به جهنم که بیخیال منی نمیخوای منو نخواهنمیای ببینیم همو نیا دوسم نداری نداشته باش ته تهش مرگه دیگه منم میمیرم عین اون کلاغِ که سر دیوار آسایشگاه اونقدر به انتظار نشست تا یخ زدو مرد مثل اون نهنگِ که از تنهایی خودشو کشوند لب ساحل، همونجا موند و مرد منم میمیرم میمیرم و تو حسرت به دل میمونی که نیومدی شکوفه شی رو درخت خزون زدهی باغ دلم که ماهی خوشگله برکهی تنم نشدی نیومدی به همه نشونت بدم و شعر شدی تو دفترم حالا یه شهری عاشقته لعنت به هر نگاهی که جز من بهت نگاه میکنه به لبی که میبوستتو لبِ من نیست به دستایی که دورت حلقه میشنو دستای من نیستن من که میمیرم اما اگه بعد من کسی پیدا نشه اینجوری بخوادت چی؟ کسی نیاد بلد باشه رو تُنِ صدات آبتنی کنه با رنگ چشمات مست بشه تو حرارت دستات ذوب بشه چی؟میبینی من حتی میترسم بمیرم بخاطر تو! کاش بمیرم و روحم دوباره انتخاب کنه عاشق تو به این دنیا برگرده تویی که میتونستی سایه باشی رو دیوار دلم ساحل باشی تو دریای چشمم بارون باشی رو آتیش تنم اما بیخیالمی!#مهلا_بستگان 📻@blue_coldroom