنها بیشتر از مردها به رشد فردی و پیشرفت اجتماعی و مستقل و آزاد بودن اهمیت می‌دهند؟چرا ازدواج و زندگی مشترک و خانواده برای زنان بیشتر از مردان، سویه‌های محدودکننده و خفقان‌آور دارد؟در صد و سی و سومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم ولنتاین غمگین ساخته درک سیانفرنس می‌پردازیم و پیرامون «شکاف انگیزشی» میان زنان و مردان با تمرکز بر کتاب پایان مردان و صعود زنان نوشته هانا روزین بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.سه‌شنبه ۲۰ مرداد/ ۱۱ اوتاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33602798428@cahiersdufeminisme

داستان از یک فانتزی جنسی شروع می‌شود: ویولت که به عنوان یک نومادر درگیر افسردگی و بی‌میلی جنسی است، صداهای مربوط به رابطه جنسی پرهیجانی را از خانه همسایه می‌شنود که او را به حسادت و حسرت وامی‌دارد. او سراغ فلورانس در همسایگی خود می‌رود تا ببیند این زن خوشبخت که مدام رابطه جنسی پرشوری دارد، کیست!اما بر خلاف انتظارش، با زن شاغل و افسرده‌ای روبرو می‌شود که او هم مدت‌ها تجربه عشقبازی و لذت جنسی را نداشته است. دو زن تصمیم می‌گیرند برای گریز از ملالت زندگی زناشویی، شیردهی و مصرف قرص‌های ضدافسردگی را قطع کنند تا دوباره میل جنسی‌شان فعال شود. آنها برای احیای شور جنسی در زندگی‌شان دست به کار عجیبی می‌زنند...فیلم از طریق تصمیم عجیب‌ زنان، با واسازی انقلاب جنسی در موج دوم فمینیسم به سراغ فمینیسم روزمره در موج چهارم فمینیسم می‌رود. زنان فیلم، خانه‌داری و مشکلات هر روزه را که زندان زنان به تعبیر بتی فریدان بود، به عامل رهایی‌بخش میل جنسی خود بدل می‌کنند. اما شوهرانشان به جای همراهی، دچار نگرانی می‌شوند و به آن‌ها یادآوری می‌کنند که «بچه دارند!» و بهتر است مثل یک بزرگسال نرمال رفتار کنند. ​چرا مردان فیلم، زنانی خسته و افسرده با میل جنسی سرکوب‌شده را ترجیح می‌دهند و عاملیت جنسی زنان را یک تهدید تلقی می‌کنند؟در صد و سی و دومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم دو زن طلایی ساخته کلوئه روبیشو می‌پردازیم و پیرامون شورش زنانه و فمینیسم روزمره در موج چهارم فمینیسم بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.چهارشنبه ۱۴ مرداد/ ۵ اوتاز ساعت ۱۸ تا ۲۰ به وقت ایرانبرای شرکت در جلسه لطفا از طریق شماره زیر در واتس‌اپ یا تلگرام با ما در ارتباط باشید+33602798428@cahiersdufeminisme