تصاویر عجیب از وقوع سیل وحشتناک در منطقه مرزی چین و نپال •🍃🌸 🆔 @bestpick1🌸🍃•─┅─═ঊঈ 🌹 ঊঈ═─┅─تصاویر ع…

برگی از تقویم تاریخ۵ شهریور روز بزرگداشت زکریای رازی و "روز داروسازی"(زاده ۶ دی ۲۴۳ش در «ری» -- درگذشته سال ۹۳۰م ) دانشمند پزشكی، شيمی، رياضی، نجوم و فلسفهاو از پايان دوران جوانی نيمی از سال را در بغداد و نيم ديگر را در زادگاهش ری، كه به آن دلبستگی فراوان داشت می‌گذرانيد.كتاب مهم و معروفش در دانش پزشكی را به‌نام منصور سامانی حاكم ری كرد و عنوان «طب منصوری» بر آن گذارد كه نخست در ۱۰ جلد به لاتين و سپس ساير زبانهای اروپايی ترجمه شده است. كتاب مهم ديگر او در پزشكی «الحاوی» عنوان دارد كه به‌صورت دائرة‌المعارف نوشته شده و همه اطلاعات پزشكی آن زمان در آن گرد‌آوری شده است.در سده سیزدهم میلادی در اروپا برای ترجمه کتاب الحاوى که سى‌هزار صفحه است، بيست سال وقت صرف شد.وی که در بغداد رياست بيمارستان «مقتدری» را برعهده داشت، در طول توقف در ری و بغداد، بيماران و پژوهشگران و دانشجويان پزشكی از سراسر جهان برای درمان و كسب فيض و دريافت پاسخ پرسش هايشان به ديدار او می‌شتافتند. كشف آبله و آبله‌مرغان و مشخص كردن تفاوت آنها از یکدیگر در دانش پزشكی، به‌نام او ثبت شده است.بسياری از واژگانی كه او در علم شيمی بكار برده است جهانی شده‌اند از جمله واژه شيمی كه از «كيميا» و الكل كه از «الكحل» گرفته شده‌اند، رازی در كتابهای خود به‌كار گرفته است.در دانش شيمی، رازی نخستين دانشمندی بود كه شيمی آلی (ارگانيك) را از شيمی معدنی (غيرارگانيك) جدا ساخت و درباره شيمی و واكنش‌های شيميايی چند اثر به زبانی بسيار ساده نوشت كه مهمترين آنها «اسرار» است. او كاشف چند اسيد از جمله اسيد سولفوريك است كه آنها را جهت مخالف بازها قرار داده و واكنشن‌های شيميايی را كه به تهيه الكل كه يك باز است منجر مي‌شود، به‌دقت شرح داده است. دويست كار علمی به‌نام وی ثبت است و در مقايسه با ساير دانشمندان ايرانی، او را می‌توان همتراز ابن‌سينا خواند.  بسياری از پژوهشگران تاريخ علوم، زادروز رازی را ۲۷ دسامبر اعلام داشته‌اند. در اين روز "ششم دی‌ماه" در سال ۱۳۴۳ به مناسبت يازدهمين سده تولد رازی، مراسمی باشكوه در ايران برگزار شد و با اين كه قبلا بسياری از مدارس، بيمارستانها و خيابانها در ايران به‌نام رازی نامگذاری شده بود، شمار اين اماكن به‌نام او دو برابر شد.t.me/bestpick1

من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگوپیش من، جز سخن شمع و شَکَر، هیچ مگوسخن رنج، مگو، جز سخن گنج، مگوور از این بی‌خبری، رنج مبر، هیچ مگودوش دیوانه شدم، عشق مرا دید و بگفت:«آمدم، نعره مزن، جامه مدر، هیچ مگو»گفتم: «ای عشق! من از چیز دگر می‌ترسم»گفت: «آن چیزِ دگر، نیست دگر، هیچ مگومن به گوش تو، سخن‌های نهان خواهم گفتسر بجنبان که بلی، جز که به سر، هیچ مگوقمری، جان‌صفتی، در ره دل پیدا شددر ره دل، چه لطیف‌ست سفر! هیچ مگو»گفتم: «ای دل! چه مه‌ست این؟» دل اشارت می‌کردکه «نه اندازهٔ توست این، بگذر، هیچ مگو»گفتم: «این روی، فرشته‌ست، عجب یا بشرست؟»گفت: «این غَیر فرشته‌ست و بشر، هیچ مگو»گفتم: «این چیست؟ بگو، زیر و زبر خواهم شد»گفت: «می‌باش چنین، زیر و زبر، هیچ مگوای نشسته تو در این خانهٔ پرنقش و خیال!خیز از این خانه برو، رخت ببر، هیچ مگو»گفتم: «ای دل! پدری کن، نه که این وصف خداست؟»گفت: «این هست، ولی جان پدر! هیچ مگو»🔸من غلام قمرم🔹مولانای جان🔸هوش مصنوعی •🍃🌸 🆔 @bestpick1🌸🍃•─┅─═ঊঈ    🌹   ঊঈ═─┅─

🔸گلوبند رضا شاه🔹رضا مظفری 🔸شعر و آهنگ فولکلر بندری•🍃🌸 🆔 @bestpick1🌸🍃•─┅─═ঊঈ    🌹   ঊঈ═─┅─

این بیان یک واقعیت تاریخی از زبان موسی غنی‌نژاد اقتصاد دان از یک پادشاه وطن پرست است و بس.•🍃🌸 🆔 @bestpick1🌸🍃•─┅─═ঊঈ    🌹   ঊঈ═─┅─