ماده ۳۷ قانون بازار اوراق بهادار، صاحب نظر مستقل میخواهد نه مدیران وابسته به یک مجموعه مالی ذینفعانتصاب همزمان علیرضا ناصرپور و علی مهدوی پارسا، دو مدیر شرکت تامین سرمایه تمدن، به عضویت هیات داوری بورس، بار دیگر معنای دقیق «صاحبنظر» در ماده ۳۷ قانون بازار اوراق بهادار را در کانون توجه قرار داده است.قانونگذار در این ماده، هیات داوری را مرکب از یک قاضی و دو صاحبنظر اقتصادی و مالی دانسته است؛ اما صاحبنظر در منطق حقوقی فقط متخصص نیست، بلکه باید مستقل، بیطرف و فارغ از پیوند تشکیلاتی با نهادهای ذینفع باشد.وقتی هر دو عضو صاحبنظر از یک نهاد مالی واحد برگزیده میشوند، مفهوم استقلال رنگ میبازد و این پرسش جدی شکل میگیرد که آیا داوری همچنان داوری است یا به بازتاب اراده یک جبهه صنفی بدل شده است؟ در مرجعی که آرای آن قطعی است، کوچکترین شائبه تعارض منافع نیز میتواند اعتماد عمومی را مخدوش کند.ماده ۳۷ با بهکارگیری واژه «صاحبنظر»، در واقع بر تخصص مستقل تاکید کرده است؛ تخصصی که نه نمایندگی میکند و نه وابسته میماند.صیانت از این معنا، شرط اعتبار هیات داوری و امنیت حقوقی سهامداران وفعالان بازار سرمایه است.