‏ایستادگی بر حق حاکمیت ایران در تنگه هرمز، رگ حیات اقتصادی ‌و خط قرمز امنیتی ایران علی افشاری 🔴 ترا…

youtu.be/UDLA0LhnGFs?is=BrDIX9eeXimaeK_L@…

در ضرورت مقاومت هوشمندانه در مواجهه کنونی با رویکرد تهاجمی ترامپعلی افشاری ‏🟢 در این مقطع حساس، هوشیاری راهبردی و تعمیق نگاه ملی، ضرورتی انکارناپذیر است. محور اصلی تقابل دولت ترامپ، بی‌تردید متوجه کیان و استقلال ایران است. از این رو، برای خروج از بن‌بست‌های تحلیلی، نباید در دام دوگانه‌ی «اعتدال‌گرایی» در برابر «تندروی» درون ساختار قدرت جمهوری اسلامی گرفتار شد؛ چه اینکه هر یک از این طیف‌ها، آفات و کاستی‌های خاص خود را بخصوص در این حوزه دارند.‏🟢 تشخیص راهبرد مطلوب، مستلزم سنجش عمیق مؤلفه‌هایی چندگانه است: ماهیت نظام‌مند و نئواستعماری دولت ترامپ، هم‌افزایی جریان راست افراطی در نظم بین‌الملل، راهبرد توسعه‌طلبانه‌ی دولت اسرائیل، الزامات تأمین امنیت ملی و منافع پایدار کشور، ضرورت ثبات منطقه‌ای در غرب آسیا، و صیانت از حاکمیت تمام‌عیار ایران بر خلیج‌فارس. هرگونه تصمیم‌سازی باید بر پایه‌ی واقعیت‌های عینی استوار باشد و از خیال‌پردازی در باب امکان توافق راحت با ترامپ و یا پیروزی‌های سریع و بزرگ یا مهار متجاوز با ابزارهای غیرواقعی و طرح خواسته‌های حداکثری به شدت پرهیز کند.‏🟢 سیاست کنونی ترامپ، همچنان در چارچوب رویکرد استعماریِ مبتنی بر تسلیم‌سازی ایران و تسلط بر منابع کشور تعریف می‌شود و‌فرق فارقی با جنگ ۳۹ روزه نکرده است. در افق کنونی، هیچ گزینه‌ی راهبردی با خروجیِ منافع مثبت و مستمر برای کشور روی میز نیست؛ لذا سعادت کنونی ملت و اقتدار ملی، تا زمانی که شرایط جدید رقم نخورد، جز از مسیر «مقاومت هوشمندانه» میسر نمی‌شود. مقاومتی که از سویی، از هرگونه وادادگی ‌و یا ماجراجویی و اقدامات تهاجمیِ پرریسک و هزینه‌زا پرهیز کند، و از سوی دیگر، به توهمِ سازشِ ذلت‌بار با ترامپ یا انتقام‌جویی‌های بی‌حاصل دل نبندد.‏🟢 راهبرد کارآمد، اتکا به «صبر راهبردی» و افزایش تاب‌آوری ملی است تا از رهگذر فرسایش تدریجی توان تهاجمی دولت آمریکا، با پذیرش واقعیت‌های میدانی و ژئوپلتیک منطقه بستر بازگشتِ صادقانه به چارچوب «تفاهم‌نامه‌ی اسلام‌آباد» هموار شود. گام اصلی را ترامپ باید بردارد. در چنین فضایی، امکان دستیابی به توافقی شرافتمندانه با رویکرد برد-برد پدیدار می‌گردد؛ هرچند که تحقق چنین چشم‌اندازی، با توجه به ماهیت فردی و رفتاری ترامپ، عملاً به مأموریتی ناممکن و دور از انتظار بدل شده است.@Aliafshari52

🔴 گزارشي مستند از حصر موسوي و رهنورد با شروع بمباران پاستور در ۹ اسفند ١٤٠٤ تا امروز✅ نیمه شب نهم اسفند ۱۴۰۴، پس از بمباران پاستور و شروع جنگ چهل روزه، والدین را بدون اطلاع هیچکدام از افراد خانواده، از خانه خارج و به مکانی نامعلوم که هنوز از کجایی و شرایط آن بی اطلاعیم منتقل کردند. در آن اوضاع مبهم نا به سامان چند بار دیگر نیز جا به جایی هایی داشتند که سرانجام منجر به بیماریی همه جانبه، سخت و باعوارضی طولانی مدت و بستری شدن مهندس موسوی در بیمارستان شد. چنانکه مادرمان هم چند بار گفته است که «ما را غم غذا و نان نکشت. ما را غم غربت کشت» ✅ نکته مهم دیگر وضعیت مساله خانه شخصی زهرا رهنورد و میرحسین موسوی در بن بست اختر است. در همه پانزده سال اخیر با ایزوله کردن آنها از جامعه و سلب حقوق شهروندی، کلیدها، درها و بخشی از خانه در اشغال ماموران بوده، هرگونه تعمیر یا بررسی شرایط، منوط به اجازه و تشخیص آنهاست. ما بر روی مساله «خانه شخصی » تاکید داریم چون مالکیت یک حق مدنی و عینیست.✅ خانه و ماشین در بمباران آسیب دید اما تخریب کامل نشد. و پدر و‌ مادر هم از بیمارستان به خانه موقتی دیگری برای ادامه ایام حصر منتقل شده اند. پس از آن بارها خواهان این بودیم که مثل هر جنگ زده دیگری بگذارند به خانه خود مراجعه کرده از وضعیت آن باخبر شویم که سرانجام پس از سعی و فشار فراوان و خواستهای مکرر، بیش از هفتاد روز بعد از آغاز جنگ، برای بار اول این مجوز به مدت چندساعت و فقط برای ما، ولی نه برای والدین، صادر شد. در آن بازدید متوجه شدیم خانه به دلیل بی در و پنجره ماندن و تخریبها، تبدیل به مکان حیات وحش گردیده است. اما در بازدید دوم هم، مجوزی برای والدین صادر نشد. ✅ تا امروز هربار مطرح کردن این خواست به جا که دکتر رهنورد و‌مهندس موسوی، یعنی صاحبان و ساکنان اصلی خانه، ضروریست و می خواهند که به آن جا مراجعه کنتد، به طرز عجیبی موکول به اجازه شعام در آینده ای نامعلوم شده و معلق مانده است. حال این سوال پیش می آید که با کدام اصل حقوقی، دینی و اخلاقی در تطبیق با کدام قانون، افرادی، خانه شخصی دیگری را تصرف و بر آن رفتار غیرقانونی اصرار کرده و برای ساکنان آن تصمیم گیری هم بکنند؟ نبز مجوز و امکان هر تغییری و شکل دسترسی به آن اگرچه حیاتی به دست کسانی باشد که دخلی در آن ندارند. تا بدان اندازه که حتی پس از جنگ هم به صاحبان ملک اجازه ندهند نا کلید خانه در دست خودشان باشد و به دلخواه و تصمیم و نیاز خود به آن مراجعه و با نطارت مهندسین و کارشناسان معتمد امین آن را تعمیر کرده و برای ادامه زندگی حتی در همین حصر ظالمانه در مکان مورد نظر خود- هرجا که باشد- تصمیمی آگاهانه و ازادانه بگیرند؟ آیا واقعا این امر عادی و شخصی، منوط به اجازه شعام و در سطح تصمیم کلان ملیست؟ یا مفهوم ملکیت استحاله پیدا کرده و ساختمان بن بست اختر، کلیدها و مجوز برای سرزدن به خانه شخصی هم به مثابه سلاح علیه آنان بوده و منع صاحبان اسیرش از دسترسی به آن نوعی جنگی ماهیتی است؟کوکب، زهرا، نرگس موسوی خامنه@Kaleme

youtu.be/IeBXdkkKjEU?is=5vCPmkDw2PPESisA@…

درس «کارِنی» برای ایرانیان علی افشاری ‏🟠 نخست‌وزیر کانادا، مارک کارنی، با ترک مذاکرات و رد خواسته‌های ناعادلانهٔ ترامپ—که شامل تعرفه‌های دائمی بود—انتخابی عقلانی کرد، در حالی که دیگر متحدان آمریکا تسلیم شدند و زیان دیدند. او ریسک فشار موقت افرایش تعرفه ترامپ را پذیرفت اما می‌‌داند که در نهایت، ترامپ شکست خواهد خورد. ‏🟠 این اتفاق برای مردم ایران، درس روشنی دارد: تسلیم زور شدن جدا از مغایرت با عزت و شرافت، فشار بیشتری در نهایت به دنبال دارد؛ اما مقاومت، حاکمیت، عزت و منافع بلندمدت را حفظ میکند. وسعت جغرافیایی، منابع و شراکت‌های جهانی بالقوه و ‌ بالفعل ایران، استراتژی متنوع‌سازی را ممکن می‌سازد. رویکرد استعماری ترامپ بزرگ‌ترین تهدید خارجی ایران بعد از جنگ جهانی دوم است. او بعد از شروع به کار کنگره جدید آمربکا، لنگ‌ترین اردک لنگ تاریخ ریاست‌جمهوری آمریکا خواهد شد. ترامپ بیشتر یک ناآمریکایی (UnAmerican) است تا آمریکایی. ‏🟠 پذیرش شرایط تحقیرآمیز برای رفع موقت مشکلات، آینده را قربانی میکند. شعار کارنی که «نوستالژی سیاست نیست» یادآور این است که نظم قدیم تمام شده؛ ایستادگی محکم، یک سرمایه‌گذاری حساب‌شده برای بقای ملی است، نه لجاجت و ماجراجویی!@Aliafshari52

عایشه وهاب و شکست گران دیگری برای لابی اسرائیل در آمریکا علی افشاری ‏🔴 عایشه وهاب، سیاستمدار مترقی دموکرات، با پر کردن کرسی خالیِ اریک سوآلولِ رسوا در مجلس نمایندگان آمریکا، تاریخ‌ساز شد. سوآلول که به‌دلیل اتهامات جنسی ناچار به استعفای زودهنگام گردید، در چهار ماه پایانی کنگره، جایش را به زنی داد که ورق را در واشنگتن برگرداند. وهاب که در خانواده‌ای از مهاجران افغانستانی پرورش یافته و پیش‌تر سابقه درخشانی در سنای کالیفرنیا دارد، حالا در قامت نخستین زن مسلمان و افغان‌تبار کنگره ایستاده است.‏🔴 اما نقطه‌عطف این پیروزی، چیزی نیست جز ضربه محکم دیگر به پیکر لابی قدرتمند صهیونیستی (آیپک). آیپک با خرج ۵ میلیون دلار برای نابودی سیاسی او، نه‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه یکی از گران‌ترین شکست‌های مالیِ دهه‌های اخیر خود را به ثبت رساند؛ شکستی که ثابت کرد پول کثیف لابی‌ها در چالش وجدان‌های بیدار، کارایی سابق را ندارد.‏🔴 وهاب با آرمان‌های ترقی‌خواهانه و عدالت‌طلبانه، خواستار مالیات تصاعدی بر ثروتمندان، خدمات درمانی همگانی و برچیدن کامل پلیس مهاجرت (آی‌سی‌ای) است. اما شاید جنجالی‌ترین بخش کارنامه او، ایستادگی سرسختانه‌اش در برابر دولت اسرائیل و صهیونیسم باشد. او از حامیان اصلی قطع کامل کمک‌های نظامی و مالی آمریکا به اسرائیل است، جنایات نسل‌کشی در غزه را با صراحت محکوم می‌کند و با هرگونه جنگ‌افروزی واشنگتن علیه ایران به‌شدت مخالف است. پیروزی او، شکستی راهبردی برای محور جنگ‌طلبی و زنگ خطری جدی برای آینده لابی‌های حامی اشغالگری و استعمار نوین است.@Aliafshari52