💐🌼🍃🌸🍂🌾🌹🌼🌺🍂🍃🍂🌸🍂🌾🌹🟣 جایی که نتوان رُمّانی مانند سنگ صبور صادق چوبک، همسایههای احمد محمود، حتی حکایت…
انتشار: 2026/08/04 20:52 UTCدریافت: 2026/08/08 03:50 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 03:50 UTC
💐🌼🍃🌸🍂🌾🌹🌼🌺🍂🍃🍂🌸🍂🌾🌹🟣 جایی که نتوان رُمّانی مانند سنگ صبور صادق چوبک، همسایههای احمد محمود، حتی حکایتهای عبید در آن نوشت و چاپ و منتشر کرد حتماً زبانش به مشکل میخورَد: نویسندهاش کمتر دست به قلم میبَـرَد، مترجمش دست به عصا پیش میرود، واژهها و تعبیرهای زندهاش رو به زوال میرود، ترجمههای الکن جای متنهای شیوا و روان را میگیرد، اما این زبان به بنبست نمیخورد.🔸زبان فارسی بنبست نمیشناسد؛ زبانی که دست کم ۲۵۰۰ سال پیشینهٔ نوشتاری دارد و از زبانهای زندهٔ دنیا فقط یونانی و چینی میتوانند در این زمینه با آن هماوردی کنند، زبانی که تاریخی طولانی و پر فراز و نشیب را، همیشه سربلند، پشت سر گذاشته، زبانی که حتی به گاه محکومیت گویشورانشْ حاکمان بیگانه را واداشته که به فارسی بگویند و بنویسند، این زبان بنبست نمیشناسد، اما مصون از آسیب نیست. مهمترین آسیبی که امروز فارسی را، مثل اکثر زبانهای دنیا، تهدید میکند تخریب ساختار زبان است: هم ساختار نحوی، هم ساختار صرفی. (الان که دارم این چند سطر را مینویسم مطمئن نیستم که آثار تخریب ساختار زبان به این جملهها هم راه یافته یا نه.)🔹به نظر من «ترجمه»های بد بیشترین آسیب را به زبان فارسی میزنند. مشکل اصلی هم این است که بیشتر «مترجم»ها فارسی نمیدانند، لایههای زبان را نمیشناسند، به لحن و سبک اهمیتی نمیدهند: گویی از بد حادثه اینجا به پناه آمدهاند و در نظرشان اهمیتی ندارد که بسیاری چیزها، از جمله و مهمتر از همه زبان، را قربانی کنند.✍ #ارسلان_فصیحی👇👈@ARIAMEHR1304🌹🌾🍂🌸🍃🍂🌼🌺🍂💐🌼🍃🌸🍂🌾🌹


