ادامه یادداشت 👇به دیگر سخن ما خود میپردازیم. ما خود دست و چنگ تخریب و تعرض و تاراج در دامن خود افکندهایم. برتن و جان خود زخم می زنیم.دست تعرض و سرقت بسوی غارت خانهی خود گشودهایم! و این چیزیست که امروز و اینک بیش از هرزمان دشمنان و متجاوزان و متعرضان به مُلک و ملت و میهن ما میخواهند و دنبال می کنند. ریشهها به هرمیزان ژرفتر و سختتر، در ختان گشنتر و تناورتر و بار و بر ریزانتر! مواریث فرهنگی هرجامعه ای ، مردمان هرکشوری، ریشههای حیات مدنی و معنوی آن جامعه و مردمان آن جامعه است.شرط لازم و ضروری استمرار تاریخی و مانایی فرهنگی و مدنی و معنوی آن جامعه و مردمان آن جامعه و آن مُلک و ملت است. شواهد و قراین نیز گواهی می دهند؛ سنگر فرهنگ، سنگرارزش های مدنی ومعنوی جامعه ها بویژه "ملت"های تاریخی وتاریخ ساز از هر سنگر دیگر درپایمردی و پایداری و در آوردگاه فرازیدن و فراز آمدن بر مهاجمان و متجاوزان در رویارویی و نبرد و دست و پنجه فشردن با خطرها و مخاطرات و تدبیر و مهار و پس راندن چالش ها و بحرانها از هر سنگر دیگری مقاوم تر و ماناتر و ستبرتر بوده است.تاریخها، جامعهها و "ملت ها" به میراث ارزشهایشان به مواریث فرهنگی و خاطرات ازلی مشترک مردمانشان زندهاند.در بستر مواریث فرهنگی و مدنی و معنوی و ارزشهای مشترکشان استمرار و تداوم داشتهاند. این چنین نیز بالیدهاند.این چنین نیز شکوفان شدهاند. خلاقیتها کششها و کنشها و خیزشهای خلاق ما از عدم برنخاستهاند.از بطن و بستر و با دامنی پر از مواریث مشترک ما برآمده و بار و برریختهاند. این چنین بر تاریخ، فرهنگ، جامعه و جهان بشری ما تاثیر نهادهاند.با ارزشهایشان، با مواریث مدنی و معنوی شان، با اندیشه و خِرَدشان، با فرهنگ و فرزانگی شان، با دانش و دانایی شان، و هنر وهنرمندی و کششها و خیزش های خلاقشان، با نبوغ فناوران و مهارت های عملی و نوآوری های فناورانه شان با زبان و شعر و شاعرانگی و ادبیات پرمایه و غنی شان، هربار بیش از پیش تاریخ، فرهنگ، جامعه و جهان ما را غنیتر و غنیتر کردهاند.ایران را مواریث فرهنگی و مدنی و معنوی جامعه و جهان ایرانی را این چنین هم میتوان دید. این چنین مواریث فرهنگیش را میتوان هوشمندانهتر و اندیشورانهتر و خردمندانهتر و مسئولانهتر پاس و گرامی و عزیز داشت و سنگربان و میرثدان و میراثدار دانا و توانا و شرافتمند و امانتدار راستین مواریث فرهنگی ومدنی و معنوی مُلک و ملت بود. این چنین بیتفاوت و کرخت و بیخِرَد و بیمسئولیت و بی حس و بیحساسیت از کنار تخریب مآثر تاریخی و تعرض و تجاوز به حریم بافتها و محوطه های باستانی و غارت و قاچاق و تاراج مواریث کشور میشود نگذشت. میتوان خاموش ننشست. میتوان کاری کرد. میتوان میراثبان و امانتدار راستین مواریث فرهنگی مُلک و ملت بود. میتوان نامی نیک و میراث کارنامه ای درخشان برای نسلهای سپسینی که از پی ما میآیند و در میرسند، نهاد. کوتاه سخن آن که این چنین میتوان از تکرار خیانتهای دهشتناک نامدیران دولت نامحمود هشتم و نهم به مواریث فرهنگی کشور پرهیخت؛ از تخریب بیش از پیش مآثر تاریخی و محوطههای باستانی و غارت و تاراج مواریث فرهنگی و تکرارتکه پاره کردن فرهنگیترین نهاد فرهنگی مُلک و ملت درس عبرت آموخت و گام در مسیر خیانتها و خباثتهای خائنان و خبیثان ننهاد.دوره ی جدید از خطرخیز و هول انگیز و نگران کننده و دلهره آورترین روزگارانی است که از سر می گذرانیم. جامعه های خفته و کرخت و تاریخ ناشناس و میراث ناشناس، نزدیکتر و فوریتر و بیشتر در معرض خطرند. آسیب پذیرترند.۱۴۰۵/۵/۱۴ هجری خورشیدیایرانمهر @alborzology▫️وبلاگ ۱▫️وبلاگ ۲▫️اینستاگرام▫️آپارات