مهمان‌نوازی یکی از کهن‌ترین فضیلت‌های انسانی و از پایه‌های تمدن است. در طول قرن‌ها، صومعه‌ها، مهمان…

مهمان‌نوازی یکی از کهن‌ترین فضیلت‌های انسانی و از پایه‌های تمدن است. در طول قرن‌ها، صومعه‌ها، مهمانخانه‌ها، بیمارستان‌ها، خانه‌ها و حتی فضاهای درمانی بر این باور استوار بوده‌اند که غریبه صرفاً یک بیگانه نیست، بلکه انسانی است که شایسته کرامت، پناه و فهمیده شدن است. ادبیات، موسیقی، نقاشی و روانکاوی نشان داده‌اند که مهمان‌نوازی فراتر از بخشندگی ساده است؛ نوعی گشودگی اخلاقی به سوی دیگری و اعتراف به آسیب‌پذیری مشترک انسان‌هاست. استقبال از دیگری در نهایت به معنای به رسمیت شناختن این حقیقت است که هر یک از ما در برهه‌هایی از زندگی، مسافری هستیم که در جست‌وجوی جایی برای پذیرفته شدن، شنیده شدن و احساس تعلق داشتن است.