👁🗨دیکتاتورها و عقدهی خودکمبینی!سوای از بررسی حکومتهای دیکتاتوری و یا تمامیتخواه از منظر فلسفی،…
انتشار: 2026/07/29 19:01 UTCدریافت: 2026/08/05 02:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/05 02:57 UTC
👁🗨دیکتاتورها و عقدهی خودکمبینی!سوای از بررسی حکومتهای دیکتاتوری و یا تمامیتخواه از منظر فلسفی، علوم اجتماعی، تاریخ، علوم سیاسی و مانند این، میتوان شخصیت یک دیکتاتور را از منظر روانشناسی هم مورد واکاوی قرار داد.عموم دیکتاتورها دارای عقدهی خودکمبینی یا همان Inferiority complex هستند.آنچه ما در ظاهر از دیکتاتورها میبینیم نوعی عزت نفس کاذب است که واکاوی آن ما را به عقدهی حقارت میرساند.روانشناسان بسیاری بر این نظرند که همهی انسانها دارای میزانی از احساس حقارت هستند. حتا روانشناس بزرگی مانند «آلفرد آدلر» معتقد است که این احساس حقارت یا کهتری منبع تمامی تکاپوی انسان است و نیروی محرکهای است که کل رفتار را برمیانگیزاند. آدلر معتقد است که تمام پیشرفت و رشد یک فرد کوششی است برای جبران حقارتهایی که فرد احساس میکند. او معتقد است که این فرایند از کودکی آغاز میشود چرا که کودکْ بیپناه و کاملا به والدین وابسته است و کودک میداند که حیات و ممات او کاملا به والدین وابسته است.آدلر بر این نظر است که این احساس حقارت برای همیشه در انسان ماندگار نیست و جد و جهد فردی میتواند این احساس را به راه مثبت بکشاند اما اگر انسانی نتواند این احساس حقارت را در خود جبران کند آنگاه «عقده حقارت» شکل میگیرد. تبدیل «احساس حقارت» به «عقدهی حقارت» نقش سازنده احساس کهتری را از بین میبرد و تبدیل به ویرانگری میشود.در این حالت فرد به سمت خودویرانگری یا نابودی دیگران و جنایت کشیده میشود. در این حالت فرد ِ دارای عقدهی خودکمبینی سعی میکند خود را قوی و با عزت نفس و برتر از همه نشان بدهد.مارتین ایمیس،رمان نویس مطرح بریتانیایی در کتاب «استالین مخوف» مینویسد:«استالین ناراحت است که نمیتواند هیچکس، از جمله خودش را قانع کند که وی بزرگتر از همه است و این ناراحتی شاید تنها خصلت انسانی او باشد ولی آنچه انسانی نیست و بلکه بسیار شیطانی است آن است که او به دلیل این عقده خودکمبینی میخواهد از همه به خصوص از آنهایی که از او بهترند انتقام بگیرد و از نظر او بهتر از او یعنی ملت!»«دانیل کالدر» نویسنده و روزنامهنگار انگلیسی کتابی دارد با نام «ادبیات دیکتاتور» که با عنوان «کتابخانه جهنمی» Infernal Library هم منتشر شده است.او در این کتاب به نوشتهها و کتابهایی اشاره میکند که برخی از دیکتاتورها نوشتهاند. بسیاری از آنها آرزو داشتند که روزگاری شاعر، نویسنده و یا متفکر تراز اولی بشوند. هیتلر، نویسنده کتاب نبرد من به وکیلش میگوید اگر میدانست روزی صدراعظم میشود دست به نوشتن کتاب نبرد من نمیزد.بسیاری از دیکتاتورها تلاش دارند که بگویند دستی بر قلم دارند و با رمان و ادبیات و شعر پیوندی ناگسستنی.شاید این خواستنها و نشدنها، اینکه می خواستند نویسندگان تراز اولی باشند اما هیچگاه جدی گرفته نشدند یکی از دلایلی باشد که پس از به قدرترسیدنشان سبب شد که به مقابله با روشنفکران و اهل اندیشه بپردازند و سد بزرگ سانسور برقرار کنند. لب کلام اینکه عقدهی حقارتی عظیم پشت این اعتماد به نفس و قدرتنماییها لانه کرده است. ریشهی بسیاری از جنایات دیکتاتورها میتواند در همین عقدهی خودکمبینی باشد. کاش آنها میتوانستند احساس حقارت خود را در مسیری مثبت سوق بدهند و نویسندگان بزرگی بشوند نه دیکتاتورهای عظیمالشان.بهزاد مهرانی @cafe_andishe95
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 5 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — لیبراسیون/لیبرالیسم
به هرکدامشان که اعتراض کنید، پاسخ آمادهای دارند: «من از جمهوری اسلامی پولی نگرفتهام؛ فقط عقیدهام را بیان میکنم.»بسیار خوب؛ ممکن است واقعاً پاکتی از وزارت اطلاعات یا حوالهای از سپاه دریافت نکرده باشید. اما همدستی با یک حکومت فقط در دریافت پول نقد خلاصه نمیشود. گاهی رژیم بهجای پرداخت دستمزد، برایتان صحنه فراهم میکند، مجوز میدهد، درها را باز میگذارد، رسانه در اختیارتان میگذارد و امکان شهرت و درآمدی را فراهم میکند که منتقدان واقعی از آن محروماند.شما هم در مقابل، همان «عقاید شخصی» را بیان میکنید که جانیان حاکم میپسندند: جنایت اصلی را به حاشیه میبرید، خشم مردم را افراطیگری مینامید، قربانی و قاتل را کنار یکدیگر مینشانید و با چند انتقاد آبکی از فلان نماینده یا مدیر درجهچندم، برای خود چهرهای مستقل و منتقد میسازید. بعد همین استقلال نمایشی را در بازار سادهلوحی میفروشید.این معامله الزاماً قرارداد و فیش حقوقی ندارد؛ سازوکارش بسیار ظریفتر است: حکومت برای شما امکان دیدهشدن و کسب درآمد فراهم میکند و شما نیز چهرهای قابلتحمل و حتی دوستداشتنی از حکومت میسازید. سهم رژیم، عادیسازی جنایت است و سهم شما، صحنه و شهرت و منفعت. این همان دستمزد غیرنقدیِ مالهکشی است.دلیل ادامهدادن این نمایش نیز روشن است: هنوز بخشی از جامعه با دیدن یک انتقاد کمخطر، باقی کارنامهتان را فراموش میکند. میدانید میتوان پشت به مردم ایستاد، برای رژیم آرنجمالی کرد و بعد با یک جملهٔ دوپهلو، دوباره لباس «هنرمند مستقل» پوشید.اما اگر هزینهٔ اجتماعیِ رژیمشویی از سود آن بیشتر شود، ناگهان بسیاری از این «عقاید شخصی» نیز تغییر خواهند کرد. آن روز معلوم میشود چه اندازه از این مواضع، محصول باور بوده و چه اندازه تابع بازار.لازم نیست همهٔ مالهکشها از جمهوری اسلامی پول بگیرند؛ کافی است جمهوری اسلامی برای مالهکشیشان بازار بسازد. وظیفهٔ ما هم روشن است: این بازار را از رونق بیندازیم؛ تا هیچکس نتواند با چند انتقاد تزئینی، هم از سفرهٔ رژیم بهره ببرد و هم در صف مردم جا بزند.✅@behzadmehrani77
👁🗨بعد از پایان حکومت کمونیستها در شوروی، هر روز خبرهای خودکشی مردان و زنان پولداری را میشنیدی که از ترس باز شدن بایگانیهای پلیس مخفی و افشای نامشان در یک جنایت، بازجویی و خبرچینی دست به خودکشی میزدند. بسیاری در ظاهر حتی آدمهای محترمی بودند، اما دقیقا «آگاه» بودند که چه کردهاند.محمد الف @cafe_andishe95
🧻در مقابل علما ، روشنفکران دینی از دیر باز به ادله برون دینی و عمومی (قابل استناد و استفاده برای غیر دین باوران) دخالت دین در سیاست توجه بیشتری داشته اند. این ادله اغلب معطوف به آنند که دینی کردن سیاست ، لازمه تامین صلاح و رفاه معنوی مردم و اصلاح و حسن اجرای سیاستهای دولتی است. در مورد این گونه ادله مدرن تر و عقلانی تر دیگران هم می توانند وارد مباحثه شوند...🚽مثلا مهدی بازرگان در رساله مرز میان دین و سیاست استدلال کرده بود که وقتی دین بر سیاست غلبه پیدا کند" آن را اصلاح واداره خواهد کرد و زنده خواهد کرد" و بالعکس اگر مذهب کنترل سیاست را به دست نگیرد ، سیاست مذهب را نابود خواهد ساخت وبا نابودی مذهب ، اساس جامعه سست خواهد شد.📚دیباچه ای بر جامعه شناسی سیاسی ایران حسین بشیریه ص 158 @cafe_andishe95
🔹 اظهارات کمسابقه سناتور تام کاتن درباره افسانه «کودتای ۲۸ مرداد» در پربینندهترین قاب رسانهای آمریکاتام کاتن، سناتور جمهوریخواه آمریکا، در برنامه هفتگی مارک لوین در فاکسنیوز، روایت رایج درباره وقایع مرداد ۱۳۳۲ را به چالش کشید و گفت: «اوباما ادعا کرد که ما نخستوزیر منتخب دموکراتیک ایران را در سال ۱۳۳۲ سرنگون کردیم. این یک افسانه کامل است. مصدق نخستوزیر دموکراتیک نبود و اساساً سرنگون نشد. برعکس، او کسی بود که تلاش کرد قدرت را تصاحب کند و به طور غیرقانونی در قدرت بماند.»کاتن سپس مستقیماً سراغ باراک اوباما رفت و گفت او عمیقاً باور داشت که آمریکا بابت دههها تنش با ایران مقصر است و همین نگاه، سیاست او در قبال جمهوری اسلامی و تلاش برای توافق با این رژیم را شکل داد.حرفی که دههها زیر کوهی از روایتهای سیاسی دفن شده بود، حالا از زبان یک سناتور آمریکایی در برابر میلیونها مخاطب تلویزیونی گفته میشود: روایت «کودتای آمریکا علیه یک نخستوزیر دموکراتیک» از اساس ...
📃«آنچه روی میدهد نوعی عقبنشینی به درون است. در تاریخ حیات انسان گاه پیش میآید که چون مسیر طبیعی به سوی تحقق اهداف آدمی بسته است، انسانها به درون خود پس مینشینند. با خود درگیر میشوند، و میکوشند آن دنیایی را که تقدیر ناخجسته در عالم بیرون از ایشان دریغ داشته در درون خود تحقق بخشند.... این به راستی همان حکایت گربه و بویناک خواندن گوشت است. اگر در این دنیای خارجی دستت به آن چه میخواهی نمیرسد باید نخواستن را بیاموزی. اگر به آن چه میخواهی دسترسی نداری باید یاد بگیری چیزی را بخواهی که در دسترس توست. این همان شیوهی رایج گریز به درون است. گریز به دژی استوار که در آن مینشینی و در بر همهی مفاسد و مصائب عالم میبندی. امیر ولایت زمین مرا مصادره کرده... مقام به چیزی نمیارزد. پادشاه همهی دارایی مرا چاپیده. دارایی به چه کارم میآید؟ تعلقات دنیوی در برابر عشق به خداوند هیچ است. بدین گونه رفتهرفته حصاری تنگ گرداگرد خود میکشی چرا که میخواهی وجود آسیبپذیرت را هرچه کمتر در معرض هجوم بگذاری...»▫️ریشههای رومانتسیم - آیزایا برلین ترجمهی عبدالله کوثری@cafe_andishe95
روایت چپ مغزان آمریکا ستیز@cafe_andishe95