پول برگشت، تردید عقب نشست؛ بازار هنوز برای صعود حرف داردبازار امروز دوباره همان روی غیرقابل پیش‌بین…

پول برگشت، تردید عقب نشست؛ بازار هنوز برای صعود حرف داردبازار امروز دوباره همان روی غیرقابل پیش‌بینی خودش را نشان داد؛ جایی که بسیاری منتظر بودند با نزدیک شدن به پایان تفاهم ۶۰ روزه، ریسک‌های سیاسی و رشد اخیر قیمت‌ها، تقاضا عقب بنشیند، اما اتفاق دیگری افتاد. خریدار نه‌تنها میدان را ترک نکرد، بلکه با قدرت بیشتری وارد شد و نشان داد هنوز بخش مهمی از پول بازار به آینده سهام امیدوار است. حرکت امروز را شاید بتوان بیش از هر چیز حاصل تغییر تدریجی نگاه نقدینگی دانست؛ پولی که در روزهای قبل محتاط بود، حالا به این جمع‌بندی رسیده که در اقتصادی با تورم بالا، قیمت‌های تعدیل‌شده و شرکت‌هایی که بخش مهمی از درآمد و دارایی خود را با نرخ‌های واقعی‌تر می‌سنجند، بازار سهام همچنان یکی از جدی‌ترین گزینه‌های سرمایه‌گذاری است.البته اینجا نباید اسیر هیجان شد. بازار امروز قوی بود، اما تمام ریسک‌ها یک‌شبه از بین نرفته‌اند. اتفاقاً هرچه قیمت‌ها بالاتر می‌روند، فاصله آنها با محدوده‌های جذاب قبلی کمتر می‌شود و همین موضوع اهمیت انتخاب سهم را بیشتر می‌کند. در بسیاری از نمادها شاید هنوز فاصله‌ای ۱۰ تا ۱۵ درصدی تا ارزش‌گذاری‌های نرمال وجود داشته باشد، اما دیگر نمی‌توان انتظار داشت همه سهم‌ها با یک سرعت و به یک اندازه حرکت کنند. از اینجا به بعد احتمالاً بازار بیشتر از آنکه یک موج عمومی باشد، تبدیل به میدان انتخاب سهم خواهد شد.نکته امیدوارکننده اما این است که جریان پول هنوز قدرت دارد و رفتار امروز نشان داد تقاضا در نخستین برخورد با ریسک‌ها عقب‌نشینی نکرده است. این اتفاق برای بازاری که در هفته‌های گذشته رشد قابل توجهی داشته، علامت بدی نیست. بخشی از پول تازه‌وارد نیز ظاهراً به این نتیجه رسیده که در شرایط تورمی، صرفاً تماشای بازارهای موازی نمی‌تواند بهترین انتخاب باشد و همین موضوع می‌تواند به تداوم تقاضا کمک کند.از طرف دیگر، باید پذیرفت که ادامه مسیر دیگر با همان سوختی که بازار را تا اینجا آورده، ساده نیست. اصلاح تیر، بهبود ارزش‌گذاری‌ها، گزارش‌های مناسب و کاهش مقطعی فشارهای سیاسی، انرژی لازم برای این حرکت را فراهم کردند؛ اما برای ادامه راه، بازار به محرک تازه احتیاج دارد. این محرک می‌تواند گزارش‌های خوب مرداد، خبر سیاسی مثبت یا حتی یک دوره استراحت و دست‌به‌دست شدن منطقی قیمت‌ها باشد. بنابراین اگر چند روز آینده بازار درجا زد یا حتی اصلاح کرد، نباید آن را الزاماً نشانه پایان روند دانست؛ گاهی بازار برای ادامه مسیر به همین استراحت‌ها نیاز دارد.در این میان، همان دو بال همیشگی بازار یعنی «کدال و سیاست» تعیین‌کننده خواهند بود. سیاست می‌تواند ریسک را کم یا زیاد کند، اما کدال باید ثابت کند شرکت‌ها واقعاً توان عبور از شرایط سخت اقتصادی، انرژی و تحریم را دارند. تجربه همین ماه‌ها نشان داده شرکتی که فروش، سودآوری و جریان نقدی قابل اتکایی دارد، حتی در فضای سیاسی پرتنش هم می‌تواند مسیر خودش را پیدا کند. به همین دلیل از اینجا به بعد باید بیشتر از گذشته دنبال شرکت‌هایی بود که پشت رشد قیمتشان، گزارش و چشم‌انداز واقعی وجود دارد.در طرف سیاست نیز بازار امروز یک پیام روشن داشت؛ بخشی از سرمایه‌گذاران ظاهراً احتمال تشدید دوباره فضای جنگی را کمتر از گذشته ارزیابی می‌کنند و نشانه‌های دیپلماتیک و منطقه‌ای را جدی‌تر گرفته‌اند. اگر این برداشت درست باشد، کاهش سایه جنگ اتفاق بسیار مثبتی است، هرچند نباید فراموش کرد که کاهش ریسک جنگ با رفع تحریم و محاصره اقتصادی دو موضوع متفاوت است و اقتصاد برای یک رونق پایدار به دومی نیز نیاز دارد.برای شهریور بنابراین نه باید بیش از حد خوش‌بین بود و نه بدبین. سناریوی مطلوب این است که گزارش‌ها بهتر از انتظار ظاهر شوند و فضای سیاسی نیز به سمت کاهش تنش حرکت کند؛ در چنین حالتی همین اصلاح‌ها و دست‌به‌دست شدن‌های احتمالی می‌تواند سوخت حرکت بعدی بازار باشد. سناریوی محتاطانه‌تر هم ادامه وضعیت فعلی است؛ نه جنگ، نه توافق کامل، همراه با فشار اقتصادی و گزارش‌هایی که تعیین می‌کنند کدام شرکت‌ها توان عبور از شرایط را دارند. حتی در این حالت نیز بازار لزوماً متوقف نمی‌شود، بلکه گزینشی‌تر می‌شود.فعلاً کفه ترازو به نفع تقاضاست و تا زمانی که جریان پول، گزارش شرکت‌ها و فضای سیاسی علیه بازار نچرخیده‌اند، دلیلی برای بدبینی افراطی وجود ندارد. شاید بهترین استراتژی این روزها نه فرار از بازار باشد و نه دنبال کردن هیجانی آن؛ بلکه ماندن، انتخاب‌کردن و آماده بودن برای تغییر سناریوست.بازار هنوز تمام انرژی خود را خرج نکرده؛ فقط از اینجا به بعد، کیفیت انتخاب‌هاست که برنده‌ها را از تماشاگران جدا می‌کند.#بورس#بازار_سرمایه📈سهامداران بورس و اوراق بهادار تهران