با زبونت که هیچی، چطور تونستی با چشم‌هات بهم دروغ بگی؟

من يه اخلاق بدى كه دارم اينه كه تا عمق هر چیز رو میرم، تا عمق احساسات، تا عمق سوالات، تا عمق حرف‌ها، تا عمق رفتارها و حتی تا عمق سكوت‌ها، براى همين گاهى چیزهايى رو میبينم و میشنوم و میفهمم كه نبايد، همين هم باعث ناراحتی میشه، هم باعث فكر و خيال بيشتر میشه.